Voilà, tis binnen.
Het doel is gehaald (3e in M25 en er waren 4 tickets).
Een eerste korte reactie:
- Zwemmen: super goed gevoel. Onmiddellijk goed weg en constant een goed gevoel. De tijd was niet super, maar goed, ik lag al 4e in mijn age group.
- Fietsen: heel zwaar parcours eigenlijk. Er stond heel veel wind, zodat het echt op de power was. Ik had constant een goed gevoel en na de 1e doorkomst lag ik blijkbaar al 1e en kon die voorsprong dan rustig uitbreiden. De laatste 30km deed ik iets rustiger aan en verloor hier wel enkele minuten, maar zo kon ik relatief fris aan het lopen beginnen.
- Lopen: eerste ronde had ik een heel goed gevoel. Ik liep zonder forceren een mooi ritme. Daarna echter begon ik het enorm lastig te krijgen. De vele hellingen (die me normaal zouden moeten liggen) en de droogte zorgen voor 2 heel zware laatste ronden. Maar toen ik halverwege de laatste ronde hoorde, dat ik normaal sowieso mijn ticket beet had, gaf dat toch wat ademruimte.
Ik moet er de tijden nog eens op nakijken, maar iedereen sprak hier van een hele zware marathon. Maar goed, geen excuses, mijn marathon was niet goed. Punt.
Maar goed, het doel is bereikt en zo sluit ik mijn seizoen toch mooi af.
Hierbij dan ook een hele dikke merci aan:
- alle vrienden, familie en supporters die mij gevolgd hebben
- mijn sponsors! een dikke merci om mij het ganse jaar te steunen
- mijn ouders en mijn zusje en Vic in het verre Argentinië
- Jurgen, voor onze super samenwerking !
- uiteraard Sara voor haar onvoorwaardelijke steun!!
En nu ga ik wat decompenseren :)
ciao
t
maandag 23 november 2009
zaterdag 21 november 2009
Ready, set, go!
Zaterdagmorgen.
Straks de wisselzakken en fiets binnen brengen. Tussendoor Carbo Cake eten, drinken en veel rusten. Het leven van een atleet kan soms zwaar zijn :)
Gisteren avond was er nog de Pasta Party. Buiten! (lekker fris) Na het traditionele volkslied kregen we een kopie van die van Florida. Jongste deelnemer, oudste deelnemer, biggest loser :),...
Enige uitzondering was Rudy! Een straffe gast met 2 beenprothesen. In Hawaii miste hij op 8' de cut off time in het fietsen. Morgen wil hij hier zijn eerste Ironman finishen! Straffe gast!
Er zijn trouwens meer dan 1000 Iron virgins, dat op ongeveer 2400 starters.
Verder valt er uiteraard niet super veel te vertellen. Gisteren was heel rustig, kort nog wat fietsen (iets minder wind, maar iets warmer?) en kort gezwommen.
Daarna nog een route uitgestippeld, zodat Sara mogelijks toch een deel van het fietsparcours kan zien.
Voilà, voorbereiding zit erop. het mag komen van mij.
Op de foto zien jullie alvast de zwemstart van verleden jaar!
Hoe de wedstrijd verlopen is, horen jullie morgen dan wel hé
Alvast bedankt voor alle berichtjes en aanmoedigingen. Het is leuk te weten dat er thuis gevolgd wordt!
ciao
t
donderdag 19 november 2009
Het parcours!
Hier zijn we weer met een verslagje. Dinsdag hield ik een rustdagje. We gebruikten die vooral om te rusten uiteraard, maar deden ook een hele mooie uitstap richting Superstition Mountains. Op een uurtje van Phoenix ben je in 'the middle of nowhere' tussen de rotsen en cactussen, met schitterende zichten op enkele meren daar. We aten in een typische saloon en voelden ons in een omgeving uit zo'n typische western-film.
's avonds dan mijn wiel opgehaald (toch maar een nieuwe tube opgegelegd) en 's avonds super lekker en super gezond gegeten bij een Italiaan in downtown Tempe.
Uiteraard kijk ik hier ook vooral rond in functie van volgend jaar. Een losloop parcours van 40' vond ik al op maandag, dit ideale restaurantje dus gisteren.
Vandaag, woensdag, stond dan verkenning van het fietsparcours op het programma. Samen met Lode Vaernewyck (samen met Yves Robberechts die ik maandag al tegen kwam, één van de 6 deelnemende Belgen) reed ik 1lus van 60km.
Hoe ziet het fietsparcours er uit?
Wel, eigenlijk vrij simpel en vrij saai. Eens uit de wisselzone neem je een 6-tal bochten (telkens na een langer stuk rechtdoor op vrij vlakke wegen) en dat brengt je ongeveer 12km verder. Vanaf dan is het 18km rechtdoor tot aan het keerpunt. Meestal is het hier wind op kop en het parcours is licht glooiend met op het einde iets meer bergop. In het heengaan heb je af en toe het idee dat je stilstaat. Als je rond je kijkt zie je immers absoluut niet dat het waait. Maar dat doet het zeker wel :)
Eens het keerpunt genomen is het stampen tot in Tempe, met dus meestal wind in de rug. Het zal vooral een mentale kwestie zijn en ook een kwestie zijn van je niet op te blazen en nog een beetje op souplesse te rijden. Maar goed, dat zien we zondag wel.
In de namiddag gingen we na wat rust nog wat shoppen. Dankzij Lode vonden we hier een mega sportwinkel met zalige prijzen. En met de dollar die zo laag staat, was het niet simpel om ons in te houden :) Daarna nog wat andere winkels (zo heb ik eindelijk het boek van Dean Karnazas te pakken) en na nog wat rusten, heb ik een deel van het loopparcours gedaan.
Het loopparcours is een grote 8-vorm waarbij je veel langs het water loopt en daarna 4 bruggen en een lange helling moet doen per ronde (3 rondes). Sommige delen doe je 2-maal, maar dan laten ze je wat op en af lopen, kwestie van wat variatie in het parcours te steken. Het leek mij een heel leuk parcours, al zullen alle hellingen wel doorwegen uiteraard. Ik liep slechts 45' en kon dus niet alles zien, maar heb toch al een mooie indruk!!
Morgen doe ik dan een deel van het zwemparcours. Daarna is het dan tijd voor registratie en zal het stilletjes aan dichterbij beginnen komen hé.
voila, tot de volgende
ciao
t
's avonds dan mijn wiel opgehaald (toch maar een nieuwe tube opgegelegd) en 's avonds super lekker en super gezond gegeten bij een Italiaan in downtown Tempe.
Uiteraard kijk ik hier ook vooral rond in functie van volgend jaar. Een losloop parcours van 40' vond ik al op maandag, dit ideale restaurantje dus gisteren.
Vandaag, woensdag, stond dan verkenning van het fietsparcours op het programma. Samen met Lode Vaernewyck (samen met Yves Robberechts die ik maandag al tegen kwam, één van de 6 deelnemende Belgen) reed ik 1lus van 60km.
Hoe ziet het fietsparcours er uit?
Wel, eigenlijk vrij simpel en vrij saai. Eens uit de wisselzone neem je een 6-tal bochten (telkens na een langer stuk rechtdoor op vrij vlakke wegen) en dat brengt je ongeveer 12km verder. Vanaf dan is het 18km rechtdoor tot aan het keerpunt. Meestal is het hier wind op kop en het parcours is licht glooiend met op het einde iets meer bergop. In het heengaan heb je af en toe het idee dat je stilstaat. Als je rond je kijkt zie je immers absoluut niet dat het waait. Maar dat doet het zeker wel :)
Eens het keerpunt genomen is het stampen tot in Tempe, met dus meestal wind in de rug. Het zal vooral een mentale kwestie zijn en ook een kwestie zijn van je niet op te blazen en nog een beetje op souplesse te rijden. Maar goed, dat zien we zondag wel.
In de namiddag gingen we na wat rust nog wat shoppen. Dankzij Lode vonden we hier een mega sportwinkel met zalige prijzen. En met de dollar die zo laag staat, was het niet simpel om ons in te houden :) Daarna nog wat andere winkels (zo heb ik eindelijk het boek van Dean Karnazas te pakken) en na nog wat rusten, heb ik een deel van het loopparcours gedaan.
Het loopparcours is een grote 8-vorm waarbij je veel langs het water loopt en daarna 4 bruggen en een lange helling moet doen per ronde (3 rondes). Sommige delen doe je 2-maal, maar dan laten ze je wat op en af lopen, kwestie van wat variatie in het parcours te steken. Het leek mij een heel leuk parcours, al zullen alle hellingen wel doorwegen uiteraard. Ik liep slechts 45' en kon dus niet alles zien, maar heb toch al een mooie indruk!!
Morgen doe ik dan een deel van het zwemparcours. Daarna is het dan tijd voor registratie en zal het stilletjes aan dichterbij beginnen komen hé.
voila, tot de volgende
ciao
t
maandag 16 november 2009
Terug in de drukte
Ik ben terug in het iets drukkere Phoenix! Al valt dat al bij al nog wel mee hoor.
Maar na de absolute rust in Tucson die ik opzocht in mijn trainingen, keerde ik gisteren na mijn duurloop terug naar de wedstrijdlocatie.
Na een middagdutje en nog wat werken, was ik klaar om ook die rust letterlijk aan te passen.
Samen met de bende van Hannes ging ik immers kijken naar een NBA-wedstrijd!!
Phoenix Suns vs Toronto Raptors.
Ongelooflijke sfeer. Dat de Amerikanen zot waren, wisten we al, maar dit sloeg werkelijk alles. In iedere pauze werden er prijzen weggegeven, dansjes en shows opgevoerd, kortom publiciteit en sfeer alom.
Bon, na de traditionele volksliederen, begon de partij en de Suns stonden licht in het voordeel, vooral dankzij lokale superster Steve Nash. Tijden de eerste 3 quarters bleef het vrij gelijk op gaan tot de Raptors 5 punten pakten op het einde van quarter 3.
Vanaf het 4e quarter begon de sfeer er echt wel in te komen (ik denk dat de supporters tot dan meer interesse hadden in hun hot dogs) en op 5' van het einde stond het gelijk!
Uiteindelijk werd het nog mega spannend. Met 2 punten achterstand en nog 30" op de klok ging Steve Nash er nog eens voor. Punt en fout toegekend. Bij deze werd het 101-100 en ging het publiek volledig uit zijn dak. Mega grappig om te zien eigenlijk.
Maar goed, dit hebben we ook weer meegemaakt !!!
Vanmorgen dan vroeg opgestaan voor een zwemtraining in het Eldorade Aquatic Center. Buiten was het erg koud, maar het water was verwarmd, dus ideaal.
Ik deelde mijn baan met een Rus. Hij zei dat hij in Rusland (waar het nu sneeuwt) ook buiten traint. Het water is ook wel verwarmd, maar er hangt een damp boven het bad, zodat hij de overkant niet ziet. En als hij zijn pull buoy wil nemen aan de rand van het bad, is die bevroren :)
Dus, wat zitten wij dan soms te mopperen dat het in Wachtebeke eens koud is?
Voor de rest ga ik mij vandaag bezig houden met werken en alles rustig klaar zetten.
En tegen vanavond komt Sara toe! Na een lange reis zullen we allebei content zijn elkaar terug te zien!! Super dat ze erbij is!
ciao
t
Maar na de absolute rust in Tucson die ik opzocht in mijn trainingen, keerde ik gisteren na mijn duurloop terug naar de wedstrijdlocatie.
Na een middagdutje en nog wat werken, was ik klaar om ook die rust letterlijk aan te passen.
Samen met de bende van Hannes ging ik immers kijken naar een NBA-wedstrijd!!
Phoenix Suns vs Toronto Raptors.
Ongelooflijke sfeer. Dat de Amerikanen zot waren, wisten we al, maar dit sloeg werkelijk alles. In iedere pauze werden er prijzen weggegeven, dansjes en shows opgevoerd, kortom publiciteit en sfeer alom.
Bon, na de traditionele volksliederen, begon de partij en de Suns stonden licht in het voordeel, vooral dankzij lokale superster Steve Nash. Tijden de eerste 3 quarters bleef het vrij gelijk op gaan tot de Raptors 5 punten pakten op het einde van quarter 3.
Vanaf het 4e quarter begon de sfeer er echt wel in te komen (ik denk dat de supporters tot dan meer interesse hadden in hun hot dogs) en op 5' van het einde stond het gelijk!
Uiteindelijk werd het nog mega spannend. Met 2 punten achterstand en nog 30" op de klok ging Steve Nash er nog eens voor. Punt en fout toegekend. Bij deze werd het 101-100 en ging het publiek volledig uit zijn dak. Mega grappig om te zien eigenlijk.
Maar goed, dit hebben we ook weer meegemaakt !!!
Vanmorgen dan vroeg opgestaan voor een zwemtraining in het Eldorade Aquatic Center. Buiten was het erg koud, maar het water was verwarmd, dus ideaal.
Ik deelde mijn baan met een Rus. Hij zei dat hij in Rusland (waar het nu sneeuwt) ook buiten traint. Het water is ook wel verwarmd, maar er hangt een damp boven het bad, zodat hij de overkant niet ziet. En als hij zijn pull buoy wil nemen aan de rand van het bad, is die bevroren :)
Dus, wat zitten wij dan soms te mopperen dat het in Wachtebeke eens koud is?
Voor de rest ga ik mij vandaag bezig houden met werken en alles rustig klaar zetten.
En tegen vanavond komt Sara toe! Na een lange reis zullen we allebei content zijn elkaar terug te zien!! Super dat ze erbij is!
ciao
t
zondag 15 november 2009
The mental game
Vandaag dus laatste lange duurrit. Vanuit mijn verblijfplaats vertrokken voor een mooie aanloopstuk richting Mt Lemmon. De grafiek zien jullie hierboven. Een effectieve klim van 40km, heel geleidelijk aan, maakt het eigenlijk een perfecte trainingsklim. Een beetje te vergelijken met Col de Toses (bij Font-Romeu) al blijft het hier wel ongeveer continu echt klimmen. De omgeving was opnieuw wondermooi.
Eens boven was het snel warme kleren aan en rustig afdalen, want het was echt wel koud daar! De laatste dagen is de grote warmte weg, en eens terug afgedaald, was ik blij dat ik terug in cactus-land was. Nog een groot stuk uitgereden en de laatste duurtraining op de fiets zit er alweer op.
Morgen nog een progressief loopje en ik kan tevreden richting Phoenix rijden.
Vooraf wist ik niet goed hoe ik deze trainingsblok ging verteren, maar ik voel mij eigenlijk heel goed. Naast de fysieke evolutie (die ik zeker voel) is er ook een mentale evolutie merkbaar. Waar ik woensdag mezelf nog moest oppeppen ben ik de dagen erna veel sterker op mentaal gebied. Ik kijk niet naar de volgende dag, maar naar het volgende uur en voel me goed en geniet van elke training.
Met die mentaliteit vertrek ik dan ook volgende week. Wetende dat ik er alles voor gedaan heb, en vooral ook wetende dat ik ongelooflijk van deze voorbereiding heb genoten!
ciao!
t
zaterdag 14 november 2009
Long run: zalig!
Vandaag stond in het teken van een lange duurloop. Qua tijdsbesteding viel dit dus wel mee, zodat ik ook de tijd nam om wat foto's te trekken (helaas zal ik die pas thuis online kunnen zetten), mijn fiets volledig op punt te zetten, te gaan shoppen in TriSports (super vriendelijk en super enthousiast over mijn plannen hier in de US :) ). Vanaf mijn opbouw zal ik dus trainen met een wattagemeter!
Daarnaast ook uitgebreid de tijd genomen om mails te beantwoorden, schema's te maken, jaarplanningen op te stellen, nieuwe doelstellingen voor atleten te zoeken, en om wat te Skypen. Blijft toch een super innovatie hoor.
Bon, de long run dan. Ik koos voor de Sabino Canyon NP. Met mijn Fuel Belt kon ik wel tijdje voort, dus begin ik offroad te lopen richting Phoneline Trail. De eerste mail zag ik nog wat wandelaars, vanaf dan was het enkel mezelf en de wondermooie natuur. Via een smal paadje klom ik gestaag verder. Een bergpad zoals wij het kennen, maar dan met een omgeving zoals ik enkel nog maar op foto's gezien had. Een zalige ervaring die ik gelukkig wat op foto kunnen vastleggen heb. Ik denk dat ik deze duurloop dan ook zal herinneren als mooiste tot nu toe (hopelijk volgen er in de rest van mijn leven nog wat mooiere hé :). Een absolute aanrader dus. Voor de volledigheid nog even zeggen dat ik de Phoneline Trail op en af liep (niet volledig allicht) en daarna nog een stuk naar Bear Canyon op liep. Niet dat dat jullie heel veel zegt, maar zo vergeet ik het niet en kan iedereen het op Google Earth eens opzoeken!!
Zo, morgen rij ik Mt Lemmon op. Een must-do als je hier geweest bent, schijnt het. Met een gestage klim van 40km ben je al even zoet!!
ciao
t
Daarnaast ook uitgebreid de tijd genomen om mails te beantwoorden, schema's te maken, jaarplanningen op te stellen, nieuwe doelstellingen voor atleten te zoeken, en om wat te Skypen. Blijft toch een super innovatie hoor.
Bon, de long run dan. Ik koos voor de Sabino Canyon NP. Met mijn Fuel Belt kon ik wel tijdje voort, dus begin ik offroad te lopen richting Phoneline Trail. De eerste mail zag ik nog wat wandelaars, vanaf dan was het enkel mezelf en de wondermooie natuur. Via een smal paadje klom ik gestaag verder. Een bergpad zoals wij het kennen, maar dan met een omgeving zoals ik enkel nog maar op foto's gezien had. Een zalige ervaring die ik gelukkig wat op foto kunnen vastleggen heb. Ik denk dat ik deze duurloop dan ook zal herinneren als mooiste tot nu toe (hopelijk volgen er in de rest van mijn leven nog wat mooiere hé :). Een absolute aanrader dus. Voor de volledigheid nog even zeggen dat ik de Phoneline Trail op en af liep (niet volledig allicht) en daarna nog een stuk naar Bear Canyon op liep. Niet dat dat jullie heel veel zegt, maar zo vergeet ik het niet en kan iedereen het op Google Earth eens opzoeken!!
Zo, morgen rij ik Mt Lemmon op. Een must-do als je hier geweest bent, schijnt het. Met een gestage klim van 40km ben je al even zoet!!
ciao
t
Abonneren op:
Posts (Atom)