Een nieuw jaar staat voor nieuwe voornemens.
En alhoewel zo’n nieuwjaarsdag een dag als een ander is, is het toch ook wel de moment om (naast eens goed te feesten) eens extra stil te staan bij wat we willen bereiken het komend jaar, wat we bereikt hebben afgelopen jaar en ook wel een beetje de mensen rondom ons hierbij te betrekken.
De goede voornemens zijn meestal van persoonlijke aard en kunnen op vele verschillende vlakken van toepassing zijn.
Daarom een shoot. Iedereen mag voor zichzelf aanvullen…
Persoonlijk vlak
Een beetje rust leren inbouwen. Geldt zowel fysiek als mentaal. In plaats van aan 200% te leven eens een stapje terug doen dus.
Professioneel vlak
Verder op de ingeslagen weg gaan, met focus op communicatie
Een goede quote van Chuckie vond ik: Success isn’t just sweet, it is sweat!
Sportief vlak
Een jaartje om wat sterker te worden, en vooral heel veel ervaring opdoen in 2 extreme wedstrijden.
Iedereen mag dus voor zichzelf aanvullen!
Dit weekend staat alvast de Bibbertriatlon op het programma!
Ciao
t
woensdag 6 januari 2010
maandag 28 december 2009
2009: Bedankt iedereen en Bedankt sponsors!
Op het einde van het jaar is het altijd leuk om nog eens terug te kijken en iedereen te bedanken. Zowel familie, vrienden, coach als mede-atleten zorgen er elk jaar voor dat we kunnen terugkijken op een jaar vol nieuwe ervaringen. En ondertussen kunnen we plannen smeden voor een nieuw jaar!!
Triatlon is nu niet bepaald de goedkoopste sport. Ik heb het geluk dat ik kan rekenen op enkele sponsors die mij helpen mijn wedstrijdkalender optimaal op te stellen. Gezien ik vaak wedstrijd in België als coach begeleid, moet/mag ik vaak naar het buitenland voor wedstrijden.
Dat zou niet mogelijk zijn zonder de hulp van deze sponsors!
Waarvoor een enorme dikke merci !!!!!
Hieronder overloop ik ze nog eens kort, met ook hun website!
CHAINTEC, gespecialiseerd in onderhoud, is dan ook de oplossing voor uw onderhoudsproblemen. Als productiefirma of dienstverlenende sector is het onmogelijk om alle facetten van de productieketen te beheersen. Uitbesteden van het onderhoud is een belangrijke stap in het beter en kwalitatiever beheren van het productieproces.
www.chaintec.be
MT TRANS staat in voor een optimale dienstverlening met respect voor uw budget en specifieke vragen. Vandaar onze slogan “EEN ANDERE KIJK OP TRANSPORT”.
Door de jaren heen zijn wij ons meer gaan toeleggen op vervoer van niet-standaard goederen. Wij kunnen onze activiteiten dan ook opsplitsen in vaste dagritten en anderzijds express vrachtvervoer van constructies en kraanwagenvervoer. Vaak zijn dit ook goederen die veel voorzichtigheid en vakmanschap vragen (inox constructies, gelakte metalen onderdelen enz. ). Hierdoor richten wij ons dan ook meer tot de metaal-, hout- en bouwsector. www.mttrans.be
VELDEMAN bvba is een KMO die meer dan veertig personen tewerkstelt in de schilderssector.
De zetel is gevestigd te Dendermonde, en er worden projecten uitgevoerd over heel Vlaanderen en Brussel.
De onderneming is van familiale aard en is sinds enkele jaren aan zijn derde generatie toe. Zij groeide uit van een éénmanszaak die werkzaam was in de particulierensector, tot een voor de sector vrij grote zaak die zowel actief is op de projectmarkt als in de particulierensector.
De activiteiten bestaan grotendeels uit traditioneel schilderwerk, maar ook vloerbekleding, zonnewering, gordijnen en brandwerend schilderwerk behoren tot de hoofdactiviteiten. www.veldeman-bvba.be
JORISCO
Is een veilingsbedrijf met ook een online veiling: www.jorisco.be
FUSION
Triatlonkledij van Deense makelij, via RSLab
www.fusion.dk
Bedankt!
Ondertussen lopen ook enkele gesprekken voor 2010, dus hiervan houd ik jullie later op de hoogte!! Geïnteresseerden mogen zich nog altijd melden :)
Ciao
t
Triatlon is nu niet bepaald de goedkoopste sport. Ik heb het geluk dat ik kan rekenen op enkele sponsors die mij helpen mijn wedstrijdkalender optimaal op te stellen. Gezien ik vaak wedstrijd in België als coach begeleid, moet/mag ik vaak naar het buitenland voor wedstrijden.
Dat zou niet mogelijk zijn zonder de hulp van deze sponsors!
Waarvoor een enorme dikke merci !!!!!
Hieronder overloop ik ze nog eens kort, met ook hun website!
CHAINTEC, gespecialiseerd in onderhoud, is dan ook de oplossing voor uw onderhoudsproblemen. Als productiefirma of dienstverlenende sector is het onmogelijk om alle facetten van de productieketen te beheersen. Uitbesteden van het onderhoud is een belangrijke stap in het beter en kwalitatiever beheren van het productieproces.
www.chaintec.be
MT TRANS staat in voor een optimale dienstverlening met respect voor uw budget en specifieke vragen. Vandaar onze slogan “EEN ANDERE KIJK OP TRANSPORT”.
Door de jaren heen zijn wij ons meer gaan toeleggen op vervoer van niet-standaard goederen. Wij kunnen onze activiteiten dan ook opsplitsen in vaste dagritten en anderzijds express vrachtvervoer van constructies en kraanwagenvervoer. Vaak zijn dit ook goederen die veel voorzichtigheid en vakmanschap vragen (inox constructies, gelakte metalen onderdelen enz. ). Hierdoor richten wij ons dan ook meer tot de metaal-, hout- en bouwsector. www.mttrans.be
VELDEMAN bvba is een KMO die meer dan veertig personen tewerkstelt in de schilderssector.
De zetel is gevestigd te Dendermonde, en er worden projecten uitgevoerd over heel Vlaanderen en Brussel.
De onderneming is van familiale aard en is sinds enkele jaren aan zijn derde generatie toe. Zij groeide uit van een éénmanszaak die werkzaam was in de particulierensector, tot een voor de sector vrij grote zaak die zowel actief is op de projectmarkt als in de particulierensector.
De activiteiten bestaan grotendeels uit traditioneel schilderwerk, maar ook vloerbekleding, zonnewering, gordijnen en brandwerend schilderwerk behoren tot de hoofdactiviteiten. www.veldeman-bvba.be
JORISCO
Is een veilingsbedrijf met ook een online veiling: www.jorisco.be
FUSION
Triatlonkledij van Deense makelij, via RSLab
www.fusion.dk
Bedankt!
Ondertussen lopen ook enkele gesprekken voor 2010, dus hiervan houd ik jullie later op de hoogte!! Geïnteresseerden mogen zich nog altijd melden :)
Ciao
t
zondag 20 december 2009
Winterpret
Het is de laatste week wat aanpassen voor de sporters! Lopen in de sneeuw is nog mogelijk. Je hebt er wat extra krachttraining bovenop! Voor specifiek sneller werk is het echter uitwijken naar de Topsporthallen of andere alternatieven.
Fietsen op de MTB kan best fun zijn, maar veel langer dan 2u op training is toch redelijk straf. De rollen moeten dus opnieuw bovengehaald worden. Ikzelf hou het bij simpele rollen, maar mijn vader kan iets meer topmateriaal gebruiken voor de rollentrainingen. Ik maakte er dan ook gebruik van om een deel van de Amstel Gold Race te fietsen :)
Zwemmen kunnen we natuurlijk altijd doen, dus als triatleet kan je zeker niet klagen. Voor pure wegfietsers is het wat meer aanpassen, lijkt me.
Vandaag was er ook de Hel van Kasterlee. En Hel was het allicht zeker deze keer! Straffe verhalen verzekerd! Peter deed het uitstekend, maar vond in de 2e run nooit het goede ritme. Op karakter finishen dus, dat is wat deze wedstrijd typeert. Een perfecte voorbereiding werd geheel onverwachts verstoord door paar ziektekiemen in de laatste 2 weken! Spijtig, maar dat geeft ons weer wat stof tot nadenken de volgende dagen.
Alex finishte dan weer heel sterk in zijn 2e hel, terwijl vader en zoon Stefaan en Michiel dit als opstapje naar Zuid-Afrika zagen! Hopelijk daar wat warmer!!
Ook Jozef deed het heel goed in deze Hel!
Zo, geniet nog van de winterpret!
ciao
t
vrijdag 11 december 2009
Screening
Vorig weekend werden alle SMO-atleten onderworpen aan een screening. Bij het begin van het seizoen willen we immers ook blessurepreventief werken en zorgen dat de atleten in zo goed mogelijke omstandigheden hun trainingen kunnen afwerken.
Naast de jaarlijkse lactaattesten, regelmatige bloedcontroles en dergelijke werden nu ook krachttesten, biomechanische testing, energetische screening en opmaak van een sportpsychologisch profiel opgemaakt. Hieruit vertrekkend kunnen we voor elke atleet een specifiek programma opstellen !!!
Dat wordt dus een leuke uitdaging!!
Ondertussen heb ik er ook al heel wat evaluatie gesprekken opzitten. De meeste atleten (op alle niveau's) sloten hun seizoen met een goed gevoel af en kijken al uit naar wat 2010 zal brengen. Het wordt weer een hele drukke zomer met heel wat Ironmans op de agenda. Met het invoegen van nieuwe Ironman Regensburg en doordat wij met de Ironmanagers richting Marmotte trekken, komen we op volgende drukke agenda:
- 27 juni: Nice
- 18 juli: Roth
- 25 juli: MHC + Zurich
- 1 aug: Regensburg + UK
- 7 aug: Norseman
- 15 aug: Kopenhagen
Vanzelfsprekend kan ik er niet overal bij zijn, maar het is plezant om zien dat iedereen geniet van het opmaken van de planning en het maken van de goede voornemens!!
De inschrijvingen voor de stage in maart lopen ondertussen ook binnen, dus hopelijk wordt ook dit opnieuw een leuke ervaring!!
ciao
t
Naast de jaarlijkse lactaattesten, regelmatige bloedcontroles en dergelijke werden nu ook krachttesten, biomechanische testing, energetische screening en opmaak van een sportpsychologisch profiel opgemaakt. Hieruit vertrekkend kunnen we voor elke atleet een specifiek programma opstellen !!!
Dat wordt dus een leuke uitdaging!!
Ondertussen heb ik er ook al heel wat evaluatie gesprekken opzitten. De meeste atleten (op alle niveau's) sloten hun seizoen met een goed gevoel af en kijken al uit naar wat 2010 zal brengen. Het wordt weer een hele drukke zomer met heel wat Ironmans op de agenda. Met het invoegen van nieuwe Ironman Regensburg en doordat wij met de Ironmanagers richting Marmotte trekken, komen we op volgende drukke agenda:
- 27 juni: Nice
- 18 juli: Roth
- 25 juli: MHC + Zurich
- 1 aug: Regensburg + UK
- 7 aug: Norseman
- 15 aug: Kopenhagen
Vanzelfsprekend kan ik er niet overal bij zijn, maar het is plezant om zien dat iedereen geniet van het opmaken van de planning en het maken van de goede voornemens!!
De inschrijvingen voor de stage in maart lopen ondertussen ook binnen, dus hopelijk wordt ook dit opnieuw een leuke ervaring!!
ciao
t
maandag 30 november 2009
Uitnodiging stage Tim-e-coach
Triatlon stage van 13 tot 20 maart 2010 in Empuriabrava, Spanje,
in samenwerking met FlowTrack.
Waarop mag je rekenen?
halfpension op basis van dubbele kamer, met ontbijtbuffet en diner in buffetvorm (1/2e liter water of 1/4e wijn inbegrepen)
transport van en naar het hotel
transport van hotel naar zwembad (overdekt)
begeleide fietstrainingen (in groepen, volgens niveau).
overgangslooptrainingen en begeleide specifieke looptraining
begeleide zwemtrainingen
begeleiding gebeurt door Tim De Vilder en de mensen van Flowtrack, zodat ieder op zijn niveau kan trainen.
Peter Van Hauwermeiren verzorgt de zwemtrainingen.
Definitief programma volgt na inschrijving.
Kostrprijs = 495 euro
Dit bevat:
Verblijf + maaltijden
Begeleiding tijdens de trainingen
Ingang zwembad
Bevoorrading – lunch: tijdens de begeleide fietstochten voorzien we een bevoorrading en uitgebreide lunch
Fietsprogramma: verkenningsrit + 6 begeleide fietstochten onderverdeeld in niveaus
Fietsenvervoer: van en naar België (moeten dus niet mee in vliegtuig)
Fietsenstalling: perfecte fietsenstalling in het hotel
ShortBike T-Shirt
Alle taksen en fooien
Vliegticket is niet inbegrepen in deze prijs en wordt door jullie rechtstreeks geboekt bij Ryan Air (wegens goedkoper bij individueel boeken).
Je boekt een ticket via Ryan Air vanuit Brussel (Charlerloi) naar Barcelona (Gerona).
Je vertrekt op zaterdagochtend (vertrek om 08u55) en boekt de terugvlucht op zaterdagavond (vertrek om 18u55). Meer informatie kan je vinden op website www.flowtrack.be onder "praktische info"
Inschrijven doe je op: http://www.flowtrack-bookings.be/flow/BFX1.PHP?p=208
vrijdag 27 november 2009
Verslag IM Arizona
Nu ik terug thuis ben en enkele dagen de tijd gehad hebben om alles eens rustig te overdenken, zal ik hieronder mijn verslag posten zoals ik de wedstrijd beleefd heb.
Ik vraag mijn atleten vaak een verslagje te schrijven van hun wedstrijd. Omdat cijfers immers niet alles zeggen. Het gevoel, de gedachten en bepaalde beslissingen worden vaak pas duidelijk.
Uit mijn eigen verslagje kunnen jullie dus misschien ook iets leren.
Here we go:
Voor de start was ik vrij relax. Enige mogelijke stresspunt vooraf was mijn fiets perfect in orde te krijgen. Het park was immers vrij beperkt voor de 2500 starters, waardoor we echt tegen elkaar geplaatst stonden. Fietsschoenen op de fiets waren dan ook verboden. Maar goed, we waren vrij vroeg en ik had rustig de tijd om alles in orde te brengen. Gene stress dus.
Vanaf dan was het rustig de start afwachten. Een 15’ tal minuten voor de start mochten we in het frisse water springen. Echt warm was het niet, maar op dat moment trek je je daar eigenlijk weinig van aan. Na de start van de profs volgde de zoveelste nationale hymne en kon ik kort wat inzwemmen. Ik lag vrij centraal en was bij de start onmiddellijk goed weg; Geen geduw en getrek maar onmiddellijk in mijn ritme. Ik bleef mooi mijn lijn volgen en even later kon ik bij een groepje aansluiten. Eigenlijk bleef dit gedurende het ganse zwemmen zo. Ik kon mij achteraan nestelen en focussen op lange, rustige slagen. Het tempo was zeker hoog genoeg, dus dit was perfect. Bij het keerpunt kwamen er wat mannen over, maar het groepje bleef redelijk goed samen.
Blijkbaar heb ik een heel eind samen gezwommen met Lode (andere Belg waar ik wat samen mee getraind had de laatste week), maar dat had ik op dat moment absoluut niet door.
Eens de trapjes op, zag ik dat ik 57’21 gezwommen had. Geen supertijd ondanks het hele goede gevoel. Maar die tijd heeft mij geen moment iets gezegd. Rustig mijn wissel gedaan en de fiets op.
Achteraf pas hoorde ik dat vele atleten een 2’ trager zwommen dan anders, dus dit is wel goed nieuws.
Eens op de fiets was ik vrij snel alleen. De eerste 20km waren mijn beenspieren wat verdoofd en verkrampt van het koude water, maar gaandeweg ging dit weg. Ik haalde heel wat atleten in en na 15km kwam ik bij een groepje terecht die een mooi tempo reed. Aan het keerpunt zag ik dat Lode net achter mij zat en in de terugweg kwamen we samen. We reden weg van dit groepje en uiteindelijk kwamen we bij een prof die een heel egaal tempo reed. Samen met een Duitser vormden we zo een groepje van 4 dat mooi samen reed. Onderweg zag ik er heel wat stayeren, maar bij ons bleef dit gelukkig achterwege. Het tempo bleef vrij vlak en bij de 3e keer bergop (relatief) en tegenwind (heel wat minder relatief ) kwamen 2 vrouwen aanhangen, die we voorbij staken. Het werd heel wat drukker en ik voelde dat er kaarten in de lucht hingen. Ik liet ze dus maar rijden en deed rustig aan om vooral voldoende te kunnen drinken. Ook de terugweg deed ik rustiger aan in vergelijking met de eerste 2 keer. Hierdoor verloor ik wel wat tijd, maar ik voelde dat ik anders teveel power zou verliezen voor het lopen. Net voor de wissel zag ik inderdaad de 2 vrouwen in de Penalty Box staan en reed ik rustig binnen.
Met een fietstijd van 4u54’ kan ik alleen maar super tevreden zijn. Ganse tijd een goed gevoel en veel power in de benen. Het gevolg was een eerste fietstijd in mijn age Group en dat is waarschijnlijk de eerste keer. Ik heb zelf absoluut niet het gevoel dat er te rap gereden werd. Wat ik wel vaststel is dat er met 2 snelheden gereden werd: het stuk tegenwind was met enige reserve terwijl het stuk meewind een heel pak harder ging. Dit zal uiteraard energie gekost hebben, maar goed, ik voelde me vrij fris bij het aankomen in T2.
Na een snelle wissel (56”, hoewel ik niets forceerde en me rustig liet insmeren) vertrok ik voor mijn marathon. In het begin licht stijve hamstrings en stijve onderrug, maar ik had vrij snel een goed ritme te pakken. Ik liep de eerste ronde in 1u01 denk ik en had zeker nog een goed gevoel.
De bevoorrading ging vrij vlot en de hellingen liep ik op dat moment vrij vlot. Helemaal in het begin had ik Lode bijgehaald en ik haalde verschillende atleten in die eerste ronde. Op dat moment lag ik zowaar op koers voor 9u! Misschien dat ik hier een foutje maakte om dit tempo iets te lang vol te houden. Maar goed, tot km 18km bleef ik vlot mijn tempo lopen, tot ik voelde dat ik mijn tempo moest laten zakken. Ik bleef nochtans eten en drinken zoals voorzien, maar voelde dat ik verzwakte.
Op dat moment lag ik nog op kop van mijn age Group, maar wist dat er 2 atleten niet zo heel ver achter zaten. Niet teveel nadenken dus, en proberen mijn tempo te onderhouden.
Aan het einde van de 2e ronde schrok ik van mijn tussentijd. Ik had 8’ toegegeven op de vorige ronde, terwijl ik het gevoel had maar licht te vertragen. Het was duidelijk dat de opeenvolging van lichte en zwaardere hellingen ervoor zorgden dat ik niet in een normaal ritme kwam. De derde ronde werd dus vooral overleven. Sara zei me dat de 4e ver genoeg achter lag, dus ik moest enkel finishen om mijn ticket binnen te halen. Meer op karakter dan op stijl liep ik dan ook mijn 3e ronde. Ik bleef elke bevoorrading voldoende drinken, maar een echte boost zat er niet meer in.
Aan de finish had ik uiteindelijk 9u23’ en een derde plaats. In de algemene stand verloor ik uiteraard heel wat plaatsen, maar met een 42e stek mag ik zeker niet ontevreden zijn.
Vooraf had ik vooral schrik van het fietsen, omdat mijn voorbereiding niet zo super geweest was. Door een spierscheurtje en een griep had ik toch enkele belangrijke weken gemist. Maar blijkbaar was mijn fietsen voldoende en betaalde ik de rekening cash in het lopen.
Enkele bedenkingen nog:
- Ik besef dat het loopparcours vrij pittig was. Slechts 2 lopers onder de 3u. Dus allicht mag je wel een 10’ bij tellen bij een normale marathontijd. Een tijd van 3u10 zou dus schitterend geweest zijn.
- Heb ik te snel gefietst? Te snel gestart in het lopen? In beide gevallen heb ik niet dat gevoel, maar de tijden zeggen natuurlijk iets anders
- Zelf heb ik het gevoel dat ik klaar ben voor 7u (relatief) hoog tempo, maar een Ironman is natuurlijk nog iets langer. Ik kom dus simpelweg nog tekort. In 2006 en 2007 deed ik mijn eerste langere wedstrijden. Pas vanaf dit jaar vond ik dat mijn lopen (dat mijn sterke punt zou moeten zijn) er in de halve triatlons uit kwam. Zowel in Niederbronn als in Gerardmer was mijn lopen heel goed. Maar blijkbaar heb ik nog wat tijd nodig om dit ook op de lange afstand te laten werken.
- Al bij al ben ik zeker tevreden. Na een seizoen met redelijk wat pech, kwam ik naar Arizona om mijn ticket te pakken, en dat is gelukt!!
Nu wat rusten en dan gaan we rustig opbouwen naar volgend seizoen.
Hoe dit er zal uitzien, laat ik hier nog wel weten!
Ciao
t
Ik vraag mijn atleten vaak een verslagje te schrijven van hun wedstrijd. Omdat cijfers immers niet alles zeggen. Het gevoel, de gedachten en bepaalde beslissingen worden vaak pas duidelijk.
Uit mijn eigen verslagje kunnen jullie dus misschien ook iets leren.
Here we go:
Voor de start was ik vrij relax. Enige mogelijke stresspunt vooraf was mijn fiets perfect in orde te krijgen. Het park was immers vrij beperkt voor de 2500 starters, waardoor we echt tegen elkaar geplaatst stonden. Fietsschoenen op de fiets waren dan ook verboden. Maar goed, we waren vrij vroeg en ik had rustig de tijd om alles in orde te brengen. Gene stress dus.
Vanaf dan was het rustig de start afwachten. Een 15’ tal minuten voor de start mochten we in het frisse water springen. Echt warm was het niet, maar op dat moment trek je je daar eigenlijk weinig van aan. Na de start van de profs volgde de zoveelste nationale hymne en kon ik kort wat inzwemmen. Ik lag vrij centraal en was bij de start onmiddellijk goed weg; Geen geduw en getrek maar onmiddellijk in mijn ritme. Ik bleef mooi mijn lijn volgen en even later kon ik bij een groepje aansluiten. Eigenlijk bleef dit gedurende het ganse zwemmen zo. Ik kon mij achteraan nestelen en focussen op lange, rustige slagen. Het tempo was zeker hoog genoeg, dus dit was perfect. Bij het keerpunt kwamen er wat mannen over, maar het groepje bleef redelijk goed samen.
Blijkbaar heb ik een heel eind samen gezwommen met Lode (andere Belg waar ik wat samen mee getraind had de laatste week), maar dat had ik op dat moment absoluut niet door.
Eens de trapjes op, zag ik dat ik 57’21 gezwommen had. Geen supertijd ondanks het hele goede gevoel. Maar die tijd heeft mij geen moment iets gezegd. Rustig mijn wissel gedaan en de fiets op.
Achteraf pas hoorde ik dat vele atleten een 2’ trager zwommen dan anders, dus dit is wel goed nieuws.
Eens op de fiets was ik vrij snel alleen. De eerste 20km waren mijn beenspieren wat verdoofd en verkrampt van het koude water, maar gaandeweg ging dit weg. Ik haalde heel wat atleten in en na 15km kwam ik bij een groepje terecht die een mooi tempo reed. Aan het keerpunt zag ik dat Lode net achter mij zat en in de terugweg kwamen we samen. We reden weg van dit groepje en uiteindelijk kwamen we bij een prof die een heel egaal tempo reed. Samen met een Duitser vormden we zo een groepje van 4 dat mooi samen reed. Onderweg zag ik er heel wat stayeren, maar bij ons bleef dit gelukkig achterwege. Het tempo bleef vrij vlak en bij de 3e keer bergop (relatief) en tegenwind (heel wat minder relatief ) kwamen 2 vrouwen aanhangen, die we voorbij staken. Het werd heel wat drukker en ik voelde dat er kaarten in de lucht hingen. Ik liet ze dus maar rijden en deed rustig aan om vooral voldoende te kunnen drinken. Ook de terugweg deed ik rustiger aan in vergelijking met de eerste 2 keer. Hierdoor verloor ik wel wat tijd, maar ik voelde dat ik anders teveel power zou verliezen voor het lopen. Net voor de wissel zag ik inderdaad de 2 vrouwen in de Penalty Box staan en reed ik rustig binnen.
Met een fietstijd van 4u54’ kan ik alleen maar super tevreden zijn. Ganse tijd een goed gevoel en veel power in de benen. Het gevolg was een eerste fietstijd in mijn age Group en dat is waarschijnlijk de eerste keer. Ik heb zelf absoluut niet het gevoel dat er te rap gereden werd. Wat ik wel vaststel is dat er met 2 snelheden gereden werd: het stuk tegenwind was met enige reserve terwijl het stuk meewind een heel pak harder ging. Dit zal uiteraard energie gekost hebben, maar goed, ik voelde me vrij fris bij het aankomen in T2.
Na een snelle wissel (56”, hoewel ik niets forceerde en me rustig liet insmeren) vertrok ik voor mijn marathon. In het begin licht stijve hamstrings en stijve onderrug, maar ik had vrij snel een goed ritme te pakken. Ik liep de eerste ronde in 1u01 denk ik en had zeker nog een goed gevoel.
De bevoorrading ging vrij vlot en de hellingen liep ik op dat moment vrij vlot. Helemaal in het begin had ik Lode bijgehaald en ik haalde verschillende atleten in die eerste ronde. Op dat moment lag ik zowaar op koers voor 9u! Misschien dat ik hier een foutje maakte om dit tempo iets te lang vol te houden. Maar goed, tot km 18km bleef ik vlot mijn tempo lopen, tot ik voelde dat ik mijn tempo moest laten zakken. Ik bleef nochtans eten en drinken zoals voorzien, maar voelde dat ik verzwakte.
Op dat moment lag ik nog op kop van mijn age Group, maar wist dat er 2 atleten niet zo heel ver achter zaten. Niet teveel nadenken dus, en proberen mijn tempo te onderhouden.
Aan het einde van de 2e ronde schrok ik van mijn tussentijd. Ik had 8’ toegegeven op de vorige ronde, terwijl ik het gevoel had maar licht te vertragen. Het was duidelijk dat de opeenvolging van lichte en zwaardere hellingen ervoor zorgden dat ik niet in een normaal ritme kwam. De derde ronde werd dus vooral overleven. Sara zei me dat de 4e ver genoeg achter lag, dus ik moest enkel finishen om mijn ticket binnen te halen. Meer op karakter dan op stijl liep ik dan ook mijn 3e ronde. Ik bleef elke bevoorrading voldoende drinken, maar een echte boost zat er niet meer in.
Aan de finish had ik uiteindelijk 9u23’ en een derde plaats. In de algemene stand verloor ik uiteraard heel wat plaatsen, maar met een 42e stek mag ik zeker niet ontevreden zijn.
Vooraf had ik vooral schrik van het fietsen, omdat mijn voorbereiding niet zo super geweest was. Door een spierscheurtje en een griep had ik toch enkele belangrijke weken gemist. Maar blijkbaar was mijn fietsen voldoende en betaalde ik de rekening cash in het lopen.
Enkele bedenkingen nog:
- Ik besef dat het loopparcours vrij pittig was. Slechts 2 lopers onder de 3u. Dus allicht mag je wel een 10’ bij tellen bij een normale marathontijd. Een tijd van 3u10 zou dus schitterend geweest zijn.
- Heb ik te snel gefietst? Te snel gestart in het lopen? In beide gevallen heb ik niet dat gevoel, maar de tijden zeggen natuurlijk iets anders
- Zelf heb ik het gevoel dat ik klaar ben voor 7u (relatief) hoog tempo, maar een Ironman is natuurlijk nog iets langer. Ik kom dus simpelweg nog tekort. In 2006 en 2007 deed ik mijn eerste langere wedstrijden. Pas vanaf dit jaar vond ik dat mijn lopen (dat mijn sterke punt zou moeten zijn) er in de halve triatlons uit kwam. Zowel in Niederbronn als in Gerardmer was mijn lopen heel goed. Maar blijkbaar heb ik nog wat tijd nodig om dit ook op de lange afstand te laten werken.
- Al bij al ben ik zeker tevreden. Na een seizoen met redelijk wat pech, kwam ik naar Arizona om mijn ticket te pakken, en dat is gelukt!!
Nu wat rusten en dan gaan we rustig opbouwen naar volgend seizoen.
Hoe dit er zal uitzien, laat ik hier nog wel weten!
Ciao
t
maandag 23 november 2009
Mission Accomplished
Voilà, tis binnen.
Het doel is gehaald (3e in M25 en er waren 4 tickets).
Een eerste korte reactie:
- Zwemmen: super goed gevoel. Onmiddellijk goed weg en constant een goed gevoel. De tijd was niet super, maar goed, ik lag al 4e in mijn age group.
- Fietsen: heel zwaar parcours eigenlijk. Er stond heel veel wind, zodat het echt op de power was. Ik had constant een goed gevoel en na de 1e doorkomst lag ik blijkbaar al 1e en kon die voorsprong dan rustig uitbreiden. De laatste 30km deed ik iets rustiger aan en verloor hier wel enkele minuten, maar zo kon ik relatief fris aan het lopen beginnen.
- Lopen: eerste ronde had ik een heel goed gevoel. Ik liep zonder forceren een mooi ritme. Daarna echter begon ik het enorm lastig te krijgen. De vele hellingen (die me normaal zouden moeten liggen) en de droogte zorgen voor 2 heel zware laatste ronden. Maar toen ik halverwege de laatste ronde hoorde, dat ik normaal sowieso mijn ticket beet had, gaf dat toch wat ademruimte.
Ik moet er de tijden nog eens op nakijken, maar iedereen sprak hier van een hele zware marathon. Maar goed, geen excuses, mijn marathon was niet goed. Punt.
Maar goed, het doel is bereikt en zo sluit ik mijn seizoen toch mooi af.
Hierbij dan ook een hele dikke merci aan:
- alle vrienden, familie en supporters die mij gevolgd hebben
- mijn sponsors! een dikke merci om mij het ganse jaar te steunen
- mijn ouders en mijn zusje en Vic in het verre Argentinië
- Jurgen, voor onze super samenwerking !
- uiteraard Sara voor haar onvoorwaardelijke steun!!
En nu ga ik wat decompenseren :)
ciao
t
Het doel is gehaald (3e in M25 en er waren 4 tickets).
Een eerste korte reactie:
- Zwemmen: super goed gevoel. Onmiddellijk goed weg en constant een goed gevoel. De tijd was niet super, maar goed, ik lag al 4e in mijn age group.
- Fietsen: heel zwaar parcours eigenlijk. Er stond heel veel wind, zodat het echt op de power was. Ik had constant een goed gevoel en na de 1e doorkomst lag ik blijkbaar al 1e en kon die voorsprong dan rustig uitbreiden. De laatste 30km deed ik iets rustiger aan en verloor hier wel enkele minuten, maar zo kon ik relatief fris aan het lopen beginnen.
- Lopen: eerste ronde had ik een heel goed gevoel. Ik liep zonder forceren een mooi ritme. Daarna echter begon ik het enorm lastig te krijgen. De vele hellingen (die me normaal zouden moeten liggen) en de droogte zorgen voor 2 heel zware laatste ronden. Maar toen ik halverwege de laatste ronde hoorde, dat ik normaal sowieso mijn ticket beet had, gaf dat toch wat ademruimte.
Ik moet er de tijden nog eens op nakijken, maar iedereen sprak hier van een hele zware marathon. Maar goed, geen excuses, mijn marathon was niet goed. Punt.
Maar goed, het doel is bereikt en zo sluit ik mijn seizoen toch mooi af.
Hierbij dan ook een hele dikke merci aan:
- alle vrienden, familie en supporters die mij gevolgd hebben
- mijn sponsors! een dikke merci om mij het ganse jaar te steunen
- mijn ouders en mijn zusje en Vic in het verre Argentinië
- Jurgen, voor onze super samenwerking !
- uiteraard Sara voor haar onvoorwaardelijke steun!!
En nu ga ik wat decompenseren :)
ciao
t
Abonneren op:
Berichten (Atom)
