Omdat ik al enkele reacties gekregen heb van mensen die het blijkbaar leuk vinden mijn avonturen hier wat te volgen, zal ik hier dus nog maar wat verder vertellen hé :)
Misschien eerst even uitleggen dat ik van plan ben om deze week nog stevig door te trainen. Normaal gezien is de 3e week voor de IM de zwaarste om dan exponentïeel af te bouwen in week-2 en week-1. Dan gaat het volume zwaar naar beneden en wordt er toch nog wat intensiteit gedaan om niet te loom te worden.
Omdat mijn voorbereiding niet ideaal was (spierscheurtje, griep, en de trip naar Florida vorige week) hebben we besloten deze week toch nog goed door te trainen en dan 1 weekje te taperen. Moet genoeg zijn, denk ik. Is natuurlijk een vrij individuele zaak, en het resultaat zullen we volgende week wel zien.
Terwijl ik hier zit, krijg ik nog wat leuke mailtjes van 1 week oude Ironmen!! Zij zitten volop (terecht) in een euforie fase en genieten nog even na. De grootste voldoening haal ik dan ook uit hun vreugde bij de finish! Geniet er nog van mannen (de vrouwen hebben dit eerder al gedaan dit jaar :) )
Over naar de orde van de dag dan.
Vanmorgen om 6u30 had ik afgesproken om met Heidi Jesberger te zwemmen. Deze madam zwemt 55' op Ironman, dus een goede waardemeter. Ondertussen deed Heleen Bij de Vaate haar eigen training.
Met een opkomende zon in een buitenbad je training afwerken, heeft wel iets moet ik zeggen!
Het was een vrij pittige training, die als volgt ging
- opwarming
- techniek
- 4 x (15 voluit - 35 easy) alles is in yard hé
- 4 x (25 voluit - 25 easy)
- dan 3 reeksen van (200 snel - 100 easy - 100 snel - 2 x 50 snel - 100 easy)
- dan een 1000 yard vlot tempo
Stevig trainingske en het feit dat ik wat opgejut werd (we zwommen elk in een baan naast elkaar) deed el eens deugd. Was eventjes geleden (van een wedstrijdje tegen Ironmanagers-aflossingsteam geloof ik :) )
Na een korte break gingen we dan de fiets op voor een tochtje van 4u.
Heleen zit hier al enkele weken en kent de streek ondertussn al heel goed. Afgezien van een leeglopende tube op het einde (leve PitStop!) had ik een heel goed gevoel en voelde ik me een pak beter dan gisteren. Duidelijk toch al wat beter aangepast en was ook wel eens leuk om niet alleen te moeten rijden.
Er stond veel wind en het deed deugd te voelen dat ik de power terug heb (mogelijk zat die griep er voor iets tussen dat ik dat gevoel toch al efkes miste).
Ik hou dus een goed gevoel over aan deze dag.
Morgen een langere duurloop en met wat tips van Maik Twelsiek zal ik hier ook wel een mooie route vinden!
ciao
t
vrijdag 13 november 2009
donderdag 12 november 2009
Tucson, dag 2
Een warme dag zit er hier alweer op. Na mijn ontbijt vertrok ik richting Highway 77. Eerst een drukke baan, maar vanaf Catalina State Park toch heel wat minder druk, met leuke zijbanen in een schitterend decor. Mt Lemmon ligt rechst te blinken, maar voor die uitdaging wacht ik nog even. Altijd iets achter de hand hebben hé!
Ik dus vertrokken voor een tochtje van 5u. Met 2 tussenstops voor de broodnodige drank, lukte dit wonderwel. Ik reed eerst wat op kronkelende wegjes tussn de cactussen. Steeds op en af, dus aan afwisseling geen gebrek. Ik reed zo een rondje in Saddlebrook. Als ik het goed interpreteerde, een vrij nieuw dorp waar alle villa's omzoomd worden door golfterreinen. Er loopt een weg rond met daarnaast allemaal weggetjes voor de golfkarretjes. Als je denkt dat het in Knokke opvalt, dan is het hier gewoon de normaalste zaak van de wereld. Er was een tweevaksbaan met daarnaast een brede band (de shoulder), speciaal voorzien voor de karretjes. Jammer dat ze aan wisselende snelheid reden, was anders ideaal geweest voor een blokje :).
Maar goed, eens dit avontuur gepasseerd reed ik terug naar de Highway 77. Heel simpel een lange rechte baan door de woestijn. In het oprijden had ik wind op kop en vals plat omhoog. Het liep voor geen meter. Gelukkig zag ik aan de overkant af en toe ene naar beneden vliegen, dus het moest wel door die wind komen. Uiteindelijk dan mijn kar gekeerd en inderdaad gemerkt dat het terug rijden iets vlotter ging :) Zal volgende week allicht hetzelfde zijn. Dus mentaal blijen oppeppen zal wel belangrijk zijn denk ik.
Soit, eens terug aan de auto (die ik netjes aan één van de massa's kerken gedropt had) vlug een loopbroekje aan (snel rondgekeken dat er niemand meekeek, want public nudity is hier een zwaar misdrijf, en een nachtje gevangenis leek me niet ideaal voor de recup) en we waren klaar voor een loopje van 50'.
In het terug rijden nog eens boodschapjes gedaan (die Walmarts hier zijn echt ongelooflijk hé, ik kan blijven kijken naar die Amerikanen die hun karretjes blijven vullen :) en dan op bed toch even plat gelegen.
Vandaag de 2e dag in mijn dooie eentje en is toch wel even aanpassen. Na een hypersociale week vorige week, moet ik toch wel even wennen. Gelukkig is er Sara om eens te bellen, en zijn er natuurlijk de moderne technologieën, zodat ik daarpas kon Skypen met mijn zusje die in Buones Aires zit!!
Veel van mijn atleten zijn ondertussen aan het nadenken (of hebben dit al achter de rug) over hun planning voor 2010. Altijd een leuke periode.
Zo las ik ook dat Karel Pardaens 100km gaat lopen om zo naar de Spartathlon te gaan! Nonkel Leo achterna! Fantastisch vind ik dat.
Ik vind het altijd enorm leuk om de verschillende motivaties te horen van iedereen.
Voila, morgen probeer ik ook eens wat foto's te trekken!
ciao
t
Ik dus vertrokken voor een tochtje van 5u. Met 2 tussenstops voor de broodnodige drank, lukte dit wonderwel. Ik reed eerst wat op kronkelende wegjes tussn de cactussen. Steeds op en af, dus aan afwisseling geen gebrek. Ik reed zo een rondje in Saddlebrook. Als ik het goed interpreteerde, een vrij nieuw dorp waar alle villa's omzoomd worden door golfterreinen. Er loopt een weg rond met daarnaast allemaal weggetjes voor de golfkarretjes. Als je denkt dat het in Knokke opvalt, dan is het hier gewoon de normaalste zaak van de wereld. Er was een tweevaksbaan met daarnaast een brede band (de shoulder), speciaal voorzien voor de karretjes. Jammer dat ze aan wisselende snelheid reden, was anders ideaal geweest voor een blokje :).
Maar goed, eens dit avontuur gepasseerd reed ik terug naar de Highway 77. Heel simpel een lange rechte baan door de woestijn. In het oprijden had ik wind op kop en vals plat omhoog. Het liep voor geen meter. Gelukkig zag ik aan de overkant af en toe ene naar beneden vliegen, dus het moest wel door die wind komen. Uiteindelijk dan mijn kar gekeerd en inderdaad gemerkt dat het terug rijden iets vlotter ging :) Zal volgende week allicht hetzelfde zijn. Dus mentaal blijen oppeppen zal wel belangrijk zijn denk ik.
Soit, eens terug aan de auto (die ik netjes aan één van de massa's kerken gedropt had) vlug een loopbroekje aan (snel rondgekeken dat er niemand meekeek, want public nudity is hier een zwaar misdrijf, en een nachtje gevangenis leek me niet ideaal voor de recup) en we waren klaar voor een loopje van 50'.
In het terug rijden nog eens boodschapjes gedaan (die Walmarts hier zijn echt ongelooflijk hé, ik kan blijven kijken naar die Amerikanen die hun karretjes blijven vullen :) en dan op bed toch even plat gelegen.
Vandaag de 2e dag in mijn dooie eentje en is toch wel even aanpassen. Na een hypersociale week vorige week, moet ik toch wel even wennen. Gelukkig is er Sara om eens te bellen, en zijn er natuurlijk de moderne technologieën, zodat ik daarpas kon Skypen met mijn zusje die in Buones Aires zit!!
Veel van mijn atleten zijn ondertussen aan het nadenken (of hebben dit al achter de rug) over hun planning voor 2010. Altijd een leuke periode.
Zo las ik ook dat Karel Pardaens 100km gaat lopen om zo naar de Spartathlon te gaan! Nonkel Leo achterna! Fantastisch vind ik dat.
Ik vind het altijd enorm leuk om de verschillende motivaties te horen van iedereen.
Voila, morgen probeer ik ook eens wat foto's te trekken!
ciao
t
woensdag 11 november 2009
Post Florida
Het is even geleden dat ik hier van me liet horen, maar dat komt hoofdzakelijk omdat ik een aantal berichten postte op de site van Ironmanagers. Vorige week waren we immers in Florida voor het afsluiten van het seizoen.
In tegenstelling tot vorig jaar geen 31 man aan de start. Doordat we al startten in Nice, Zurich, Neerpelt, Almere en Hawaii, trokken we met 6 atleten naar Panama City Beach.
Dat de groep sterk aanéén hangt, werd opnieuw duidelijk en dat alle 'virgins' hun doel haalden is prachtig!! Elkaar oppeppen en ondersteunen als het nodig is, is duidelijk een kenmerk van de groep die de laatste 4 jaar gegroeid is en nog steeds groeiende is.
Momenteel lopen immers nieuwe inschrijvingen binnen om binnen 3 jaar aan de start te staan van een Ironman!
Toch nog even melden dat Sofie Goos en Wim Van de Wielle het schitterend deden.
Olivier Esser (in Zurich net na mij) kon als 2e in de M25 vlotjes naar Hawaii.
Op ongeveer hetzelfde moment was Joerie bezig aan zijn Powerman Maleisië. Na alweer een aantal dagen vertraging (maar goed, in vergelijking met vorig jaar geraakte hij er tenminste) leverde hij een goede wedstrijd af. Hij speelde tijdens een bevoorrading echter een bidon kwijt en kon zich onvoldoende hydrateren. Dat betaalde hij in de tweede run cash en moest uitgedroogd opgeven.
Jammer, maar dit was geen topprioriteit meer. Hij kan nu van een welverdiende rust genieten in warme oorden!!
Ondertussen zit ik hier op mijn kamertje in Tucson, Arizona. Na gisteren van iedereen afscheid genomen te hebben, vloog ik via Atlanta naar Phoenix. Daar een nachtje geslapen en vanmorgen naar Tucson gereden. Dwars door de woestijn. Een lange baan tussen de cactussen!
Eens ingecheckt toch al een toerke gedaan op de velo. Na een 15' zat ik in de woestijn, richting Tucson Mountain Park. Eerst even de Starr Pas op en af. Daar wonen blijkbaar nogal wat toppers zoals Samantha McGlone, Leanda Cave en Hillary Biscay en Maik Twelsiek. Wie weet, loop ik die hier nog tegen het lijf.
Daarna nog wat verder gereden over de Gates Pass. Ongelooflijk prachtig. Een kronkelende baan tussen de rode rotsen met overal cactussen!! Eens boven kon je uitkijken over een machtige vlakte. Dan maar teruggekeerd want anders zou het wat te lang worden in die warmte (32°).
Na een kort bezoekje bij Heidi Jesberger en Heleen Bij de Vaate dan mijn zwemtraining gedaan in een openlucht bad. Ze hebben hier veel Olympische zwembaden, maar net als in Florida leggen ze de baantjes dwars om zo op 25yards uit te komen.
Voila, zo zit de eerste dag hier in Tucson erop. Nog wat werken en we kunnen een dutje doen om klaar te zijn voor een langer ritje morgen.
ciao
t
In tegenstelling tot vorig jaar geen 31 man aan de start. Doordat we al startten in Nice, Zurich, Neerpelt, Almere en Hawaii, trokken we met 6 atleten naar Panama City Beach.
Dat de groep sterk aanéén hangt, werd opnieuw duidelijk en dat alle 'virgins' hun doel haalden is prachtig!! Elkaar oppeppen en ondersteunen als het nodig is, is duidelijk een kenmerk van de groep die de laatste 4 jaar gegroeid is en nog steeds groeiende is.
Momenteel lopen immers nieuwe inschrijvingen binnen om binnen 3 jaar aan de start te staan van een Ironman!
Toch nog even melden dat Sofie Goos en Wim Van de Wielle het schitterend deden.
Olivier Esser (in Zurich net na mij) kon als 2e in de M25 vlotjes naar Hawaii.
Op ongeveer hetzelfde moment was Joerie bezig aan zijn Powerman Maleisië. Na alweer een aantal dagen vertraging (maar goed, in vergelijking met vorig jaar geraakte hij er tenminste) leverde hij een goede wedstrijd af. Hij speelde tijdens een bevoorrading echter een bidon kwijt en kon zich onvoldoende hydrateren. Dat betaalde hij in de tweede run cash en moest uitgedroogd opgeven.
Jammer, maar dit was geen topprioriteit meer. Hij kan nu van een welverdiende rust genieten in warme oorden!!
Ondertussen zit ik hier op mijn kamertje in Tucson, Arizona. Na gisteren van iedereen afscheid genomen te hebben, vloog ik via Atlanta naar Phoenix. Daar een nachtje geslapen en vanmorgen naar Tucson gereden. Dwars door de woestijn. Een lange baan tussen de cactussen!
Eens ingecheckt toch al een toerke gedaan op de velo. Na een 15' zat ik in de woestijn, richting Tucson Mountain Park. Eerst even de Starr Pas op en af. Daar wonen blijkbaar nogal wat toppers zoals Samantha McGlone, Leanda Cave en Hillary Biscay en Maik Twelsiek. Wie weet, loop ik die hier nog tegen het lijf.
Daarna nog wat verder gereden over de Gates Pass. Ongelooflijk prachtig. Een kronkelende baan tussen de rode rotsen met overal cactussen!! Eens boven kon je uitkijken over een machtige vlakte. Dan maar teruggekeerd want anders zou het wat te lang worden in die warmte (32°).
Na een kort bezoekje bij Heidi Jesberger en Heleen Bij de Vaate dan mijn zwemtraining gedaan in een openlucht bad. Ze hebben hier veel Olympische zwembaden, maar net als in Florida leggen ze de baantjes dwars om zo op 25yards uit te komen.
Voila, zo zit de eerste dag hier in Tucson erop. Nog wat werken en we kunnen een dutje doen om klaar te zijn voor een langer ritje morgen.
ciao
t
maandag 26 oktober 2009
Rusten en Amsterdam
De maand oktober is altijd een overgangsmaand. Sommigen zitten al volop in een welverdiende rustperiode, terwijl anderen volop bezig zijn aan de laatste weken van hun Ironman voorbereiding (over de plas dan toch).
Nog anderen pakken er nog een najaarsmarathon bij.
Vorige week trokken we met een leuk groepje Ironmanagers naar Amsterdam. Ook Ruben had deze marathon uitgekozen en hij liep lang samen met een 4-tal Ironmanagers.
Dankzij de fiets konden wij alle atleten een 5-tal keer zien, wat voor zo'n grote stadsmarathon toch redelijk uitzonderlijk is.
Neem daarbij perfect weer en een snel parcours en de mannen en vrouwen konden gaan voor een snelle tijd!
Vooraan in de wedstrijd zagen we de mannen van TDR vlot lopen met Lander Van Droogenbroeck die zijn wagonnetje aanging en zo prima debuteerde op deze afstand!!
Onze groep deed het uitstekend met tijden tussen de 3u09 en de 4u20. Mark verbeterde zich onder andere met een dik uur!! Heel wat anderen liepen een nieuwe PR.
Alleen maar goed nieuws dus.
De voorbereiding van de Florida-gangers loopt ondertussen op zijn einde. Nog een weekje en we zijn weg!! Hopelijk kunnen we hier het seizoen op een mooie manier afsluiten.
Voor Peter, Jozef, Philippe en Alex ligt het einddoel nog wat verder (en nog wat kouder) met de Hel die pas in december plaats vindt. Maar zij hebben hun seizoen uiteraard ook anders opgedeeld! Peter draait weer zijn rondjes in Kastel en voelt er zich goed bij!!
En hoe gaat het met mij? Wel, de voorbereiding om IM Arizona loopt hier en daar wat stroef. Een spierscheurtje in de kuit en een griep gooien wat roet in het eten, maar het zal al bij al wel goed komen. Door het vele alleen trainen, kan ik mijn niveau niet zo goed inschatten, maar dat zullen we dan wel zien hé!!
Ondertussen plannen we volop 2010. Dit zowel voor mijn atleten, als voor mezelf, maar daarover later meer...
ciao
t
Nog anderen pakken er nog een najaarsmarathon bij.
Vorige week trokken we met een leuk groepje Ironmanagers naar Amsterdam. Ook Ruben had deze marathon uitgekozen en hij liep lang samen met een 4-tal Ironmanagers.
Dankzij de fiets konden wij alle atleten een 5-tal keer zien, wat voor zo'n grote stadsmarathon toch redelijk uitzonderlijk is.
Neem daarbij perfect weer en een snel parcours en de mannen en vrouwen konden gaan voor een snelle tijd!
Vooraan in de wedstrijd zagen we de mannen van TDR vlot lopen met Lander Van Droogenbroeck die zijn wagonnetje aanging en zo prima debuteerde op deze afstand!!
Onze groep deed het uitstekend met tijden tussen de 3u09 en de 4u20. Mark verbeterde zich onder andere met een dik uur!! Heel wat anderen liepen een nieuwe PR.
Alleen maar goed nieuws dus.
De voorbereiding van de Florida-gangers loopt ondertussen op zijn einde. Nog een weekje en we zijn weg!! Hopelijk kunnen we hier het seizoen op een mooie manier afsluiten.
Voor Peter, Jozef, Philippe en Alex ligt het einddoel nog wat verder (en nog wat kouder) met de Hel die pas in december plaats vindt. Maar zij hebben hun seizoen uiteraard ook anders opgedeeld! Peter draait weer zijn rondjes in Kastel en voelt er zich goed bij!!
En hoe gaat het met mij? Wel, de voorbereiding om IM Arizona loopt hier en daar wat stroef. Een spierscheurtje in de kuit en een griep gooien wat roet in het eten, maar het zal al bij al wel goed komen. Door het vele alleen trainen, kan ik mijn niveau niet zo goed inschatten, maar dat zullen we dan wel zien hé!!
Ondertussen plannen we volop 2010. Dit zowel voor mijn atleten, als voor mezelf, maar daarover later meer...
ciao
t
maandag 12 oktober 2009
Hawaii, the place to be?
Het is alweer eventjes geleden dat ik hier nog iets neerpende, maar het was dan ook druk. De laatste voorbereidingen voor de wedstrijden in Hawaii en Florida, alsook de marathon van Amsterdam en dan tussendoor de Spartathlon waarvan je alles op de website kon volgen!!
En ondertussen zijn er uiteraard atleten die verder blijven trainen, of nieuwe atleten met wie ik een gesprek had over volgend seizoen. Super boeiend, maar nu moet ik toch even tijd nemen om hier terug iets te schrijven.
Via de vele blogs, Skype, facebook en dergelijke kon ik de dagen voor de Ironman in Hawaii vrij goed in contact blijven met de atleten. Stijn en Stefaan trainen er nog samen met Pieter Hélin en Igor Vinck terwijl hun grote supportersclan ondertussen arriveerde. Olivier had iets minder geluk. Vrouwtje Sofie kon niet meekomen naar Hawaii en dat was toch een mentale tik! Dominic trainde ondertussen nog wat met Joury waar Sander voor de begeleiding zorgde!!
Op de foto's van de parade was te zien dat de mannen elkaar terugvonden en dat ze klaar waren voor de grote dag. Jammer dat Joury in de laatste 3 dagen een vervelende blessure opliep! Dat dwarsboomde duidelijk zijn plannen.
Zaterdagnacht hebben we dan met een leuke groep de wedstrijd gevolgd.
Knappe zwembeurt van Stefaan die net onder het uur bleef. Zo'n 3' later volgde Stijn en kort daarna Dominic. Al 3 goed op weg dus. Olivier had als iets mindere zwemmer op 1u10 gerekend of zo, maar hij kwam aan wal na 1u19. Ik wist onmiddellijk dat er iets niet klopte, maar tegen we die info hadden was het alweer iets later. Sofie wist me uiteindelijk te vertellen dat hij zeeziek geworden was en zijn volledige ontbijt had moeten overgeven! Met een lege tank vertrekken voor zo'n Ironman is natuurlijk geen sinecure!!
Tijdens het fietsen bleek dat Stijn en Stefaan elkaar naar goede gewoonte gevonden hadden en dat Dominic daar ook ergens rond hing. Olivier reed een rustig tempo in de hoop wat energie te kunnen opnemen. Door de warmte en de zware wind was het duidelijk een hele zware wedstrijd!
Dominic kon als eerste beginnen lopen, kort gevolgd door Stijn en dan Stefaan, die iets rustiger wisselde. Stijn en Dominic wisselden eens van positie, tot Stijn effectief krampen kreeg en zijn tempo serieus moest terug schroeven.
Dominic zag net als de anderen enorm af, maar bereikte na 9u38 de finish! 5' later volgde Stijn. Beiden waren dolgelukkig dat ze deze (mentale) strijd gestreden hadden!!
Stefaan had minder geluk. Door zouttekort kreeg hij krampen en kon echt niet meer verder. Door veel water te drinken was zijn zoutgehalte te laag geworden en begon hij vocht op te houden. Een situatie die ernstig kan worden, dus werd hij enkele uren aan een infuus gelegd! Bange uurtjes in België, maar uiteindelijk kwam alles goed!! Stefaan toonde enorm karakter, dus mag best trots zijn!!
Nog iemand die trots mag zijn op wat hij deed, is Oli. Halfleeg begonnen aan de race zag hij de ganse dag af, maar bleef doorgaan. De tijd was niet meer van belang, zolang hij maar finishte! Zo lukte het ook en realiseerde hij zijn droom van vele jaren: finishen in Hawaii!!
Algemeen hebben de mannen enorm veel ervaring opgedaan, maar moeten de blondekoppen allicht ook beseffen dat de omstandigheden super extreem waren en dat ze allicht meer gemaakt zijn om in Belgische temperaturen te presteren.
Maar al bij al dus straf gedaan en nu mogen ze genieten van een verdiende rustperiode!!!
ciao
t
En ondertussen zijn er uiteraard atleten die verder blijven trainen, of nieuwe atleten met wie ik een gesprek had over volgend seizoen. Super boeiend, maar nu moet ik toch even tijd nemen om hier terug iets te schrijven.
Via de vele blogs, Skype, facebook en dergelijke kon ik de dagen voor de Ironman in Hawaii vrij goed in contact blijven met de atleten. Stijn en Stefaan trainen er nog samen met Pieter Hélin en Igor Vinck terwijl hun grote supportersclan ondertussen arriveerde. Olivier had iets minder geluk. Vrouwtje Sofie kon niet meekomen naar Hawaii en dat was toch een mentale tik! Dominic trainde ondertussen nog wat met Joury waar Sander voor de begeleiding zorgde!!
Op de foto's van de parade was te zien dat de mannen elkaar terugvonden en dat ze klaar waren voor de grote dag. Jammer dat Joury in de laatste 3 dagen een vervelende blessure opliep! Dat dwarsboomde duidelijk zijn plannen.
Zaterdagnacht hebben we dan met een leuke groep de wedstrijd gevolgd.
Knappe zwembeurt van Stefaan die net onder het uur bleef. Zo'n 3' later volgde Stijn en kort daarna Dominic. Al 3 goed op weg dus. Olivier had als iets mindere zwemmer op 1u10 gerekend of zo, maar hij kwam aan wal na 1u19. Ik wist onmiddellijk dat er iets niet klopte, maar tegen we die info hadden was het alweer iets later. Sofie wist me uiteindelijk te vertellen dat hij zeeziek geworden was en zijn volledige ontbijt had moeten overgeven! Met een lege tank vertrekken voor zo'n Ironman is natuurlijk geen sinecure!!
Tijdens het fietsen bleek dat Stijn en Stefaan elkaar naar goede gewoonte gevonden hadden en dat Dominic daar ook ergens rond hing. Olivier reed een rustig tempo in de hoop wat energie te kunnen opnemen. Door de warmte en de zware wind was het duidelijk een hele zware wedstrijd!
Dominic kon als eerste beginnen lopen, kort gevolgd door Stijn en dan Stefaan, die iets rustiger wisselde. Stijn en Dominic wisselden eens van positie, tot Stijn effectief krampen kreeg en zijn tempo serieus moest terug schroeven.
Dominic zag net als de anderen enorm af, maar bereikte na 9u38 de finish! 5' later volgde Stijn. Beiden waren dolgelukkig dat ze deze (mentale) strijd gestreden hadden!!
Stefaan had minder geluk. Door zouttekort kreeg hij krampen en kon echt niet meer verder. Door veel water te drinken was zijn zoutgehalte te laag geworden en begon hij vocht op te houden. Een situatie die ernstig kan worden, dus werd hij enkele uren aan een infuus gelegd! Bange uurtjes in België, maar uiteindelijk kwam alles goed!! Stefaan toonde enorm karakter, dus mag best trots zijn!!
Nog iemand die trots mag zijn op wat hij deed, is Oli. Halfleeg begonnen aan de race zag hij de ganse dag af, maar bleef doorgaan. De tijd was niet meer van belang, zolang hij maar finishte! Zo lukte het ook en realiseerde hij zijn droom van vele jaren: finishen in Hawaii!!
Algemeen hebben de mannen enorm veel ervaring opgedaan, maar moeten de blondekoppen allicht ook beseffen dat de omstandigheden super extreem waren en dat ze allicht meer gemaakt zijn om in Belgische temperaturen te presteren.
Maar al bij al dus straf gedaan en nu mogen ze genieten van een verdiende rustperiode!!!
ciao
t
donderdag 24 september 2009
Mr Sleepy en Spartathlon
Vorig weekend stond er net als vorig jaar Mr Sleepy op het programma. Dankzij Harry Cornelis van Sleepy Dendermonde kunnen we heuse prijzen geven voor dit leuke evenement, vandaar de naam.
Het concept bleef onveranderd. Deze training (het is geen officiële wedstrijd) staat in het teken van een halve triatlon doen op IM tempo.
Deze keer was de lokatie aan Vosselare put. Met een lokale zwemlus, een fietsparcours langs het kanaal van Schipdonk en 3 lokale looprondes langs het kasteel van Ooidonk werden de 25 atleten verwend! Ook de helpende handen van de vrijwilligers waren van de partij zodat we ook voor prima bevoorradig konden zorgen. En dankzij Kjell kon ik het fietsen vanop de eerste rij volgen !!!
Met daarna nog een leuke BBQ in de tuin van onze voorzitter was iedereen meer dan tevreden! Alweer een schitterende dag!!
Ondertussen staan we aan de vooravond van de Spartathlon. Morgen is het de grote dag voor Marc en ook voor een aantal andere Belgen. Dit alles kan je volgen op mijn website!!!
Morgen dus allen op post om het spektakel online te volgen!
En terwijl ze in Griekenland in de hitte afzien, zullen de Florida-gangers in Vittel hun voorlaatste Big Training Day afhaspelen. Ze staan er goed voor en de sfeer zit erin!!!
ciao
t
Het concept bleef onveranderd. Deze training (het is geen officiële wedstrijd) staat in het teken van een halve triatlon doen op IM tempo.
Deze keer was de lokatie aan Vosselare put. Met een lokale zwemlus, een fietsparcours langs het kanaal van Schipdonk en 3 lokale looprondes langs het kasteel van Ooidonk werden de 25 atleten verwend! Ook de helpende handen van de vrijwilligers waren van de partij zodat we ook voor prima bevoorradig konden zorgen. En dankzij Kjell kon ik het fietsen vanop de eerste rij volgen !!!
Met daarna nog een leuke BBQ in de tuin van onze voorzitter was iedereen meer dan tevreden! Alweer een schitterende dag!!
Ondertussen staan we aan de vooravond van de Spartathlon. Morgen is het de grote dag voor Marc en ook voor een aantal andere Belgen. Dit alles kan je volgen op mijn website!!!
Morgen dus allen op post om het spektakel online te volgen!
En terwijl ze in Griekenland in de hitte afzien, zullen de Florida-gangers in Vittel hun voorlaatste Big Training Day afhaspelen. Ze staan er goed voor en de sfeer zit erin!!!
ciao
t
vrijdag 18 september 2009
Najaarswedstrijden
Het is een drukke periode!! De laatste wedstrijden zijn in aantocht, er wordt volop gepiekt naar het laatste doel en dat terwijl andere atleten hun seizoen afsluiten en al vooruit kijken naar volgend jaar!
Als ik even terug kijk naar vorige weken, dan was de Zwin weeral een enorm succes!! Het blijft een wedstrijd waarbij zowel topper als recreant aan bod komen, en waarvoor een extra dagje verlof graag genomen wordt!
Op zaterdag trok ik dan met Olli, Serge en Jeroen naar Gerardmer. Voor mij na 3 weken opbouwe een eerste testje, voor Olli en Serge een tussenstap naar hun Ironman en voor Jeroen een eerste kennismaking. En wat voor één!! Met zijn 1900 hoogtemeters voor 93km fietsen hadden we iets langer genot van ons inschrijvingsgeld! Maar het was zeker de moeite waard, deze wedstrijd blijft een aanrader! Met een 19e plaats was ik trouwens zeer tevreden, vooral het lopen gaf een heel goed gevoel. Ook de anderen deden het meer dan voortreffelijk, dus het weekend was goed ingezet!!
Enkele uren na de wedstrijd zat ik alweer in de auto om nog een uurtje of 2 te bollen richting Zofingen! Daar vond op zondag het hoofddoel van het jaar plaats voor Joerie. Eerste kennismaking met deze heroïsche wedstrijd en al onmiddellijk iedereen naar huis rijden en lopen! Een parcoursrecord verbeteren met 9' en de 2e op 16' plaatsen is enorm, veel meer woorden kan ik daar niet aan toevoegen.
Heel blij dat de planning klopte en dat hij kon tonen hoe sterk hij was!!
Nu geniet ook hij van wat welverdiende rust!!
Stilletjes aan komt ook Hawaii heel dichtbij. Mijn 4 poulains Dominic, Olli en Stijn en Stefaan zijn er meer dan ooit klaar voor, dus we kijken er naar uit!!
Morgen staat er nog Mr Sleepy op het programma. Een halve triatlon georganiseerd door ons Ironmanagers, waarbij de clou is dat de alteten aan Ironman - intensiteit moeten presteren! Ze beloven prachtig weer, dus dat zit alvast goed!!
Zelf ben ik ook een versnelling hoger geschakeld en zo kon ik gisteren nog eens op de piste lopen samen met Kjell, Gert en Simon. Het 'old days'-gevoel was de max, en de training zal zeker zijn effect niet missen!
Train ze en tot binnenkort
t
Als ik even terug kijk naar vorige weken, dan was de Zwin weeral een enorm succes!! Het blijft een wedstrijd waarbij zowel topper als recreant aan bod komen, en waarvoor een extra dagje verlof graag genomen wordt!
Op zaterdag trok ik dan met Olli, Serge en Jeroen naar Gerardmer. Voor mij na 3 weken opbouwe een eerste testje, voor Olli en Serge een tussenstap naar hun Ironman en voor Jeroen een eerste kennismaking. En wat voor één!! Met zijn 1900 hoogtemeters voor 93km fietsen hadden we iets langer genot van ons inschrijvingsgeld! Maar het was zeker de moeite waard, deze wedstrijd blijft een aanrader! Met een 19e plaats was ik trouwens zeer tevreden, vooral het lopen gaf een heel goed gevoel. Ook de anderen deden het meer dan voortreffelijk, dus het weekend was goed ingezet!!
Enkele uren na de wedstrijd zat ik alweer in de auto om nog een uurtje of 2 te bollen richting Zofingen! Daar vond op zondag het hoofddoel van het jaar plaats voor Joerie. Eerste kennismaking met deze heroïsche wedstrijd en al onmiddellijk iedereen naar huis rijden en lopen! Een parcoursrecord verbeteren met 9' en de 2e op 16' plaatsen is enorm, veel meer woorden kan ik daar niet aan toevoegen.
Heel blij dat de planning klopte en dat hij kon tonen hoe sterk hij was!!
Nu geniet ook hij van wat welverdiende rust!!
Stilletjes aan komt ook Hawaii heel dichtbij. Mijn 4 poulains Dominic, Olli en Stijn en Stefaan zijn er meer dan ooit klaar voor, dus we kijken er naar uit!!
Morgen staat er nog Mr Sleepy op het programma. Een halve triatlon georganiseerd door ons Ironmanagers, waarbij de clou is dat de alteten aan Ironman - intensiteit moeten presteren! Ze beloven prachtig weer, dus dat zit alvast goed!!
Zelf ben ik ook een versnelling hoger geschakeld en zo kon ik gisteren nog eens op de piste lopen samen met Kjell, Gert en Simon. Het 'old days'-gevoel was de max, en de training zal zeker zijn effect niet missen!
Train ze en tot binnenkort
t
Abonneren op:
Posts (Atom)