Ondertussen augustus!

Deze update heeft veel te lang op zich te laten wachten.
Een wedstrijdverslag van Frankfurt was op zijn plaats geweest, maar wat valt er te zeggen van een wedstrijd waar je de dag voordien ziek wordt?
Na een super intense ervaring in Klagenfurt met de Ironmanagers trok ik richting Frankfurt.  Leek me een goede timing en ik wou nog wel eens deelnemen aan een wedstrijd met veel ambiance.
Dat draaide echter wel wat anders uit: gietende regen en een virale infectie zorgden voor 3,8km zwem-fun (52'52) en 100km bike fun, daarna was het over en out.  Rustig binnenrijden en de marathon uitlopen, kwestie van niet op te geven.
9u48 is met die weersomstandigheden en zo'n body misschien nog wel een mooie prestatie ?  :)

Soit, de reis erna maakte eigenlijk alles goed.  2 weken Ijsland (we eerst nog een super koorts nacht, maar daarna was ik weer 100%) zorgde voor veel fysieke fun (zalige trekking) en ook veel mentale rust.  De perfecte combinatie na drukke maanden.  We hebben er alvast van genoten.

Ondertussen waren mijn atleten alweer volop bezig met de Ironmans in Zürich en UK en werken we verder naar het einde van het seizoen, maar daar lees je alles over op de site van PeakLevel

Half augustus stond dan nog een weekje bergen op het programma met Climbing Managers.  Gedurende een 8-tal maanden mocht ik dit tiental fysiek klaarstomen.  De organisatie deed het technische aspect en zo trokken we richting Mont Blanc.  Een fantastische week met super enthousiaste mensen.  De kennismaking met alpinisme was voor mij persoonlijk heel plezant!
Daarnaast was er ook het feit dat ik daar niet de eindverantwoordelijke was en zo alles van langs de zijlijn kon meevolgen.  Vele situaties waren herkenbaar en dus heel boeiend om volgen voor mij!

Nu blijven we even thuis om dan Joerie te steunen in Zofingen.  Voor mezelf ga ik wat meer lopen, omdat ik hier momenteel de meeste fun in heb.
De planning voor 2013 wordt ondertussen verder ingevuld en zo kijken we alweer vooruit!

Juni: Triathlon maand

Oei, wat gaat de tijd snel.  Terwijl we op de PeakLevel-blog toch regelmatig iets proberen te posten, wil ik hier toch ook nog iets laten weten hoe ik alles persoonlijk beleef.
De laatste weken waren absoluut druk, maar wat wil je met wel elke week verschillende wedstrijden op het menu.

Na de stages van maart was het al pieken in april voor onze duatleten en lopers.  De fietsers konden zich vanaf dan uitleven op allerhande toertochten en zitten ondertussen in volle voorbereiding op de Marmotte of Tour de Mont Blanc of andere Mont Ventoux.  Met de 3 Ballons komende zaterdag staat alvast een mooie test op het programma voor enkele fietsers.

Eens we maand mei waren, konden ook de triatleten zich uitleven.  In het begin was er heel wat te doen over water temperatuur, maar ondertussen lijkt iedereen dat alweer vergeten te zijn en wordt er lustig in open water gezwommen.
De Ironmanagers trokken op stage naar Oostenrijk in functie van de Ironman in Klagenfurt.  We kregen er wisselvallig weer maar vooral een super sfeer en een super omgeving om te trainen.  Op de mooiste dagen konden we onze langste trainingen inplannen in een schitterend decor.  We sloten de stage af met de 70.3 in Sankt Pölten.  Iedereen kon er tevreden terug blikken op de prestatie.  Voor mezelf kon ik vaststellen dat de conditie ok is, maar dat een week stage geven toch ook wat vermoeidheid met zich meebrengt.  Maar goed, op dit moment is dat niet echt een probleem.

Ondertussen hebben we afgelopen weekend heel wat mooie prestaties gezien.  Mijn persoonlijke atleten lieten heel wat podiumprestaties noteren, dus dat is altijd leuk.
Gert Van Poucke was voor velen misschien een verrassing op het BK duatlon, maar de insiders weten dat hij goed bezig is.  Melanie Matthys is nog zo'n klasbak die opnieuw op goede weg is en Mieke Dupont wordt met de week beter.  Voor Michael Dewilde moet het beste dit seizoen nog komen!!
Geert Lammertyn liet met zijn 2e plaats in Zeebrugge alvast zien dat hij weer vertrokken is.
Bij de dames ook een mooie prestatie van Femke Reynaert in Oostkerke!

Daarnaast een hele resem persoonlijke bestrijden in Geel, Leuven, Zwijndrecht, Brasschaat, ....  dus we mogen niet klagen.  De triatlonwedstrijden in België zitten duidelijk in de lift als je kijkt naar het aantal wedstrijden per weekend!

Tussen die triatleten hebben we dan nog enkele leuke prestaties van enkele trail lopers (zoals Peter Vermeulen in de Costa Brava Xtrem Run en Anton in de Great Wall marathon) en zijn onze mountainbikers zich volledig aan het smijten.  Overmorgen trouwens al het EK voor Kevin.  Watch him!

Ook bedrijven beginnen trouwens meer en meer een sportieve doelstelling te zoeken voor hun werknemers.  Na de 10Miles met Axi gaan we nu trainen voor een toertocht op het WK parcours in Valkenburg.  En na Turbo's Hoet gaat ook Accent Jobs for people richting Mont Ventoux.  Misschien een leuk idee voor jouw bedrijf?

Qua planning hebben we komend weekend Hamme, Beernem, La Roche en onze eigen Ironmanagers Trophy.  Het weekend erna kijken we dan uit naar Brugge en dan is het BK lange afstand in Butgenbach + Ironman Nice!   Vanaf dan is het aftellen naar Ironman Klagenfurt waar 23 Ironmanagers van start gaan.

Dan heb ik nog een weekje om mentaal wat op te laden om zelf nog eens in het strijdperk te treden.  1 dag atleet zijn :)
Daarna gaan we vooral even ontspannen en de batterijen weer opladen voor een druk maar leuk en uitdagend najaar!!

EK duatlon en Marathon project

Heel mooi dat Joerie na zijn triatlon debuut ook Europees Kampioen duatlon lange afstand wordt. Toch een belangrijk moment op het seizoen waar we naartoe gewerkt hebben. De eerste seizoenshelft zit er nog niet op, maar de eerste doelstelling is wel behaald.
Evaluatie en analyse zijn gemaakt, dus we kunnen weer vooruit kijken!!

Ondertussen hebben we met PeakLevel een leuk nieuw project: Marathon Amsterdam. We proberen een groep samen te brengen die elke maand een groepstraining met clinic aangeboden krijgt. Daarnaast traint iedereen natuurlijk individueel richting de marathon!

Bij opstart van het project wordt iedereen getest en wordt een video analyse gedaan van de looptechniek. Een heel uitgebreid pakket dus, waarbij lopers van verschillende niveau's aan hun trekken kunnen komen.

Startdag op 21 mei!

Alle info op www.peaklevel.be of mail near info@peaklevel.be voor extra vragen en/of inschrijven!!

Het wordt menens!

De wedstrijden van de waarheid komen zo stilaan in de buurt of zijn voor sommigen zelfs al achter de rug. De marathonlopers hebben hun ding gedaan en ook de klassieke renners gaan stilaan wat rust inbouwen. Voor de fietsers die toewerken naar Marmottes en andere uitdagingen slaan we stilaan de laatste rechte lijn in. Voor de triatleten begint het Belgische seizoen volgende week echt met het BK ploegen. De duatleten zijn al even bezig, maar met Horst staat zondag een toch wel zeer belangrijke afspraak voor de deur. Na het rampscenario van vorig jaar, hopen we dit jaar toch op een iets leuker resultaat voor Joerie. Hij heeft de laatste weken alvast getoond dat hij er staat. Zijn eerste triatlon ervaring kwam ook uitgebreid in de media. Er staat zondag trouwens ook een EK korte afstand voor beloften geprogrammeerd! Voor de recreanten zijn de voorjaarslopen een uitgelezen kans om een leuke uitdaging aan te gaan. De cijfers van de deelnemers aan de 10 Miles spreken voor zich. Ook voor bedrijven een leuke uitdaging. Plezant dat we met PeakLevel daar alvast een mooie begeleiding kunnen in aanbieden. Voor mezelf was het na de stages even rustig aan doen om dit weekend een mooi trainingsblok af te werken. Het worden nog drukke weken met komend weekend de BMA Classic en vanaf dan vrij veel wedstrijden om te coachen. Gelukkig kunnen we zelf tussendoor nog wat sporten! We kunnen dus alvast uitkijken naar wat komen gaat en rustig verder werken op de ingeslagen weg! Geniet van de volgende weken!

Verslag stage Albir

Gezien ikzelf niet kan vertellen hoe de deelnemers het aanvoelden, laat ik even Filip aan het woord:

"De relativiteits theorie van Tim De Vilder"

1 april vertrok een groot deel atleten op Charleroi richting Alicante op triathlon/duathlon-stage ism met Flow Track.
De hoofdbrok aan atleten bestond uit een 10-tal SMO’ers en Mr T-ers, en delegatie van het Peak Level team. Verder nog enkele kanjers van duathleten en massa’s kennis uit Grimbergen.

Bij aankomst werden we getrakteerd op een ‘relatief’ vlak ritje, volgens Tim.
Nog steeds zijn we op zoek naar die vlakke meters en om lang verhaal kort te maken, op al onze fietskilometers vonden we 1% vlak. Duidelijker kon de boodschap niet zijn; doseren vanaf de eerste dag.
Hoe dan ook, op de uitgekiende parcours kon iedereen zijn hartje ophalen. Of een nieuw hart ophalen ;) Een gedifferentieerde opbouw resulteerde in maximale vooruitgang waarbij iedereen kon schuiven van groep volgens de form van de dag of sport-specifieke noodzaak.
Opnieuw zat ik bij een kamergenoot, un poco mas loco pero muy simpatico, die een serieus setje kon fietsen. Kwestie van de interne motivatie hoog te houden.
Het viel me op dat Michael Dewilde de eerste ritten geen kopwerk deed, ik glimlachte in de veronderstelling dat ik dacht die zal ook eens blij om niet aan de kop te sleuren.
Het was echter stilte voor de storm, merkte ik aan mijn hartslagen; in overleg met Tim liet ik me verstandelijk even afzakken.

Over storm gesproken; die dag vond moeder natuur het nodig om zich te laten gelden, behalve sneeuw stond alles op het menu: als voorgerecht een lopertje in de regen. The Main course was wind en regen met pijpenstelen op een bedje van hagel, geflambeerd door de bliksem op de flanken van een helling van 7%.
Daar het spekglad werd, wandelden we naar beneden, ondertussen was er terug communicatie met de begeleiders in de Flow Track camionette en werden we een voor een gedropt in het plaatselijk cafeetje waar iedereen probeerde op te warmen.
Enkel Charlene had het even zwaar te verduren, onderkoeling. Samen met Ise kregen ze het volledige dorp in rep en roer. Ondertussen kon Dr Peter Janssens, sportarts bij Peak Level, de nodige zorgen toedienen terwijl Jeroen als tolk het vertaalwerk deed met de ambulanciers ter plaatse. Charlene, die er met de schrik vanaf kwam zweefde daarna in de camionette naar huis.

Donderdag
Ondertussen hebben we reeds een enkele zwem - en looptrainingen achter de kiezen, waar opnieuw Tim door een goede voorbereiding, variatie en intensiteit perfect op elkaar afstemde. Tijdens de sessie core-stabilty, door Geert van Peak Level, werd de noodzaak nogmaals duidelijk.

Vrijdag-zaterdag
De dag trok op gang met een zwemtraining onder leiding van Anke , die met overgave en met kennis van zake,een gevarieerde training presenteerde. Gevolgd door alweer een delicieuze lunch van ons Martine. Even een powernap en daarna een fietstocht doorheen een prachtig parcours. Dikke proficiat aan het peak level team voor de steeds schilderachtige en gevarieerde Trianingen. Zelf de betere fietser nam zonder twijfel het woord 'voldaan' en 'best pittig' in de mond.
Zaterdag stond er een koppeltraining op het programma, waar bij met de nodige voorzichtigheid aan de 2500 tot 3000 hoogtemeters werd bedwongen. Weerom werd het decor bepaald door een prachtige beklimmingen en afdalingen pittoreske dorpjes. Indrukwekkend!
Opmerkelijk was steevast de perfecte bevoorrading door ... jawel Martine.
Oeps het is 23u25 tijd om te gaan slapen, om 3u50 uit de veren, want hèt busje naar de luchthaven komt zo!

Een superstage en het seizoen mag snel starten.
Aan Shortbike en PeakLevel teams;
"Ook al bleef de wereld draaien, de tijd stond een weekje stil."
Thanks!


Bedankt aan alle deelnemers en aan Filip voor het leuke verslagje!

Tussen stages door

We zijn alweer een eind verder! De website van Timecoach heb ik stop gezet, omdat alle info via www.peaklevel.be kan aangeleverd worden. Daardoor werd op deze blog ook wat minder frequent geschreven.
Er valt nochtans genoeg te vertellen!

Na de Hivernales was het vooral druk om de voorjaarsstages voor te bereiden. Met 2 schitterende stages in Fuerteventura achter de rug, mogen we alvast positief terug blikken op het eerste luik hiervan.
Las Playitas was de ideale uitvalsbasis voor onze stages. Mooie ritten in 3 niveau groepen, aangevuld met loopjes op de trails of op de piste en het zwemmen in het Olympische bad, maakten dat de uurtjes vlot wegtikten.
Tijdens de eerste week was er een vrij kleine groep, zodat we tijd genoeg hadden voor video analyses in zwemmen en lopen.
Tijdens de 2e week dan een grotere groep, met minstens evenveel ambiance. De Ironmanagers zijn trouwens perfect op schema om er op 1 juli een Ironman-hoogdag van te maken!

Door het feit dat top atleten Sophie Degroote en Joerie Vansteelant ook van de partij waren, konden we een hele boeiende clinic aanbieden over het leven als topsporter. Boeiend en voor herhaling vatbaar!

Net voor ik afreisde naar Fuertenventura werkte ik als afsluiter van mijn winter voorbereiding een prachtige trail af. De nieuwe Trail by the Sea was een loodzware maar prachtige onderneming. Het leerde me 2 zaken: dat ik ongelooflijk graag trails loop en dat ik sta waar ik zou moeten staan. 2 leuke vaststellingen dus.

Tijdens deze recuperatie week (ja ook begeleiden kruipt in de kleren) staan vooral enkele gesprekken, bedrijfstrainingen en voorbereiden voor de volgende stage op het menu. Van 1 tot 8 april trekken we naar Alfaz del Pi. Hier een mooie delegatie van Mr T en SMO, aangevuld met 2 jonge hengsten van ETZ. Het belooft een mooie week te worden!

Wordt dus zeker vervolgd!

Hivernales bis

Ondertussen zijn we alweer februari en is het nieuw jaar al goed opgeschoven.
Deze blog zal ik komende tijd vooral gebruiken voor persoonlijke ideeën / gedachten, terwijl ook de blog van PeakLevel op volle toeren draait.
Daar kan je terecht voor de multidisciplinaire kijk op de sport.

Met PeakLevel is mijn nieuw project alvast goed gelanceerd en het is leuk om de reacties hierop te horen. Het werken in team heeft alvast al zijn meerwaarde getoond.

Eén van de zaken die ik tijdens de eindejaarsperiode las en ook toepaste voor mezelf was het volgende: op 31 december heb ik mijn eigen doelen/voornemens voor 2012 opgeschreven. Bedoeling is dat ik deze pas opnieuw bekijk en evalueer op 31 december 2012.
Een goed idee om zelf te kijken hoe je evolueert op 1 jaar tijd!

Ik werd vorige maand trouwens 30, wat me ook eens deed evalueren hoe de laatste 5 jaar verliepen en waar ik over 5 jaar wil staan. Een hele boeiende denkfase die iedereen af en toe eens zou moeten doen!

Op professioneel vlak wil ik dit jaar uiteraard dat PeakLevel verder ontwikkelt. Het is een prachtig concept waarbij we veel mensen kunnen helpen hun doelen te verwezenlijken. Het feit dat we die mensen als team kunnen helpen, is een heel leuk uitgangspunt!

Op sportief vlak heb ik voor mezelf enkele doelen uitgeschreven die zich beperken tot 2 specifieke dagen. Het is sowieso al vrij druk als coach, waardoor ik nog zelden atleet kan zijn en op die 2 dagen wil ik dan ook nog eens atleet zijn.

Gisteren was trouwens een leuk tussendoortje in de winter opbouw. Zoals de laatste jaren ook al het geval was, trokken we in groep naar het Zoniënwoud voor de Hivernales. Een prachtige loop die een uitstekende parameter vormt voor de huidige conditie. De laatste 3 jaar was er telkens een mooi duel met meneer Sleutel, maar dit jaar was hij niet paraat voor de sleutelwedstrijd. Maar na de eerste klim en afdaling was duidelijk dat Francesco Veloso zijn plaats innam voor deze editie! Ik voelde me een pak sterker dan verleden jaar en kon na 8km wat weglopen maar Francesco kwam mooi terug. Op de glooiende stukken in de sneeuw (prachtig trouwens!) waren we elkaar waard. In de spurt zou ik normaal mijn mannetje moeten staan, maar blijkbaar had hij toch nog een extra cartouche in zijn zak of mss was ik iets te voorzichtig. Soit, 3e is alvast mooi op dit moment!! Binnen 3 weken Trail by the Sea, op aanraden van nieuwe trailrunner Peter Vermeulen. In november viel de eerste trail alvast mee, dus hopelijk meer van dat!!

Daarna trekken we naar betere oorden voor de voorjaarsstages. We zijn volop bezig met de voorbereidingen en dat ziet er alvast goed uit!

Tot een volgende!!

ciao
t

Natural Running

De laatste tijd komt het meer en meer in de media: natural running. Is dit nu opeens iets nieuws die uit de lucht komt gevallen?
Neen, eigenlijk niet. Mijn atleten en mezelf zijn al 2 jaar bezig met focussen op landen onder het zwaartepunt en een hoger ritme;

Wel is het zo dat deze 2 zaken veel makkelijker gaan met schoenen met een lagere hiel. Door de ontwikkeling van de schoenindustrie is de traditionele loopschoen er één geworden met een hoge hiel (ongeveer 12 à 16mm en een helingspercentage van 12 – 14% van hiel tot voorvoet).
Een natuurlijker reflex is landen op de hiel, simpelweg door die hogere hiel. Kijk zelf maar eens hoe je loopt al je heel even op blote voeten loopt.

Moeten we nu allemaal op blote voeten lopen?
Neen, de kunst is om onze eigen lichaam de belasting te laten dragen, zonder hierin te overdrijven. De bescherming die de traditionele schoenen wilden bieden, zorgden vooral dat we ‘luie’ voeten kregen. Het gaat er hem dus om om de omschakeling vooral heel traag te doen.

Wie te plots meer op de middenvoet gaat landen, zal absoluut stijve kuiten hebben. Wie dit negeert, heeft grotere kans op blessures.
Vandaar dus de misverstanden die heersen over natural running: velen pakken het op de verkeerde manier aan en raken zo geblesseerd.

Wat dan wel te doen?
- geduld hebben
- schoenen aanschaffen waarbij hiel dichter tegen de grond staat
- letten op algemene houding: romp licht naar voor, hoofd in verlengde van romp, armbeweging met focus naar achter
- landen onder zwaartepunt, op middenvoet
- landen met licht gebogen been
- focussen op hoog ritme!
- Beginnen met 10 minuten!!!!
- Van hieruit verder opbouwen

Ideaal is ook om hierrond een clinic te volgen. Het grote risico met dergelijke schoenen is ze aanschaffen en zonder kennis beginnen lopen. Hierdoor krijg je inderdaad kans op blessures en wordt het hele thema alleen nog onduideljker!

Op 11 januari is er alvast een nieuwe clinic bij Bergh, check eens op zijn site of op Facebook!

PeakLevel!

Ik ben heel blij dat ik ons nieuwe project mag aankondigen.
Vanaf nu werk ik dus in PeakLevel, ons nieuwe centrum in Brugge.
Mijn activiteiten veranderen op zich niet echt. Maar daar waar ik vroeger vooral atleten doorstuurde naar andere specialisten, gaan we nu ook effectief samenwerken vanuit 1 lokatie.

Met dokter Peter Janssens heb ik de sportarts gevonden die de perfecte wetenschappelijke achtergrond combineert met voldoende praktijkkennis. Hij is de enige trainer A triatlon die ook arts is in België. Voor zowel inspanningstesten als sportmedische keuring is hij alvast de ideale man.

Ik zal zelf mijn job als coach blijven uitoefenen en daarbij de link tussen de verschillende specialisten zijn. Ik krijg daarbij echter de hulp van Karl Van Biervliet. Karl begeleidt al een aantal jaren enkele atleten en afgelopen jaar konden we geregeld onze visies op elkaar afstemmen. Hij wil zich nu meer richten op coaching en ik ben dan ook heel blij met onze samenwerking.
Hierdoor kunnen we het werk ook wat beter verdelen en ons ook richten op nieuwe projecten die er aan komen.

Met daarnaast 2 personal trainers die stabilisatie training kunnen verzorgen en een osteopaat, kunnen we alleszins ook op dat vlak genoeg inhoud aanbieden.

Ook de fietspositionering is van groot belang in het centrum en uiteraard hoort een spotdiëtiste absoluut thuis onder ons dak.

Met daarnaast ook mentale coaching, video analyse zwemmen en lopen en energetische screening kunnen we onmiddellijk een vrij ruim aanbod communiceren.

Op www.peaklevel.be kan je alle info en details terugvinden!!

alle info vanop mijn persoonlijke website zal dan ook doorverwijzen naar de site van PeakLevel; De huidige blog zal ik houden voor persoonlijke aanvullingen, maar ik verwijs ook graag naar de nieuwe blog op www.peaklevel.be

tot een volgende!
tim

Sophie 3e in Ironman Cozumel

Sophie kreeg gisteren een hele grote kers op de taart!
Na een prachtig seizoen waarbij ze een grote stap vooruit maakte, hadden we nog een Ironman gepland.
Na haar 12e plaats op het WK in Las Vegas was er eerst tijd om mentaal en fysiek wat te rusten om dan nog eens wat volume te trainen richting haar debuut over de volledige afstand.
Gelukkig zat het weer ons mee en kon ze de meeste lange duurritten in aangename temperaturen afwerken.
De conditie steeg op het juiste moment en ondanks de logische stress begon Sophie perfect aan haar wedstrijd: 54'46 en in een groepje voor de 3e plaats uit het water. In het fietsen vrij snel richting 2e plaats. Simone Benz was wel heel sterk vandaag, maar Sophie kon Yvonnen Van Vlerken wel mooi afhouden. Sonja Tajsch reed lek en zo kon Sophie als 2e beginnen lopen. Met een zeer goed ingedeelde marathon kon ze haar podium veilig stellen en als 3e haar debuut afronden!

We mogen dus van een grote kers spreken!

Nu is het tijd om van deze prachtprestatie te genieten en wat rust in te bouwen. Ook voor haar partner Karl een dikke proficiat trouwens !!!

De coach mag dan al denken aan volgend jaar, de atlete mag nog even denken aan de batterijen opladen (en eventjes met dolfijnen zwemmen :) )

Persoonlijk was het heel leuk om Sophie dit jaar te zien ontwikkelen van Belgische topper naar iemand die begint mee te spelen op internationaal vlak!
Het wordt ook volgend jaar een leuk jaar!

ciao
t

Offroad !!

Vanmorgen vertrokken we voor een prachtige trail in de buurt van Chièvres. Maar eerst toch nog even gepolst op de gsm hoe het met Joerie zat.
Hij deed namelijk zijn laatste wedstrijd van het seizoen.
Rob Woestenborghs was gebrand op een goede prestatie (belangrijk voor zijn Bloso statuut) en was op stage geweest voor deze wedstrijd. Voor de meeste anderen was het kijken hoe fris ze nog waren na een slopend seizoen. Rob won dan ook voor Andy Sutz en Joerie.
Ondanks de beperkte media aandacht toch even zijn mega prestaties van het afgelopen jaar overlopen. Na een opbouwend voorseizoen was hij in topvorm voor het EK in Horst maar daar stuurden de scheidsrechters Joerie en Pieter Reynders verkeerd. Jammer, want het had een prachtige strijd kunnen worden voor 1 en 2! Een goede 2 weken later dan won hij autoritair Powerman Malgrate om later die week papa te worden!
Midden in het seizoen is dat uiteraard wat aanpassen, maar dat was ingepland. Het hoofddoel kwam er immers nog aan: WK long distance in Zofingen.

1 van de karaktertrekken die Joerie een topper maakt, is dat hij absoluut kan toeleven naar 1 wedstrijd. Powerman Geel was voor hem maar een test (vooral spijtig voor degenen die niet snappen dat er dan vooral getraind moet worden), maar nog meer is Weyer dat. Daar vielen de puzzelstukjes al uit elkaar en met een grote voorsprong kon hij zijn conditie bevestigen.
Op het WK zelf dan stond er geen maat op hem en met een nieuw parcoursrecord werd hij opnieuw wereldkampioen.

Redelijk straffe prestatie!!
nadien even tijd voor decompressie en dan is het niet simpel om terug op te laden. We weten dus waaraan gewerkt volgend jaar!!

En wij dus na wat overleg met Maleisië op weg naar Huissignies, een gehuchtje vlakbij Chièvres waar de Trail de la Hunelle gelopen werd.
Een prachtige trail trouwens. Roos maakte er haar eerste wedstrijd sinds Wales van en won onvertuigend de 6km. Jurgen testte zijn nieuwe Newtons op de 17km en ikzelf ging voor de 27km. Prachtige singletracks werden ons voorgeschoteld en na de splitsing van de verschillende afstanden lag ik zowaar op kop.
Altijd leuk natuurlijk, maar vooral heel plezant om offroad te lopen en wat technische stukjes mee te pakken.
De stevige klimmetjes en afdalingen in het bos maakten er de perfecte training van!

Gaan we dus zeker nog doen!

Op naar de clinic over Natural Running morgen! Blijkbaar zijn velen hierin geïnteresseerd, want ondertussen al de 3e clinic!

Ciao
t

MTB toertocht

Zondag reden we in groep de Pareltocht in Gooik (een aanrader trouwens!!) De mountainbike toertocht is een veel besproken onderwerp nu de winter eraan komt. Volgens sommigen het ideale trainingsmiddel om sterker te worden, volgens anderen dan weer veel te intensief.

De waarheid ligt zoals zo vaak in het midden.

Wanneer je het goed aanpakt, kan een toertocht immers de perfecte mix zijn tussen uithouding, kracht, techniek, souplesse en wat intensiteit.

Maar dan mag het wel niet de bedoeling zijn 2u met je tong net boven je voorwiel te hangen met een hartslag die veel te hoog is.
2u 'koersen' is dus niet de bedoeling.

Wat je wel kan doen is het volgende:
- las voldoende recuperatie momenten in eens je op de weg komt (souplesse en HF effectief laten zakken, ipv dat groepje voor je nog te willen inhalen) zodat je uiteindelijke rit nog altijd voornamelijk uithoudingsgericht is

- kies per technische passage een bepaalde doelstelling: ofwel doe je een blokje kracht, ofwel een korte intensieve prikkel (liever 2’ echt hard dan 10’ boven omslagpunt), ofwel focus je op techniek (zowel behendigheid en stuurvaardigheid als meer souplesse kunnen onder techniek vallen)

- belangrijk hierbij is dat je je eigen zwakke punten kent: dus wie altijd de grote molen trapt, is souplesse een absolute must!

- Daarnaast hangt alles natuurlijk af van je periodisering. Wie toewerkt naar de Hel kan al wat meer blokjes (en langer) inlassen dan de gemiddelde triatleet die in opbouw is om er in het voorjaar te staan.

- Variatie is het codewoord, dus speel met tempo, verzet, ondergrond en HF!!

En vooral: geniet ervan!

Ciao
t

Stages 2012

Samen met Flowtrack organiseren we volgend voorjaar opnieuw enkele stages.
Hierbij neemt de begeleiding een specifieke plaats in. In tegenstelling tot vele fietsstages kan iedereen op zijn eigen tempo met een begeleider rijden. Er zijn immers 3 niveau - groepen voorzien met begeleiding.

Daarnaast is op elke stage een specifieke opbouw gepland, met naaste de dagelijkse fietstraining ook een loop- of zwemtraining. Aandacht voor stabilisatie training en techniek staat centraal. Ook een specifieke clinic vindt 's avonds plaats.

De website van FlowTrack zal elk moment online komen.
Mensen die echter meer info willen, of een folder via mail willen, kunnen steeds mailen via tim@timecoach.be

We voorzien volgende periodes:

3 - 10 maart en 10 - 17 maart: Fuerteventura (las Playitas)
De tweede week zal vooral bezet zijn door Ironmanagers.
Las Playitas is het nieuwe triathlon mekka van Europa aan het worden!

Prijs: 665 euro voor 1 week / 1140 euro voor 2 weken (Half Pension)
Vlucht en vervoer van fietsen is individueel via Ryanair

24 - 31 maart: Rosas
Deze stage heeft de laatste 2 jaar al bewezen!!

Prijs: 530 euro (Vol Pension)
Vlucht is individueel via Ryanair. Fietsenvervoer is mogelijk via Flowtrack

1 - 8 april: Valencia (1e week paasvakantie)
Een nieuwe locatie met prachtige routes

Prijs: 585 euro (Vol Pension)
Vlucht is individueel via Ryanair. Fietsenvervoer is mogelijk via Flowtrack


Iets om naar uit te kijken!!

ciao
t

In between seasons

Ondertussen zijn we alweer een weekje of 2 verder.
Na ons succesvolle Spartathlon-verhaal waren vele atleten al met het volgende seizoen in gedachten. Mijn dagen waren dan ook vooral gevuld met evaluatie gesprekken en het plannen van 2012.
Tussendoor was er uiteraard de Ironman op Hawaii. Onze Belgische toppers lieten het dan wel wat afweten, we zagen wel mooie presaties van de age groupers. Een absolute knalprestatie van Sam Gyde uiteraard, maar we mogen ook heel tevreden zijn van de prestatie van Michael Dewilde. Ondanks een gele kaart (in de bevoorrading???) een mooie 9u11 en 71e overall. We zaten dus heel dicht bij onze gedroomde top50. Dat het niveau hier elk jaar stijgt, is wel duidelijk! Voor Michael een mooie afsluiter van zijn seizoen.

De volgende morgen stonden we al paraat in Brugge om een clinic over Natural Running te geven. Dankzij Bergh Sports konden de deelnemers (35 enthousiastelingen) ook een aantal Newton schoenen testen. Het werd een heel aangename voormiddag met heel wat positieve reacties.
We zullen deze sessie in de toekomst zeker nog herhalen!

Afgelopen weekend was er dan de marathon van Amsterdam. Voor mijn eigen vader nog eens de volledige afstand. Dat was al 22 jaar geleden (Rotterdam, 3u07). We liepen de wedstrijd samen, wat heel plezant was!
Mark Cleys presteerde er een nieuwe PR van 3u36! Een leuke afsluiter van het seizoen dus!

Terwijl we 2012 plannen zijn we natuurlijk ook volop bezig met de stages. Die zijn volledig af en in een volgende blog kom ik hier dan ook uitvoerig op terug!

ciao
t

Plan the race, race the plan!

Deze quote (thanx Nick!) geeft een uitstekend beeld van de aanpak voor de Spartathlon die afgelopen weekend gelopen werd.
Ik was enorm blij dat ik zelf aanwezig kon zijn op deze hoogmis voor de ultralopers. Algemeen beschouwd als geschift, wou ik die mensen graag aan het werk zien, praten over hun doelstellingen, maar vooral Marc naar de finish loodsen.

Wij trokken naar ginder met een duidelijk plan. Marc had goed getraid het laatste jaar en beschikte over een veel bredere basis dan 2 jaar geleden. Daarnaast hadden we aan 2 zwakke punten gewerkt: zijn klimtechniek en zijn voeding. Dit, samengaand met een zeer duidelijke routine voor de checkpoints (CP's) moest ervoor zorgen dat hij kon finishen. In tegenstelling tot heel wat atleten heeft hij niet het mega talent en een hoge basissnelheid. Maar dus wel een goede voorbereiding en een goed plan.
En dat bewees zijn waarde!
Ik zag er enkele Amerikanen met PR van 2u28 op de marathon die in T shirt de nacht ingingen zonder lamp! DNF volgde.
Een gebrek aan ervaring en het onderschatten van dit parcours lag hiervan aan de basis.

Hoe verliep Marc zijn wedstrijd dan? Veel kon je ook al volgen via zijn facebook of op zijn blog via www.timecoach.be en dan Spartathlon - pagina kiezen.

Na de tapering en de laatste besprekingen stond hij, samen met de andere Belgen, klaar aan de Akropolis, om om 7u te starten. De eerste uren worden gekenmerkt door drukke wegen in Athene en proberen zo rustig mogelijk te lopen, energie te sparen, maar toch net onder de cut off time te blijven. Terwijl de zon langzaam opkomt en warmer wordt zien we hem enkele keren passeren, maar mogen we weinig doen.
Pas vanaf km 84 (CP 22 van de 75) kunnen we hem persoonlijk bevoorraden en assisteren. Hier komt hij door met 40' voorsprong op de cut off times. Hij blijft heel rustig lopen en loopt in de volgende uren langzaam uit tot 1u20 voorsprong. Grote voordeel is dat hij nu meer ervaring heeft en niet panikeert en zijn eigen ding doet. Eens het donker wordt (de nacht valt snel!!) wordt er naar de Sangas pas toegewerkt. Deze pas is echt een bergpaadje die na 159km moet bedwongen worden. Met die kilometers in de benen en in het donker duidelijk geen sinecure!! Marc voelt zich nog steeds ok en vat dan ook de pas aan (een mentale opsteker, want vorige keer moest hij hier passen). Als wandelaar gaan Rony en ik ook over pas. Ik ben heel blij dit traject zelf eens te kunnen doen.
We blijven steeds ruim achter Marc en andere deelnemers en zie boven Marc die het lastig heeft. Na een korte rustperiode vat hij de afdaling aan, maar hij ziet er al heel wat minder fris uit. De 2 u na de pas heeft hij het lastig en moet hij doorbijten.
Gelukkig kan hij zijn ritme aanhouden en blijft hij rond het 1u10 voorsprong!

Terwijl wij de luxe hebben om eens een 30' te slapen, moet hij verder doen! Zijn voorsprong blijft rond het uur en hij moet nu vooral moeite doen om te blijven drinken en energie op te nemen.

Eens we op dag 2 zijn, is hij nog vol overtuiging en zijn tempo blijft gelijk. Het begint er dus goed uit te zien. Hij krijgt wel last van een ontsteking aan het onderbeen door het continue afdalen op asfalt, maar kan deze pijn verbijten en nadert Sparta!!

De finish in Sparta is er 1 met veel emotie! De laatste rechte lijn vol supporters die 34u meeleefden leidt naar het standbeeld van Leonidas. Het kussen van zijn tenen is als het winnen van de gouden medaille op de Olympische Spelen! Na een remonte in de laatste kilometers wordt Marc 3e Belg!
Een heel sterke Luc Dejaeger-Braet wordt 19e overall en zo 1e Belg! Even later volgt Pat Leysen! Na Marc volgen nog Bart Van Nijlen, Lieven Pieters en Ludo Depoortere! Zij mogen zich vanaf nu vol trots Spartaan noemen!!

Een kleine wereld, maar wel een heel interessante!

Geniet ervan mannen!

ciao
t

Via Berlijn naar de Spartathlon

Komend weekend is er niet alleen het WK wielrennen, maar worden er ook een aantal marathons afgewerkt. Naast die van Gent is er ook de internationaal hoog aangeschreven marathon van Berlijn. Een echte stadsmarathon waarbij alle culturele hoogtepunten van de stad samengebald zijn in 42,195km. Goede reden om eens mee te doen zeker?
Naast Haile Gebreselassie en Paula Radcliffe ook een aantal Ironmanagers en individuele atleten aan de start. Een aantal gaan voor de duik onder de 3u en anderen voor een persoonlijk record. Voor de meesten een perfecte afsluiter van het seizoen.
Voor mezelf vooral een leuke test, gezien de eigen trainingen in de drukke periode augustus - september nu éénmaal niet prioritair waren. Me amuseren, dat is het doel.

Aftellen naar de 30e september doet Marc Van den Plas ondertussen al even. Zijn Spartathlon komt steeds dichterbij. Na een maandenlange voorbereiding is het volgende week vrijdag eindelijk zover. Gezien hij nu vooral moet rusten en afbouwen, heeft hij nu tijd om de website wat up te daten. Vanaf volgende week dus hier heel wat nieuws over deze extreme wedstrijd. Ook heel wat nieuws over alle deelnemende Belgen.
Op twitter en de blog zullen ook tijdens de wedstrijd (hij heeft 36u tijd om van Athene naar Sparta te lopen) continu updates zijn over hem en de andere Belgen.
Het wordt alvast een ongelooflijk avontuur!

De week later is er dan Ironman in Hawaii. Ik kijk uiteraard uit naar de prestatie van Michael Dewilde, maar ook de Belgische toppers kunnen ons land hopelijk wat media-aandacht geven!

ciao
t

Clinic Natural Running

Er wordt veel verteld over Natural Running. Het kan voor vele atleten een oplossing bieden voor blessures of nieuwe inzichten geven in hun loopstijl.

Om alles wat concreet te maken kan ik het volgende voorstellen
Zondag 9 oktober organiseert BERGH de eerste Natural Running Workshop in Brugge.
Tim De Vilder zal deze clinic geven

Deze looptechniek lijkt sterk op hoe we blootvoets lopen : kleinere passen, zwaartepunt boven de voeten en landing op de middenvoet/ voorvoet.
Tijdens de sessie kan u de Newton loopschoenen testen en vergelijken met uw klassieke loopschoenen. U zal het verschil direct merken...

Natural Running biedt tal van voordelen tov. het klassieke ' hiellanden' : de kans op blessures wordt drastisch verkleind, je loopt efficienter, lagere hartslag, ...

Deelname aan de workshop
Deze workshop is bedoeld voor iedereen die graag zijn loopstijl wil verbeteren, van beginnende 'start-to-runner' tot Ironman triatleet.

Afspraak op zondag 9 oktober om 10 h aan Q-Life Fitness ( Pierre Debbautstraat 6 / Sint-Michiels).
Na een half uurtje theorie, gaan we gezamelijk naar het Tilleghembos voor de praktijk (einde om 12 h).

Om kwaliteit te kunnen bieden is deze workshop beperkt tot 30 deelnemers (en is volledig kosteloos).
Wilt u graag deelnemen, dan graag een bevestigingsmail gericht aan info@berghsports.be

De workshop wordt gegeven door Tim De Vilder (coach van oa. Joeri Vansteelant, Lieselot Decroix, Sophie Degroote...).

Voor meer info kan u uiteraard terecht bij
BERGH Bvba.
Gistelse steenweg 245 / Brugge
050/689091

Van een boerenpaard maakt men niet zomaar een koerspaard, of toch?

Vele fietsers willen zich voorbereiden voor een grote cyclo. Meestal trainen ze hiervoor in groep. Wie kent ze niet: de groepen die in de winter op de MTB 2u in het rood gaan en de ganse zomer 'koersen' op zondag morgen.

Vorig jaar ontmoette ik Wim en hij gaf toe ook zo'n achtergrond te hebben, maar het nu toch eens anders wou proberen.

Nu, 1 jaar later, is hij volledig overtuigd dat het anders kan.

Zijn relaas lees je hieronder:

Zuchtend bekeek ik mijn tijd: 8h08min op mijn diploma van de Marmotte in 2010. Weer geen vooruitgang geboekt t.o.v. de vorige jaren, geen minuut. Het zal dus toch waar zijn wat men beweert: met een leeftijd van 48 jaar is vooruitgang niet simpel. Opnieuw nam ik mijn handboek der wielertoeristen en ander allerhande internetschema’s ter hand.
Ik bekeek mijn eigen ontworpen trainingsschema’s in functie van lactaattesten (want die deed liet ik al enkele jaren afnemen) en besefte dat dit niet de juiste aanpak was. Maar wat dan wel? Kon ik überhaupt nog verbeteren? Wat moest daar voor dan wel doen? Is dit betaalbaar?
Deze vragen bleven door mijn hoofd spoken tot ik via een klant de naam van Tim De Vilder hoorde. Dat zal wel een trainer voor topatleten zijn dacht ik maar niet voor gewone toeristen zoals ik. Maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt en vroeg links en rechts aan mensen die hem kenden hoe hij te werk ging en wat hij kostte. Ik nam een beslissing en maakte een afspraak (september 2010). Besprak met hem mijn doelstellingen en de reeds gedane inspanningen met magere successen als gevolg.
Hij zei niet veel maar luisterde en noteerde. Wij spraken een lactaattest af en zo kreeg ik mijn eerste trainingsschema’s.

Eerste reactie: is dat alles? Zo rustig? Moet ik daarmee verbeteren? Ook de maanden oktober, november, december, januari en februari waren t.o.v. andere jaren gewone (lees lichte) trainingen.
De maanden maart en april (waar ik al eens in groep rij) was het niet altijd gemakkelijk om die schema’s aan te houden maar ik volhardde. Niettegenstaande de plagerige opmerkingen van mijn fietscollega’s hoe het met mijn schema was.
In mei kwam langzaam de verandering: eerst langzaam maar in juni was het “gilbert-time”. Zo sterk was ik nog nooit geweest. Maar opmerkingen als ‘je bent te vroeg in vorm /je moet je trainingsschema aanpassen/tegen de tijd van de cyclos ben je op/ enz. maakten mij ongerust.

Ik belde op regelmatige (veel) tijdstippen naar Tim maar die stelde mij steeds gerust. En inderdaad de bewijzen zijn er: les 3ballons gereden in 7h 22min, 25 min sneller dan in 2009 en de Marmotte in 7h29min ( op diploma), 39 min sneller dan in 2010.

Ik stond en sta er nog altijd versteld van. Mocht ik het zelf niet gedaan hebben zou ik het niet geloofd hebben van iemand anders. Ondertussen met de Velomediane Cricqilion in 5h35min nog een bewijs dat ik op lange termijn enorme vooruitgang gemaakt heb.
Zo zie je dat met de juiste schema’s en de juiste aanpak men kan verbeteren, niettegenstaande wat men ook beweert op internet of in vriendenkringen.
Tim, bedankt en nu op naar een stuntjaar in 2012.

D-day (voor velen)

Zoals eerder al gezegd is deze periode voor vele atleten de periode waarin het moest gebeuren.
Donderdag 1 september: na het succes in Canada was het de beurt aan Kevin Panhuyzen. Als eerstejaarsjunior kende hij dit jaar een mooie progressie in het MTB cross country. Op de eerste Wereldbeker deed hij het meer dan voortreffelijk. In heel wat nationale wedstrijden was hij niet van het podium te krijgen, maar op BK en EK was zijn zadelpen niet zijn beste vriend, waardoor hij zijn kansen niet voluit kon verdedigen. Op het WK deed hij het schitterend: met een 6e plaats en als 1e Belg ziet de toekomst er mooi uit!!

Zondag 4 september: amper enkele dagen een nieuw WK: Joerie Vansteelant op het WK long distance duathlon in Zofingen. Joerie werd 3 jaar geleden al Wereldkampioen (2007, Richmond en 2008, Geel) en daarna werd het WK officiëel niet georganiseerd. In 2009 won hij voor de eerste keer de befaamde Powerman in Zofingen en in 2010 won hij heel wat Powermans en werd 3e op het WK korte afstand. Voor ons 3e jaar samenwerking was Zofingen opnieuw het hoofddoel. Na een hele goede voorbereiding werden in Weyer de puntjes op de i gezet. Hij kon dus vol vertrouwen naar Zofingen en beverstigde daar dat hij momenteel de sterkste is op dit type wedstrijden. De eerste 10km lopen werden alle favorieten samen gespot, maar vanaf de eerste beklimming op de fiets moesten zijn concurrenten de rollen lossen. Met een indrukwekkende 41km/u gem over 150 zware kilometers kon hij met 10' voorsprong aan de afsluitende 30km beginnen. Ook hier liep hij nog verder uit, maar in zijn laatste ronde kreeg hij het toch wat lastig (niet meer dan logisch). Met een comfortabele voorsprong liep hij rustig binnen en werd Wereldkampioen met 9' voorsprong en verbeterde zijn eigen parcoursrecord met 4' !! Echte klasse dus!

Woensdag 7 september: voor zowel topatleten als recreanten de dag van de Zwintriatlon. Al jarenlang vaste afspraakplaats. Dit jaar vooral gekenmerkt door wind, veel wind!! Voor een aantal atleten de laatste wedstrijd van het seizoen, voor anderen dan weer de weg richting Hawaii of andere doelen. Achteraf nog een gezellige maaltijd met SMO en Ironmanagers en het was opnieuw een geslaagde dag!

Zondag 11 september: Ironman Wales en WK Ironman 70.3 in Las Vegas.
2 hele zware wedstrijden, maar toch totaal verschillend.
In Wales stonden Melanie Matthijs, Peggy Claerbout, Roos De Raedt, Olivier Vanhoutteghem en Jan De Maesschalck klaar voor hun grote dag. Voor Melanie en Roos zelf hun eerste!! In het prachtige stadje Tenby bleef het gelukkig lang droog, maar de wind en een prachtig maar zwaar parcours zorgden voor een lange dag. Melanie deed het voortreffelijk en werd 6e vrouw algemeen, 2e in haar age group en rechtstreeds geplaatst voor Hawaii. In dezelfde age group werd Roos 17e en deed het ondanks een mindere voorbereiding schitterend! Peggy werd 5e in haar age group en kon ook naar Hawaii. Zij besloot echter haar ticket niet te nemen.
Olivier wou ook graag naar Hawaii maar stootte op een heel sterk deelnemersveld en allicht wat gebrek aan frisheid. Nieuwe plannen worden al gesmeed.
Jan schreef last minute in, maar een rugblessure van de laatste weken maakten voor hem een minder leuke dag. Maar finishen deed hij met de smile!!

Aan de overkant van de plas stond voor Sophie Degroote haar eerste WK bij de profs op het menu. Na een prachtig jaar met heel constante prestaties stond ze 12e op de ranglijst. Doel was dan ook bevestigen dat ze haar plaats heeft binnen dit selecte groepje dames. Na een goed zwemnummer draaide ze heel goed mee in het fietsen, tot ze in een afdaling geblockt werd en een kaart aangesmeerd kreeg. Na wat terechte frustratie en 4' strafbox, kon ze de knop omdraaien en al haar energie in het lopen steken. Daar snelde ze nog een aantal atleten voorbij. Resultaat was een 12e plaats. Wetende dat 9e mogelijk was, toont alleen maar aan dat de toekomst er mooi uitziet en dus de doelstelling dus zeker behaald werd!

Nog op diezelfde dag was er ook het WK voor wielertoeristen in Stavelot. Vic Van Kerrebroeck had een hele goede wedstrijd. In een sterk deelnemersveld werd hij 49e overall, 12e in zijn categorie en 10e Belg. Nice one !!!!

We kijken al uit naar de uitdagingen die nog volgen: marathon van Berlijn, de Spartathlon (hierover later zeker nog meer), Powerman Malaysia en nog een Ironman in het najaar!

ciao
t

IM Canada verslag

We zijn alweer enkele dagen verder. Ironman Canada was een succes. Op een zeer warme dag, werden 8 van mijn atleten (voor sommigen opnieuw) een Ironman.

Canada is werkelijk een prachtige plaats. Met Penticton werd een ideale locatie gekozen voor deze wedstrijd. Het stadje zelf is niet zo speciaal, maar er hangt wel een vakantie sfeer en gelegen tussen 2 meren is de ligging fantastisch.

Zwemmen in het zoete water, is heel relax en eens op het fietsparcours is het genieten van de bergen errond. Het eerste deel van het parcours is nog relatief vlak, met enkel een korte klim na 15km. De wind staat ook in het voordeel, waardoor iedereen hier vrij snel gaat. Vanaf Richter pas is het dan pittiger werk, met ook de opkomende wind in het nadeel. De klim naar Yellow Lake is het toetje van het fietsgedeelte. Ondertussen is de temperatuur richting 30° gestegen en is voeding meer dan ooit belangrijk.

Wij stonden op Richter Pas en konden alle 8 de atleten goed zien passeren. Ze zaten nog allemaal fris en gefocust.

Dan maar richting marathon parcours. In tegenstelling tot vele Ironmans geen lussen, maar een simpel out and back parcours. In de eerste 17km meewind en 3 pittige hellingen, maar voor de rest relatief vlak. De laatste 4km tot het keerpunt zijn echter meer dan heuvelachtig en bij het keerpunt aan Okanagan Falls wacht onmiddellijk een stevige klim. De wind werkt natuurlijk wel afkoelend, maar vraagt ook wat extra inspanning.

Jan en Serge bleven de ganse dag vrij goed in elkaars buurt. Serge heeft uiteindelijk wat meer ervaring (10u38) en Jan deelt zijn race perfect in. Hij heeft zeker nog heel progressie! Met zijn 10u40 wint Jan ook de jackpot georganiseerd door Hannes. Elke atleet mocht 5 dollar inleggen en zijn tijd raden. De Belgen lieten het raden aan mij over (en wisten pas achteraf wat ik inzette). Jan won, 46” sneller had ik hem verwacht :)

Ondertussen was Stijn aan een heel mooi loopnummer bezig. Met zijn 11u06 op dit zware parcours mag hij zeker trots zijn. Iets verderop zien we Patrick. 57 jaar en met zijn hoed heeft hij veel succes bij de supporters, maar vooral ook veel schaduw. Hij loopt gezwind met de glimlach. Om jaloers op te zijn. Heel even verder trouwens Marc die het lastig heeft, maar zich niet forceert en perfect zijn ritme aanhoudt. Deze grote meneer en motivator voor velen haalt zo zijn eerste Ironman binnen!

Ondertussen zien Filip, Patrick en Dick af. Filip is bezig aan zijn laatste, het tennis lonkt. Patrick zetten alles in op Klagenfurt en kwam hier genieten. Dat lukt voor allebei. Dick heeft jammer genoeg last in de schouder en had een pijnlijk fietsnummer. In de marathon komt hij er echter door en stoomt nog heel wat volk voorbij.

Het was opnieuw een prachtige ervaring om iedereen zijn doel te bereiken. Daarnaast is een week samenleven met alle verschillende persoonlijkheden altijd verrijkend! We komen opgeladen terug!

En het zal moeten ook, want zondag is er al het WK lange afstand duatlon in Zofingen. Daarna dan Zwintriathlon en op 11 september is het zowel het WK 70.3 als de Ironman Wales.

Drukke tijden dus, maar we gaan voor de uitdaging!


Gisteren, donderdag 1 september, werd Kevin Panhuyzen trouwens heel knap 6e op het WK cross country mountainbike. Als 1e jaars junior belooft dat alvast voor de volgende jaren!!!
Als dat niet motiverend werkt...