Coaching voor Duursporters

Natural Running

2011-12-22T17:28:00.000+01:00

De laatste tijd komt het meer en meer in de media: natural running. Is dit nu opeens iets nieuws die uit de lucht komt gevallen?
Neen, eigenlijk niet. Mijn atleten en mezelf zijn al 2 jaar bezig met focussen op landen onder het zwaartepunt en een hoger ritme;

Wel is het zo dat deze 2 zaken veel makkelijker gaan met schoenen met een lagere hiel. Door de ontwikkeling van de schoenindustrie is de traditionele loopschoen er één geworden met een hoge hiel (ongeveer 12 à 16mm en een helingspercentage van 12 – 14% van hiel tot voorvoet).
Een natuurlijker reflex is landen op de hiel, simpelweg door die hogere hiel. Kijk zelf maar eens hoe je loopt al je heel even op blote voeten loopt.

Moeten we nu allemaal op blote voeten lopen?
Neen, de kunst is om onze eigen lichaam de belasting te laten dragen, zonder hierin te overdrijven. De bescherming die de traditionele schoenen wilden bieden, zorgden vooral dat we ‘luie’ voeten kregen. Het gaat er hem dus om om de omschakeling vooral heel traag te doen.

Wie te plots meer op de middenvoet gaat landen, zal absoluut stijve kuiten hebben. Wie dit negeert, heeft grotere kans op blessures.
Vandaar dus de misverstanden die heersen over natural running: velen pakken het op de verkeerde manier aan en raken zo geblesseerd.

Wat dan wel te doen?
- geduld hebben
- schoenen aanschaffen waarbij hiel dichter tegen de grond staat
- letten op algemene houding: romp licht naar voor, hoofd in verlengde van romp, armbeweging met focus naar achter
- landen onder zwaartepunt, op middenvoet
- landen met licht gebogen been
- focussen op hoog ritme!
- Beginnen met 10 minuten!!!!
- Van hieruit verder opbouwen

Ideaal is ook om hierrond een clinic te volgen. Het grote risico met dergelijke schoenen is ze aanschaffen en zonder kennis beginnen lopen. Hierdoor krijg je inderdaad kans op blessures en wordt het hele thema alleen nog onduideljker!

Op 11 januari is er alvast een nieuwe clinic bij Bergh, check eens op zijn site of op Facebook!

PeakLevel!

2011-12-05T18:34:00.002+01:00

Ik ben heel blij dat ik ons nieuwe project mag aankondigen.
Vanaf nu werk ik dus in PeakLevel, ons nieuwe centrum in Brugge.
Mijn activiteiten veranderen op zich niet echt. Maar daar waar ik vroeger vooral atleten doorstuurde naar andere specialisten, gaan we nu ook effectief samenwerken vanuit 1 lokatie.

Met dokter Peter Janssens heb ik de sportarts gevonden die de perfecte wetenschappelijke achtergrond combineert met voldoende praktijkkennis. Hij is de enige trainer A triatlon die ook arts is in België. Voor zowel inspanningstesten als sportmedische keuring is hij alvast de ideale man.

Ik zal zelf mijn job als coach blijven uitoefenen en daarbij de link tussen de verschillende specialisten zijn. Ik krijg daarbij echter de hulp van Karl Van Biervliet. Karl begeleidt al een aantal jaren enkele atleten en afgelopen jaar konden we geregeld onze visies op elkaar afstemmen. Hij wil zich nu meer richten op coaching en ik ben dan ook heel blij met onze samenwerking.
Hierdoor kunnen we het werk ook wat beter verdelen en ons ook richten op nieuwe projecten die er aan komen.

Met daarnaast 2 personal trainers die stabilisatie training kunnen verzorgen en een osteopaat, kunnen we alleszins ook op dat vlak genoeg inhoud aanbieden.

Ook de fietspositionering is van groot belang in het centrum en uiteraard hoort een spotdiëtiste absoluut thuis onder ons dak.

Met daarnaast ook mentale coaching, video analyse zwemmen en lopen en energetische screening kunnen we onmiddellijk een vrij ruim aanbod communiceren.

Op www.peaklevel.be kan je alle info en details terugvinden!!

alle info vanop mijn persoonlijke website zal dan ook doorverwijzen naar de site van PeakLevel; De huidige blog zal ik houden voor persoonlijke aanvullingen, maar ik verwijs ook graag naar de nieuwe blog op www.peaklevel.be

tot een volgende!
tim

Sophie 3e in Ironman Cozumel

2011-11-28T18:03:00.003+01:00

Sophie kreeg gisteren een hele grote kers op de taart!
Na een prachtig seizoen waarbij ze een grote stap vooruit maakte, hadden we nog een Ironman gepland.
Na haar 12e plaats op het WK in Las Vegas was er eerst tijd om mentaal en fysiek wat te rusten om dan nog eens wat volume te trainen richting haar debuut over de volledige afstand.
Gelukkig zat het weer ons mee en kon ze de meeste lange duurritten in aangename temperaturen afwerken.
De conditie steeg op het juiste moment en ondanks de logische stress begon Sophie perfect aan haar wedstrijd: 54'46 en in een groepje voor de 3e plaats uit het water. In het fietsen vrij snel richting 2e plaats. Simone Benz was wel heel sterk vandaag, maar Sophie kon Yvonnen Van Vlerken wel mooi afhouden. Sonja Tajsch reed lek en zo kon Sophie als 2e beginnen lopen. Met een zeer goed ingedeelde marathon kon ze haar podium veilig stellen en als 3e haar debuut afronden!

We mogen dus van een grote kers spreken!

Nu is het tijd om van deze prachtprestatie te genieten en wat rust in te bouwen. Ook voor haar partner Karl een dikke proficiat trouwens !!!

De coach mag dan al denken aan volgend jaar, de atlete mag nog even denken aan de batterijen opladen (en eventjes met dolfijnen zwemmen :) )

Persoonlijk was het heel leuk om Sophie dit jaar te zien ontwikkelen van Belgische topper naar iemand die begint mee te spelen op internationaal vlak!
Het wordt ook volgend jaar een leuk jaar!

ciao
t

Offroad !!

2011-11-13T17:09:00.004+01:00

Vanmorgen vertrokken we voor een prachtige trail in de buurt van Chièvres. Maar eerst toch nog even gepolst op de gsm hoe het met Joerie zat.
Hij deed namelijk zijn laatste wedstrijd van het seizoen.
Rob Woestenborghs was gebrand op een goede prestatie (belangrijk voor zijn Bloso statuut) en was op stage geweest voor deze wedstrijd. Voor de meeste anderen was het kijken hoe fris ze nog waren na een slopend seizoen. Rob won dan ook voor Andy Sutz en Joerie.
Ondanks de beperkte media aandacht toch even zijn mega prestaties van het afgelopen jaar overlopen. Na een opbouwend voorseizoen was hij in topvorm voor het EK in Horst maar daar stuurden de scheidsrechters Joerie en Pieter Reynders verkeerd. Jammer, want het had een prachtige strijd kunnen worden voor 1 en 2! Een goede 2 weken later dan won hij autoritair Powerman Malgrate om later die week papa te worden!
Midden in het seizoen is dat uiteraard wat aanpassen, maar dat was ingepland. Het hoofddoel kwam er immers nog aan: WK long distance in Zofingen.

1 van de karaktertrekken die Joerie een topper maakt, is dat hij absoluut kan toeleven naar 1 wedstrijd. Powerman Geel was voor hem maar een test (vooral spijtig voor degenen die niet snappen dat er dan vooral getraind moet worden), maar nog meer is Weyer dat. Daar vielen de puzzelstukjes al uit elkaar en met een grote voorsprong kon hij zijn conditie bevestigen.
Op het WK zelf dan stond er geen maat op hem en met een nieuw parcoursrecord werd hij opnieuw wereldkampioen.

Redelijk straffe prestatie!!
nadien even tijd voor decompressie en dan is het niet simpel om terug op te laden. We weten dus waaraan gewerkt volgend jaar!!

En wij dus na wat overleg met Maleisië op weg naar Huissignies, een gehuchtje vlakbij Chièvres waar de Trail de la Hunelle gelopen werd.
Een prachtige trail trouwens. Roos maakte er haar eerste wedstrijd sinds Wales van en won onvertuigend de 6km. Jurgen testte zijn nieuwe Newtons op de 17km en ikzelf ging voor de 27km. Prachtige singletracks werden ons voorgeschoteld en na de splitsing van de verschillende afstanden lag ik zowaar op kop.
Altijd leuk natuurlijk, maar vooral heel plezant om offroad te lopen en wat technische stukjes mee te pakken.
De stevige klimmetjes en afdalingen in het bos maakten er de perfecte training van!

Gaan we dus zeker nog doen!

Op naar de clinic over Natural Running morgen! Blijkbaar zijn velen hierin geïnteresseerd, want ondertussen al de 3e clinic!

Ciao
t

MTB toertocht

2011-10-31T17:20:00.002+01:00

Zondag reden we in groep de Pareltocht in Gooik (een aanrader trouwens!!) De mountainbike toertocht is een veel besproken onderwerp nu de winter eraan komt. Volgens sommigen het ideale trainingsmiddel om sterker te worden, volgens anderen dan weer veel te intensief.

De waarheid ligt zoals zo vaak in het midden.

Wanneer je het goed aanpakt, kan een toertocht immers de perfecte mix zijn tussen uithouding, kracht, techniek, souplesse en wat intensiteit.

Maar dan mag het wel niet de bedoeling zijn 2u met je tong net boven je voorwiel te hangen met een hartslag die veel te hoog is.
2u 'koersen' is dus niet de bedoeling.

Wat je wel kan doen is het volgende:
- las voldoende recuperatie momenten in eens je op de weg komt (souplesse en HF effectief laten zakken, ipv dat groepje voor je nog te willen inhalen) zodat je uiteindelijke rit nog altijd voornamelijk uithoudingsgericht is

- kies per technische passage een bepaalde doelstelling: ofwel doe je een blokje kracht, ofwel een korte intensieve prikkel (liever 2’ echt hard dan 10’ boven omslagpunt), ofwel focus je op techniek (zowel behendigheid en stuurvaardigheid als meer souplesse kunnen onder techniek vallen)

- belangrijk hierbij is dat je je eigen zwakke punten kent: dus wie altijd de grote molen trapt, is souplesse een absolute must!

- Daarnaast hangt alles natuurlijk af van je periodisering. Wie toewerkt naar de Hel kan al wat meer blokjes (en langer) inlassen dan de gemiddelde triatleet die in opbouw is om er in het voorjaar te staan.

- Variatie is het codewoord, dus speel met tempo, verzet, ondergrond en HF!!

En vooral: geniet ervan!

Ciao
t

Stages 2012

2011-10-25T13:52:00.002+02:00

Samen met Flowtrack organiseren we volgend voorjaar opnieuw enkele stages.
Hierbij neemt de begeleiding een specifieke plaats in. In tegenstelling tot vele fietsstages kan iedereen op zijn eigen tempo met een begeleider rijden. Er zijn immers 3 niveau - groepen voorzien met begeleiding.

Daarnaast is op elke stage een specifieke opbouw gepland, met naaste de dagelijkse fietstraining ook een loop- of zwemtraining. Aandacht voor stabilisatie training en techniek staat centraal. Ook een specifieke clinic vindt 's avonds plaats.

De website van FlowTrack zal elk moment online komen.
Mensen die echter meer info willen, of een folder via mail willen, kunnen steeds mailen via tim@timecoach.be

We voorzien volgende periodes:

3 - 10 maart en 10 - 17 maart: Fuerteventura (las Playitas)
De tweede week zal vooral bezet zijn door Ironmanagers.
Las Playitas is het nieuwe triathlon mekka van Europa aan het worden!

Prijs: 665 euro voor 1 week / 1140 euro voor 2 weken (Half Pension)
Vlucht en vervoer van fietsen is individueel via Ryanair

24 - 31 maart: Rosas
Deze stage heeft de laatste 2 jaar al bewezen!!

Prijs: 530 euro (Vol Pension)
Vlucht is individueel via Ryanair. Fietsenvervoer is mogelijk via Flowtrack

1 - 8 april: Valencia (1e week paasvakantie)
Een nieuwe locatie met prachtige routes

Prijs: 585 euro (Vol Pension)
Vlucht is individueel via Ryanair. Fietsenvervoer is mogelijk via Flowtrack

Iets om naar uit te kijken!!

ciao
t

In between seasons

2011-10-19T11:56:00.002+02:00

Ondertussen zijn we alweer een weekje of 2 verder.
Na ons succesvolle Spartathlon-verhaal waren vele atleten al met het volgende seizoen in gedachten. Mijn dagen waren dan ook vooral gevuld met evaluatie gesprekken en het plannen van 2012.
Tussendoor was er uiteraard de Ironman op Hawaii. Onze Belgische toppers lieten het dan wel wat afweten, we zagen wel mooie presaties van de age groupers. Een absolute knalprestatie van Sam Gyde uiteraard, maar we mogen ook heel tevreden zijn van de prestatie van Michael Dewilde. Ondanks een gele kaart (in de bevoorrading???) een mooie 9u11 en 71e overall. We zaten dus heel dicht bij onze gedroomde top50. Dat het niveau hier elk jaar stijgt, is wel duidelijk! Voor Michael een mooie afsluiter van zijn seizoen.

De volgende morgen stonden we al paraat in Brugge om een clinic over Natural Running te geven. Dankzij Bergh Sports konden de deelnemers (35 enthousiastelingen) ook een aantal Newton schoenen testen. Het werd een heel aangename voormiddag met heel wat positieve reacties.
We zullen deze sessie in de toekomst zeker nog herhalen!

Afgelopen weekend was er dan de marathon van Amsterdam. Voor mijn eigen vader nog eens de volledige afstand. Dat was al 22 jaar geleden (Rotterdam, 3u07). We liepen de wedstrijd samen, wat heel plezant was!
Mark Cleys presteerde er een nieuwe PR van 3u36! Een leuke afsluiter van het seizoen dus!

Terwijl we 2012 plannen zijn we natuurlijk ook volop bezig met de stages. Die zijn volledig af en in een volgende blog kom ik hier dan ook uitvoerig op terug!

ciao
t

Plan the race, race the plan!

2011-10-06T20:22:00.002+02:00

Deze quote (thanx Nick!) geeft een uitstekend beeld van de aanpak voor de Spartathlon die afgelopen weekend gelopen werd.
Ik was enorm blij dat ik zelf aanwezig kon zijn op deze hoogmis voor de ultralopers. Algemeen beschouwd als geschift, wou ik die mensen graag aan het werk zien, praten over hun doelstellingen, maar vooral Marc naar de finish loodsen.

Wij trokken naar ginder met een duidelijk plan. Marc had goed getraid het laatste jaar en beschikte over een veel bredere basis dan 2 jaar geleden. Daarnaast hadden we aan 2 zwakke punten gewerkt: zijn klimtechniek en zijn voeding. Dit, samengaand met een zeer duidelijke routine voor de checkpoints (CP's) moest ervoor zorgen dat hij kon finishen. In tegenstelling tot heel wat atleten heeft hij niet het mega talent en een hoge basissnelheid. Maar dus wel een goede voorbereiding en een goed plan.
En dat bewees zijn waarde!
Ik zag er enkele Amerikanen met PR van 2u28 op de marathon die in T shirt de nacht ingingen zonder lamp! DNF volgde.
Een gebrek aan ervaring en het onderschatten van dit parcours lag hiervan aan de basis.

Hoe verliep Marc zijn wedstrijd dan? Veel kon je ook al volgen via zijn facebook of op zijn blog via www.timecoach.be en dan Spartathlon - pagina kiezen.

Na de tapering en de laatste besprekingen stond hij, samen met de andere Belgen, klaar aan de Akropolis, om om 7u te starten. De eerste uren worden gekenmerkt door drukke wegen in Athene en proberen zo rustig mogelijk te lopen, energie te sparen, maar toch net onder de cut off time te blijven. Terwijl de zon langzaam opkomt en warmer wordt zien we hem enkele keren passeren, maar mogen we weinig doen.
Pas vanaf km 84 (CP 22 van de 75) kunnen we hem persoonlijk bevoorraden en assisteren. Hier komt hij door met 40' voorsprong op de cut off times. Hij blijft heel rustig lopen en loopt in de volgende uren langzaam uit tot 1u20 voorsprong. Grote voordeel is dat hij nu meer ervaring heeft en niet panikeert en zijn eigen ding doet. Eens het donker wordt (de nacht valt snel!!) wordt er naar de Sangas pas toegewerkt. Deze pas is echt een bergpaadje die na 159km moet bedwongen worden. Met die kilometers in de benen en in het donker duidelijk geen sinecure!! Marc voelt zich nog steeds ok en vat dan ook de pas aan (een mentale opsteker, want vorige keer moest hij hier passen). Als wandelaar gaan Rony en ik ook over pas. Ik ben heel blij dit traject zelf eens te kunnen doen.
We blijven steeds ruim achter Marc en andere deelnemers en zie boven Marc die het lastig heeft. Na een korte rustperiode vat hij de afdaling aan, maar hij ziet er al heel wat minder fris uit. De 2 u na de pas heeft hij het lastig en moet hij doorbijten.
Gelukkig kan hij zijn ritme aanhouden en blijft hij rond het 1u10 voorsprong!

Terwijl wij de luxe hebben om eens een 30' te slapen, moet hij verder doen! Zijn voorsprong blijft rond het uur en hij moet nu vooral moeite doen om te blijven drinken en energie op te nemen.

Eens we op dag 2 zijn, is hij nog vol overtuiging en zijn tempo blijft gelijk. Het begint er dus goed uit te zien. Hij krijgt wel last van een ontsteking aan het onderbeen door het continue afdalen op asfalt, maar kan deze pijn verbijten en nadert Sparta!!

De finish in Sparta is er 1 met veel emotie! De laatste rechte lijn vol supporters die 34u meeleefden leidt naar het standbeeld van Leonidas. Het kussen van zijn tenen is als het winnen van de gouden medaille op de Olympische Spelen! Na een remonte in de laatste kilometers wordt Marc 3e Belg!
Een heel sterke Luc Dejaeger-Braet wordt 19e overall en zo 1e Belg! Even later volgt Pat Leysen! Na Marc volgen nog Bart Van Nijlen, Lieven Pieters en Ludo Depoortere! Zij mogen zich vanaf nu vol trots Spartaan noemen!!

Een kleine wereld, maar wel een heel interessante!

Geniet ervan mannen!

ciao
t

Via Berlijn naar de Spartathlon

2011-09-22T13:01:00.002+02:00

Komend weekend is er niet alleen het WK wielrennen, maar worden er ook een aantal marathons afgewerkt. Naast die van Gent is er ook de internationaal hoog aangeschreven marathon van Berlijn. Een echte stadsmarathon waarbij alle culturele hoogtepunten van de stad samengebald zijn in 42,195km. Goede reden om eens mee te doen zeker?
Naast Haile Gebreselassie en Paula Radcliffe ook een aantal Ironmanagers en individuele atleten aan de start. Een aantal gaan voor de duik onder de 3u en anderen voor een persoonlijk record. Voor de meesten een perfecte afsluiter van het seizoen.
Voor mezelf vooral een leuke test, gezien de eigen trainingen in de drukke periode augustus - september nu éénmaal niet prioritair waren. Me amuseren, dat is het doel.

Aftellen naar de 30e september doet Marc Van den Plas ondertussen al even. Zijn Spartathlon komt steeds dichterbij. Na een maandenlange voorbereiding is het volgende week vrijdag eindelijk zover. Gezien hij nu vooral moet rusten en afbouwen, heeft hij nu tijd om de website wat up te daten. Vanaf volgende week dus hier heel wat nieuws over deze extreme wedstrijd. Ook heel wat nieuws over alle deelnemende Belgen.
Op twitter en de blog zullen ook tijdens de wedstrijd (hij heeft 36u tijd om van Athene naar Sparta te lopen) continu updates zijn over hem en de andere Belgen.
Het wordt alvast een ongelooflijk avontuur!

De week later is er dan Ironman in Hawaii. Ik kijk uiteraard uit naar de prestatie van Michael Dewilde, maar ook de Belgische toppers kunnen ons land hopelijk wat media-aandacht geven!

ciao
t

Clinic Natural Running

2011-09-20T11:34:00.002+02:00

Er wordt veel verteld over Natural Running. Het kan voor vele atleten een oplossing bieden voor blessures of nieuwe inzichten geven in hun loopstijl.

Om alles wat concreet te maken kan ik het volgende voorstellen
Zondag 9 oktober organiseert BERGH de eerste Natural Running Workshop in Brugge.
Tim De Vilder zal deze clinic geven

Deze looptechniek lijkt sterk op hoe we blootvoets lopen : kleinere passen, zwaartepunt boven de voeten en landing op de middenvoet/ voorvoet.
Tijdens de sessie kan u de Newton loopschoenen testen en vergelijken met uw klassieke loopschoenen. U zal het verschil direct merken...

Natural Running biedt tal van voordelen tov. het klassieke ' hiellanden' : de kans op blessures wordt drastisch verkleind, je loopt efficienter, lagere hartslag, ...

Deelname aan de workshop
Deze workshop is bedoeld voor iedereen die graag zijn loopstijl wil verbeteren, van beginnende 'start-to-runner' tot Ironman triatleet.

Afspraak op zondag 9 oktober om 10 h aan Q-Life Fitness ( Pierre Debbautstraat 6 / Sint-Michiels).
Na een half uurtje theorie, gaan we gezamelijk naar het Tilleghembos voor de praktijk (einde om 12 h).

Om kwaliteit te kunnen bieden is deze workshop beperkt tot 30 deelnemers (en is volledig kosteloos).
Wilt u graag deelnemen, dan graag een bevestigingsmail gericht aan info@berghsports.be

De workshop wordt gegeven door Tim De Vilder (coach van oa. Joeri Vansteelant, Lieselot Decroix, Sophie Degroote...).

Voor meer info kan u uiteraard terecht bij
BERGH Bvba.
Gistelse steenweg 245 / Brugge
050/689091

Van een boerenpaard maakt men niet zomaar een koerspaard, of toch?

2011-09-15T12:16:00.002+02:00

Vele fietsers willen zich voorbereiden voor een grote cyclo. Meestal trainen ze hiervoor in groep. Wie kent ze niet: de groepen die in de winter op de MTB 2u in het rood gaan en de ganse zomer 'koersen' op zondag morgen.

Vorig jaar ontmoette ik Wim en hij gaf toe ook zo'n achtergrond te hebben, maar het nu toch eens anders wou proberen.

Nu, 1 jaar later, is hij volledig overtuigd dat het anders kan.

Zijn relaas lees je hieronder:

Zuchtend bekeek ik mijn tijd: 8h08min op mijn diploma van de Marmotte in 2010. Weer geen vooruitgang geboekt t.o.v. de vorige jaren, geen minuut. Het zal dus toch waar zijn wat men beweert: met een leeftijd van 48 jaar is vooruitgang niet simpel. Opnieuw nam ik mijn handboek der wielertoeristen en ander allerhande internetschema’s ter hand.
Ik bekeek mijn eigen ontworpen trainingsschema’s in functie van lactaattesten (want die deed liet ik al enkele jaren afnemen) en besefte dat dit niet de juiste aanpak was. Maar wat dan wel? Kon ik überhaupt nog verbeteren? Wat moest daar voor dan wel doen? Is dit betaalbaar?
Deze vragen bleven door mijn hoofd spoken tot ik via een klant de naam van Tim De Vilder hoorde. Dat zal wel een trainer voor topatleten zijn dacht ik maar niet voor gewone toeristen zoals ik. Maar mijn nieuwsgierigheid was gewekt en vroeg links en rechts aan mensen die hem kenden hoe hij te werk ging en wat hij kostte. Ik nam een beslissing en maakte een afspraak (september 2010). Besprak met hem mijn doelstellingen en de reeds gedane inspanningen met magere successen als gevolg.
Hij zei niet veel maar luisterde en noteerde. Wij spraken een lactaattest af en zo kreeg ik mijn eerste trainingsschema’s.

Eerste reactie: is dat alles? Zo rustig? Moet ik daarmee verbeteren? Ook de maanden oktober, november, december, januari en februari waren t.o.v. andere jaren gewone (lees lichte) trainingen.
De maanden maart en april (waar ik al eens in groep rij) was het niet altijd gemakkelijk om die schema’s aan te houden maar ik volhardde. Niettegenstaande de plagerige opmerkingen van mijn fietscollega’s hoe het met mijn schema was.
In mei kwam langzaam de verandering: eerst langzaam maar in juni was het “gilbert-time”. Zo sterk was ik nog nooit geweest. Maar opmerkingen als ‘je bent te vroeg in vorm /je moet je trainingsschema aanpassen/tegen de tijd van de cyclos ben je op/ enz. maakten mij ongerust.

Ik belde op regelmatige (veel) tijdstippen naar Tim maar die stelde mij steeds gerust. En inderdaad de bewijzen zijn er: les 3ballons gereden in 7h 22min, 25 min sneller dan in 2009 en de Marmotte in 7h29min ( op diploma), 39 min sneller dan in 2010.

Ik stond en sta er nog altijd versteld van. Mocht ik het zelf niet gedaan hebben zou ik het niet geloofd hebben van iemand anders. Ondertussen met de Velomediane Cricqilion in 5h35min nog een bewijs dat ik op lange termijn enorme vooruitgang gemaakt heb.
Zo zie je dat met de juiste schema’s en de juiste aanpak men kan verbeteren, niettegenstaande wat men ook beweert op internet of in vriendenkringen.
Tim, bedankt en nu op naar een stuntjaar in 2012.

D-day (voor velen)

2011-09-14T09:17:00.003+02:00

Zoals eerder al gezegd is deze periode voor vele atleten de periode waarin het moest gebeuren.
Donderdag 1 september: na het succes in Canada was het de beurt aan Kevin Panhuyzen. Als eerstejaarsjunior kende hij dit jaar een mooie progressie in het MTB cross country. Op de eerste Wereldbeker deed hij het meer dan voortreffelijk. In heel wat nationale wedstrijden was hij niet van het podium te krijgen, maar op BK en EK was zijn zadelpen niet zijn beste vriend, waardoor hij zijn kansen niet voluit kon verdedigen. Op het WK deed hij het schitterend: met een 6e plaats en als 1e Belg ziet de toekomst er mooi uit!!

Zondag 4 september: amper enkele dagen een nieuw WK: Joerie Vansteelant op het WK long distance duathlon in Zofingen. Joerie werd 3 jaar geleden al Wereldkampioen (2007, Richmond en 2008, Geel) en daarna werd het WK officiëel niet georganiseerd. In 2009 won hij voor de eerste keer de befaamde Powerman in Zofingen en in 2010 won hij heel wat Powermans en werd 3e op het WK korte afstand. Voor ons 3e jaar samenwerking was Zofingen opnieuw het hoofddoel. Na een hele goede voorbereiding werden in Weyer de puntjes op de i gezet. Hij kon dus vol vertrouwen naar Zofingen en beverstigde daar dat hij momenteel de sterkste is op dit type wedstrijden. De eerste 10km lopen werden alle favorieten samen gespot, maar vanaf de eerste beklimming op de fiets moesten zijn concurrenten de rollen lossen. Met een indrukwekkende 41km/u gem over 150 zware kilometers kon hij met 10' voorsprong aan de afsluitende 30km beginnen. Ook hier liep hij nog verder uit, maar in zijn laatste ronde kreeg hij het toch wat lastig (niet meer dan logisch). Met een comfortabele voorsprong liep hij rustig binnen en werd Wereldkampioen met 9' voorsprong en verbeterde zijn eigen parcoursrecord met 4' !! Echte klasse dus!

Woensdag 7 september: voor zowel topatleten als recreanten de dag van de Zwintriatlon. Al jarenlang vaste afspraakplaats. Dit jaar vooral gekenmerkt door wind, veel wind!! Voor een aantal atleten de laatste wedstrijd van het seizoen, voor anderen dan weer de weg richting Hawaii of andere doelen. Achteraf nog een gezellige maaltijd met SMO en Ironmanagers en het was opnieuw een geslaagde dag!

Zondag 11 september: Ironman Wales en WK Ironman 70.3 in Las Vegas.
2 hele zware wedstrijden, maar toch totaal verschillend.
In Wales stonden Melanie Matthijs, Peggy Claerbout, Roos De Raedt, Olivier Vanhoutteghem en Jan De Maesschalck klaar voor hun grote dag. Voor Melanie en Roos zelf hun eerste!! In het prachtige stadje Tenby bleef het gelukkig lang droog, maar de wind en een prachtig maar zwaar parcours zorgden voor een lange dag. Melanie deed het voortreffelijk en werd 6e vrouw algemeen, 2e in haar age group en rechtstreeds geplaatst voor Hawaii. In dezelfde age group werd Roos 17e en deed het ondanks een mindere voorbereiding schitterend! Peggy werd 5e in haar age group en kon ook naar Hawaii. Zij besloot echter haar ticket niet te nemen.
Olivier wou ook graag naar Hawaii maar stootte op een heel sterk deelnemersveld en allicht wat gebrek aan frisheid. Nieuwe plannen worden al gesmeed.
Jan schreef last minute in, maar een rugblessure van de laatste weken maakten voor hem een minder leuke dag. Maar finishen deed hij met de smile!!

Aan de overkant van de plas stond voor Sophie Degroote haar eerste WK bij de profs op het menu. Na een prachtig jaar met heel constante prestaties stond ze 12e op de ranglijst. Doel was dan ook bevestigen dat ze haar plaats heeft binnen dit selecte groepje dames. Na een goed zwemnummer draaide ze heel goed mee in het fietsen, tot ze in een afdaling geblockt werd en een kaart aangesmeerd kreeg. Na wat terechte frustratie en 4' strafbox, kon ze de knop omdraaien en al haar energie in het lopen steken. Daar snelde ze nog een aantal atleten voorbij. Resultaat was een 12e plaats. Wetende dat 9e mogelijk was, toont alleen maar aan dat de toekomst er mooi uitziet en dus de doelstelling dus zeker behaald werd!

Nog op diezelfde dag was er ook het WK voor wielertoeristen in Stavelot. Vic Van Kerrebroeck had een hele goede wedstrijd. In een sterk deelnemersveld werd hij 49e overall, 12e in zijn categorie en 10e Belg. Nice one !!!!

We kijken al uit naar de uitdagingen die nog volgen: marathon van Berlijn, de Spartathlon (hierover later zeker nog meer), Powerman Malaysia en nog een Ironman in het najaar!

ciao
t

IM Canada verslag

2011-09-02T11:50:00.002+02:00

We zijn alweer enkele dagen verder. Ironman Canada was een succes. Op een zeer warme dag, werden 8 van mijn atleten (voor sommigen opnieuw) een Ironman.

Canada is werkelijk een prachtige plaats. Met Penticton werd een ideale locatie gekozen voor deze wedstrijd. Het stadje zelf is niet zo speciaal, maar er hangt wel een vakantie sfeer en gelegen tussen 2 meren is de ligging fantastisch.

Zwemmen in het zoete water, is heel relax en eens op het fietsparcours is het genieten van de bergen errond. Het eerste deel van het parcours is nog relatief vlak, met enkel een korte klim na 15km. De wind staat ook in het voordeel, waardoor iedereen hier vrij snel gaat. Vanaf Richter pas is het dan pittiger werk, met ook de opkomende wind in het nadeel. De klim naar Yellow Lake is het toetje van het fietsgedeelte. Ondertussen is de temperatuur richting 30° gestegen en is voeding meer dan ooit belangrijk.

Wij stonden op Richter Pas en konden alle 8 de atleten goed zien passeren. Ze zaten nog allemaal fris en gefocust.

Dan maar richting marathon parcours. In tegenstelling tot vele Ironmans geen lussen, maar een simpel out and back parcours. In de eerste 17km meewind en 3 pittige hellingen, maar voor de rest relatief vlak. De laatste 4km tot het keerpunt zijn echter meer dan heuvelachtig en bij het keerpunt aan Okanagan Falls wacht onmiddellijk een stevige klim. De wind werkt natuurlijk wel afkoelend, maar vraagt ook wat extra inspanning.

Jan en Serge bleven de ganse dag vrij goed in elkaars buurt. Serge heeft uiteindelijk wat meer ervaring (10u38) en Jan deelt zijn race perfect in. Hij heeft zeker nog heel progressie! Met zijn 10u40 wint Jan ook de jackpot georganiseerd door Hannes. Elke atleet mocht 5 dollar inleggen en zijn tijd raden. De Belgen lieten het raden aan mij over (en wisten pas achteraf wat ik inzette). Jan won, 46” sneller had ik hem verwacht :)

Ondertussen was Stijn aan een heel mooi loopnummer bezig. Met zijn 11u06 op dit zware parcours mag hij zeker trots zijn. Iets verderop zien we Patrick. 57 jaar en met zijn hoed heeft hij veel succes bij de supporters, maar vooral ook veel schaduw. Hij loopt gezwind met de glimlach. Om jaloers op te zijn. Heel even verder trouwens Marc die het lastig heeft, maar zich niet forceert en perfect zijn ritme aanhoudt. Deze grote meneer en motivator voor velen haalt zo zijn eerste Ironman binnen!

Ondertussen zien Filip, Patrick en Dick af. Filip is bezig aan zijn laatste, het tennis lonkt. Patrick zetten alles in op Klagenfurt en kwam hier genieten. Dat lukt voor allebei. Dick heeft jammer genoeg last in de schouder en had een pijnlijk fietsnummer. In de marathon komt hij er echter door en stoomt nog heel wat volk voorbij.

Het was opnieuw een prachtige ervaring om iedereen zijn doel te bereiken. Daarnaast is een week samenleven met alle verschillende persoonlijkheden altijd verrijkend! We komen opgeladen terug!

En het zal moeten ook, want zondag is er al het WK lange afstand duatlon in Zofingen. Daarna dan Zwintriathlon en op 11 september is het zowel het WK 70.3 als de Ironman Wales.

Drukke tijden dus, maar we gaan voor de uitdaging!

Gisteren, donderdag 1 september, werd Kevin Panhuyzen trouwens heel knap 6e op het WK cross country mountainbike. Als 1e jaars junior belooft dat alvast voor de volgende jaren!!!
Als dat niet motiverend werkt...

IM Canada: D-day

2011-08-28T13:32:00.002+02:00

4u 's morgens: we zijn er klaar voor.
De atleten hebben de laatste dagen goed kunnen rusten en kennismaken met de warme temperaturen en het prachtige maar pittige parcours.

Wie de voorbereiding eens uit een ander oogpunt wil bekijken, kan dit nalezen op de website van de Ironmanagers: www.ironmanagers2008.be
Matthias, schoonzoon van deelnemer Mark, geeft er zijn visie op de feiten!

verslag van de dag volgt!

Hoofddoelen

2011-08-18T15:57:00.002+02:00

Het seizoen komt stilaan op zijn eind. Dat wil dan meestal ook zeggen dat de hoofddoelen eraan komen!
Komend weekend is er de Powerman in Weyer en Damme - Brugge, allemaal zaken die in functie staan van de hoofddoelen: Powerman Zofingen, Ironman Canada en Wales. In die weken is er ook het WK Mountainbike!

Een week later is er het WK Half Ironman in Las Vegas. Sophie Degroote presteerde afgelopen weekend heel sterk op die afstand in Wiesbaden. Ze eindigde er 6e (en 5e op het EK) en verzekerde zich zo van haar selectie bij de Pro's. Dit is een beloning voor haar zeer constante seizoen. Ze maakte mooie progressie en toonde aan dat ze haar plaats heeft tussen de profs!

Voor de mannen die maandag het vliegtuig opstappen naar Canada is het nu ook effectief aftellen. Laat het taperen maar komen!!

wordt dus zeker vervolgd!

Via Deinze, Geel en Eupen naar Font - Romeu

2011-08-11T13:49:00.000+02:00

Ondertussen al onze 4e dag hier in Font-Romeu. Roos en ik zijn hier samen met Joerie, die zijn laatste zware trainingen richting Zofingen afwerkt.

Na een minder goede wedstrijd in Geel (door logische vermoeidheid, in combinatie met het verliezen van een drinkbus), focussen we nu volledig op Weyer en Zofingen, het uiteindelijke hoofddoel.

Verder was er in Geel een mooie prestatie van Gert Van Poucke, die mooi 2e werd op de korte afstand. Mieke Depoortere toonde dan weer haar progressie door 7e te worden en 4e op het BK. Zo wint ze ook het Sterrencircuit.

In Eupen was er dan weer het BK lange afstand triathlon. Een hele knappe 2e plaats van Melanie Matthijs toont aan hoe haar vorm momenteel is en bevestigt dat we op de goede weg zijn richting Wales.
Hannes werd dan weer knap 3e bij de mannen. Hier had Michael een moeilijk loopnummer. Eupen zal allicht nooit zijn koers zijn!

Van Ironmanagers zijde een mooie prestatie van Stijn Veldeman, die zijn loopbenen nog eens bovenhaalde en van Serge Cleerbout, die volledig klaar lijkt voor Canada.

Ikzelf mocht nog eens een halve marathon afhaspelen, om zo samen met Fred en Tom als eerste over de meet te lopen in de trio - triathlon.

Daags voordien was er de jaarlijkse Mr Auping: een halve triathlon in voorbereiding op IM Canada. Heel wat clubleden genoten van de eigen organisatie met zwemmen in Vosselare put, fietsen langs Schipdonkkanaal en lopen in de offroad wegjes rond het Kasteel van Ooidonk.

Voor het eerst organiseerden we ook een tijdrit, waarbij vooral de tegenwind tegen viel :)

Een heel druk, maar ook heel aangenaam weekend dus.

Gelukkig is het nu wat rustiger, dat mag ook wel eens

ciao
t

10 tips

2011-08-05T10:54:00.002+02:00

De blog van deze week bestaat uit 10 tips die van belang kunnen zijn bij het voorbereiden en afwerken van een triathlon!

Tip 1: Training = regelmaat en variatie
Je wordt sterker in duursport door regelmatig te trainen. Om je lichaam te blijven prikkelen is het belangrijk genoeg variatie in je training te steken. 1 van de belangrijkste punten daarin is om voldoende rust in te lassen. Je zal veel meer uit je lichaam halen door op zware dagen zwaar te trainen en op relatieve rustdagen ook echt rustig te trainen.
Voor de meeste recreanten ligt daar de grootste fout: ze trainen te zwaar op hun rustige dagen, waardoor ze geen kwaliteit meer halen uit hun zware dagen!!
Als je verhalen leest over de toppers, gaat het alleen over hun zware dagen, maar vergeet niet dat zij daartussen enkel eten en rusten !!!!

Tip 2: Maak tijd voor mentale rust
Als er gesproken is over rust (nog altijd de moeilijkste discipline!) , hebben we het meestal over fysieke rust. Maar voor de werkende sporter, is ook mentale rust van belang. Uiteraard is sporten nu net één van de zaken waarbij een werkende mens mentaal kan ontspannen, maar onderschat ook het effectieve relaxen en het hoofd leegmaken (zonder iets te moeten doen) niet!

Tip 3: Parcours
Specifieke wedstrijdvoorbereiding: zorg dat je het parcours kent of tenminste weet wat je mag verwachten. Een parcoursverkenning de dagen voordien (met fiets of auto) is altijd nuttig!!

Tip 4: Wisselzones
Kom op tijd naar de start en zorg dat je de wisselzones perfect kent. Visualiseren van die wisselzones en afstappen is van belang !!! Op die manier heb je in de wedstrijd ook het nodige vertrouwens omdat je weet wat er komt.
Denk tijdens de wedstrijd ook altijd vooruit!! Een evaluatie gebeurt NA de wedstrijd, niet tijdens de wedstrijd zelf. Op het einde van het fietsen denk je dus aan de wissel en aan het lopen, niet aan hoe het fietsen verlopen is!

Tip 5: Maak een voedingsplan
Deze start 3 dagen voor je wedstrijd en eindigt 3u na de wedstrijd. Zeker indien je vrij snel een nieuwe wedstrijd plant is je voeding na de wedstrijd van enorm belang voor je recuperatie.

Tip 6: Zwemmen
Zorg dat je vooraf weet op welke zaken te oriënteren, hoe de mogelijke stroming is en indien mogelijk probeer toch wat los te zwemmen.
Bij koud weer: extra beenbeweging op het einde van de zwemproef om bloedcirculatie te verbeteren

Tip 7: Fietsen
Om de humor er in te houden: Fietsen es fietsen (eerste deel)

Tip 8: Lopen = ritme
Ritme is datgene waar je op focust tijdens het lopen. Uiteraard hou je Hf en gevoel in de gaten, maar in plaats van te focussen op snelheid, focus je je op je pasfrequentie !!
Probeer onder je zwaartepunt te landen en een kort voetcontact te hebben.

Tip 9: Variatie in trainingsplaats
Niets is motiverender dan in een nieuwe omgeving te trainen en nieuwe parcours te ontdekken. Een stage is daarom heel motiverend. Je bent op een nieuwe plaats, leert mensen met dezelfde passie kennen en steekt heel wat op van de begeleiders en mede-atleten.
Ook voor atleten die hun coach niet veel zien, is dit een uitgelezen kans om een week lang samen te trainen en elkaar nog beter te leren kennen.

Tip 10: Genieten!!
Plezier hebben in wat je doet, moet nog altijd de eerste doelstelling zijn. Soms wordt (meestal in de laatste weken voor een grote wedstrijd) de atleet slaaf van zijn schema en moet alles wijken voor de trainingen. Op dat moment vergeet de atleet vaak te genieten van het feit dat hij/zij die trainingen kan en mag doen.
Een mentaal stukje terug zetten en genieten van elke training (ook al is het uiteraard soms afzien) zal voor vele atleten een betere output geven!

Hopelijk hebben jullie hier iets aan!

ciao
t

2e deel stage

2011-07-31T19:55:00.003+02:00

Ondertussen zijn we zondag en alweer thuis na een schitterende stage in Gerardmer. De Kenyaanse dag op woensdag bracht de Ironman - atleten in spe heel wat vertrouwen bij.

Op donderdag volgde dan een ontspannen dag met losfietsen (en tussendoor kijken naar een wedstrijdje schansspringen: wow!
In de nammidag hadden we het geluk om een les rompstabilisatie en yoga te krijgen door Katia Pauwels. Voor alle spieren goed, niet alleen de lachspieren trouwens! Een aangename kennismaking voor velen en de meesten waren nog maar eens overtuigd van het nut hiervan. Hierna doken de atleten het zwembad in voor een ontspannen duurtraiing.

Op vrijdag dan een Big Training Day: zwemmen in het meer, daarna opnieuw een mooie fietstocht en afsluiten met een laatste loopje rond het meer.

's Avonds een korte evaluatie: iedereen had zich niet alleen goed geamuseerd, maar vooral veel conditie en vertrouwen getankt richting de doelen die er nu aankomen.

Nu volgt een rustige week richting Mr Auping en het BK in Eupen. Voor Karl is er dan weer IM Regensburg. Alleszins heel veel succes aan alle atleten!

Het weekend sloot ik af met SMO topteam. We verzamelden in Izegem voor een duurrit, gevolgd door een verkenning van het fietsparcours. Na een deugddoende maaltijd met groepsgesprek sprongen we dan nog eens in de vaart voor een duurtraining!

Jammer genoeg wel minder leuk nieuws bij het naar huis rijden: ik mocht Roos oppikken in het ziekenhuis: aanngereden door een auto. Gelukkig enkel een elleboogkneuzing en de wonde genaaid. Toch even schrikken, maar het kon zeker erger zijn!

tot een volgende!

ciao
t

Update stage Vogezen

2011-07-27T09:48:00.002+02:00

Sedert zaterdag zijn we aangekomen in Gerardmer. We, dat zijn een groep Ironmanagers, aangevuld met enkele SMO- en individuele atleten. De stage is vooral bedoeld als de voorbereidig van Ironmans in Canada en Wales, maar ook atleten van de kortere afstand komen hier aan hun trekken.

De eerste dag keken we eerst naar de ontknoping van een spannende Tour de France alvorens zelf de beentjes los te gooien. Een regenbui maakte er een epische rit van, maar vanaf dan kon het weer alleen maar beter!

Zondag was dan de overgangsdag met de 3 sporten heel relax: zwemmen in het meer, losfietsen op al wat glooiender terrein en een ontspannen duurloopje. Ondertussen maakte iedereen kennis met elkaar en kon Katia getuige zijn van het feit dat de Ironmanagers dan toch niet zo saai zijn als de naam soms doet vermoeden.

Op maandag stond dan de eerste lange duurrit op het menu. Een prachtige rit met heel wat beklimmingen en een deel van de Route de Crêtes bracht ons op 147km en 2600 hoogtemeters. En vooral heel veel tevreden atleten!

's Avonds kwamen dan ook Sophie, Karl en Jeroen toe, die de dag voordien nog Antwerpen onveilig maakten.

Dinsdag was dan weer iets ontspannen met een zwemtraining en een ontspannen duurloop, aangevuld met een clinic in functie van de Ironmans die volgen.

Vandaag woensdag staat er dan een Kenyaanse dag op het programma. 3 looptrainingen met focus op wat kracht en uiteraard uithouding. Ook de loopstijl (en ritme!) komen aan bod!
Door het spreiden van de trainingen, wordt de belasting beperkt !

Hoe dit alles verloopt, volgt wel in een volgende update!

ciao
t

Nieuwe interessante links!

2011-07-22T15:57:00.002+02:00

Enkele nieuwe websites kwamen de laatste weken op het net.

Op www.chaintec.be vind je de website van het bedrijf van Mario Delemarre. Enthousiast triatleet die mij de laatste jaren op verschillende fronten steunde, zowel in mijn evolutie als coach als die van atleet!

Een andere heel interessante site is die van The Seating Company
Marc Timmermans gebruikt hier zijn kennis van de ergonomie om advies te geven en zo efficïentere werknemers te krijgen!
Ook de link met beweging is hier uiteraard niet veraf!!

Geniet van het surfen!

ciao
t

Recuperatie

2011-07-20T16:32:00.002+02:00

Ondertussen zijn we vlot gerecupereerd van de volledige triathlon. Gisteren nog een leuke zwemtraining in de Blaarmeersen. In het frisse water vooral mannen die nog wat kwamen loszwemmen voor de Ironman 70.3 van Antwerpen komend weekend.

Heel wat Ironmanagers starten ginds voor hun eerste halve triathlon. Verder kijk ik er uit naar de prestatie van Sophie Degroote! Heel wat buitenlands geweld, aangevuld met de Belgische toppers: dat wordt mooi!

Op zich natuurlijk wel jammer dat onze enige binnenlandse Ironman organisatie het doet met een fietsparcours door het havengebied!

Tijdens de recuperatie week zijn we trouwens verhuisd. Onze eigen stek ligt midden in de bossen en het loslopen gebeurt nu dus elke dag op nieuwe paden en routes! Schitterend gewoon!

We kijken nu al uit naar de stage die zaterdag begint in Gerardmer. We gaan er een aantal mannen en vrouwen klaarstomen voor hun Ironman over enkele weken in Canada en Wales!

volgende week dus verslag van daaruit!

ciao
t

Verslagje Roth

2011-07-12T19:18:00.004+02:00

Na heel wat weekends en races als coach langs de kant, was het nog eens mijn beurt om in actie te schieten. Terwijl ook de wedstrijden in Aywaille, Lyon en Sluis plaats vonden, trok ikzelf met enkele atleten naar Roth.

Als Hawaii een speciale sfeer heeft, dan kan Roth alvast ook meetellen. 3500 individuele starters (gelukkig in verschillende waves) en massa's supporters en ambiance!

Op donderdag was ik al vertrokken met Mario om rustig alles voor te bereiden en nog wat rustige taper trainingskes te doen. Aan de Expo kwamen we ook Dominic tegen, die er helemaal klaar voor was. Op vrijdag volgden dan Tom en Luc, Stefaan en Erwin en in ons hotel zat ook de volledige Code Roth- groep van Luc Van Lierde, genoeg volk om elkaar te motiveren dus.

Om 6u30 lagen we klaar voor de start. Dominic lag vlak bij mij en we waren klaar voor een lange dag. Na een iets te rustige start van mezelf, kwam ik in een goed ritme en zwom constant heel relax. Na het keerpunt konden we vlak langs de kant van het kanaal zwemmen, waar massa's supporters ons toeriepen. Nog even een keerpunt na de brug en ik kon uit het water stappen. Opnieuw 53' dus alvast mooi vertrokken. Eens op de fiets riep Jurgen me dat ik 62e lag.

Na de eerste kilometers wat tempo zoeken, kwamen we in een klein groepje met ook Dominic en Peter Laureyns. We hielden een mooie afstand, maar ook een mooi tempo en zo gingen we vlotjes door de eerste ronde met als hoogtepunt de Solarberg waar de ambiance werkelijk super was!
Hop, de 2e ronde in en hier kwamen ook de relay-teams net op het parcours. Nog opgefokt van hun start reden ze eigenlijk meer in de weg en was het meer uitkijken om niet te dicht te rijden, dan we de ronde daarvoor met een man of 5 heel relax reden. Maar goed, de 2e ronde ging ook nog heel vlot en op de Solarberg reed Dominic een beetje weg. Doordat het parcours maar 1m breed is en ik wat verder zat, kon ik niet meegaan, maar dat leek me ook niet echt nodig op dat moment.

Na een vlotte wissel kon ik na 5u45 beginnen lopen. Droomscenario dus eigenlijk. Samen met Johan Smolders vertrok ik voor het loopnummer, maar hij ging iets te snel naar mijn goesting. Ik had wat last van de onderrug en wist dat ik enkele kilometers nodig had om in mijn ritme te komen. Richting kanaal en daar kruisten we de eersten als. Raelert vloog werkelijk!
na een km of 10 kwam ik echt goed in mijn ritme en liep weer heel wat volk voorbij. Mogelijks liep ik hier iets te vlot, maar het voelde zeker ok. Na 14km lag ik nog perfect op schema voor een marathon van 3u, maar rond km 24 begon ik het wat lastig te krijgen aan de maag. Wat meer vertragen aan de bevoorrading het tempo wat laten zakken hielpen wat, maar een plasje deed pas echt deugd. Opnieuw in het ritme proberen komen dus, maar het begon toch pijn te doen aan de beentjes.

Met nog enkele km te gaan, kwamen Peter en Johan me opnieuw voorbij en was het afzien, maar de finish kwam dan toch dichterbij! 54 seconden teveel had ik nodig voor de magische 9u grens, maar ik was alvast wel blij met het gevoel en de kleine revanche op mezelf na Lanzarote (maaglast).
Ik mag voor mezelf concluderen dat ik op niveau presteerde, maar dat ik voor de lange afstand nog iets meer diesel moet worden en mijn loopstijl allicht nog iets teveel die van een loper is. Maar goed, eerst wat nagenieten en dan zien we wel.

Verder ook nog even vermelden dat Dominic doorstoomde naar een super 8u49'02!! Super knap gedaan.

Ook de andere Ironmanagers deden het super. Tom dook met 9u43 dik onder zijn PR, net als Mario met 10u40. Erwin en Stefaan hadden het iets lastiger, maar deden het meer dan voortreffelijk! Jules speelde super-supporter!

Ook alle Code Roth atleten finishten, de meesten zelfs in de gietende regen: respect voor alle 7 !!!

Nog een dikke merci aan alle supporters en vooral de familie, en Jurgen en Roos dan !! Uiteraard ook dank aan BeWa (Bert Wauters) voor alle foto's!

Tenslotte nog een dikke merci aan de sponsors: voor hun steun, maar ook voor hun betrokkeheid het ganse jaar door!

ciao
t

leve de Belgen!

2011-07-05T16:21:00.002+02:00

Na Luc Van Lierde is nu Marino (alias Bink) wereldrecordhouder op de volledige triathlon. Een week na Frederik Van Lierde dus weer een topprestatie van een West-Vlaming :) !!
In Klagenfurt trouwens heel wat knappe prestaties van Belgen, die blijkbaar ideale omstandigheden hadden op wedstrijddag.

Allicht gaan Raelert en Kienle in hun strijd die nieuwe WR tijd wel als extra motivatie gebruiken om extra gas te geven in Roth! Bij de vrouwen zal Wellington allicht tegen zichzelf moeten kampen, ofwel zo dicht mogelijk overall proberen eindigen.

Nog afgelopen weekend was er in St Laureins de klassieke niet-stayer triatlon. Uiteraard heel wat volk van SMO aan de start. Het is dan ook een thuiswedstrijd. Toch kon Bert Jammaer winnen en moest SMO vrede nemen met de 2e, 3e, 5e en 6e plaats. Bij de dames een overduidelijke overwinning van Melanie Matthys, die zo haar conditie van verleden week bevestigde. Nu even rusten en dan richting Wales toewerken!!

In Kortrijk was er het BK duatlon. Antoin Duvivier was gekwetst, Joerie zit in Font-Romeu en Pieter Rijnders moest vrede nemen met zilver na een kuitblessure. Zo werd er na het fietsnummer in grote groep gestart voor het brons (na Tim Van Hemel en Rijnders). Wim De Cort won het pleit voor het brons, maar een verrassende Gert Van Poucke werd heel knap 4e!!
Heel mooi voor deze klasbak die al heel wat blessures had, maar nu toch mooi zijn visitekaartje afgaf.

Bij de dames werd Heidi Ameloot dan weer heel knap 2e, en iets verderop Mieken en Peggy op 5 en 7. Opnieuw mooi staaltje girl power dus!

In Middelkerke werd er zoveel jaar na de Cost Triatlon opnieuw een kwart georganiseerd. Bij de dames werd Femke mooi 2e!

In St Vith dan weer mooie wedstrijden van Kevin en Jarno. volgende week Geraardsbergen en dan richting BK en NK!!

Voila, volgende bericht zal vanuit Roth zijn, voor ons volgende avontuur

Ciao
t

Mont Ventoux

2011-06-28T11:42:00.003+02:00

Terwijl vele atleten zich afbeulden in Eeklo, Neerpelt en Nice trok ik naar de streek van de Ventoux met bedrijf Across. 6 maanden geleden werkten deze mensen een lactaattest en medische screening af, waarbij duidelijk werd dat er nog veel werk restte.
In die maanden kreeg iedereen een persoonlijk schema, werkten we groepstrainingen af en werden ook workshops gehouden om ook de mentale invalshoek aan bod te laten komen.

Een tweede lactaattest toonde al heel wat vorderingen, de ritjes in de Vlaamse Ardennen werden iets langer en iedereen begon er zich klaar voor te voelen.

Op donderdag vertrokken Wim (mental coach) en ik al richting Provence met een aantal eigen fietsen en om een aantal praktische zaken te regelen.

Op vrijdag hadden we tijd om nog wat te trainen: ik kon zo wat kilometers sprokkelen en ook atleet Luc Ailliet helpen bij een recordpoging. Helaas zorgde de wind voor die enkele seconden vertraging. Wel een PR, maar net niet onder die gedroomde 1u30

Na nog wat verkenning in de Gorges de la Nesque en het regelen van de huurfietsen, stonden we rond 17u klaar om het bedrijf te ontvangen.

Door een rally op de flanken van de Ventoux werd besloten om op vrijdag avond in alle rust de beklimming vanuit Sault te doen.
De oranje trein vertrok waarbij iedereen op eigen tempo reed en volop genoot tot aan Chalet Renard. Van daaruit begon uiteraard de echte uitdaging, waar naast het stijgingspercentage vooral de wind de tegenstander werd. Iedereen slaagde echter in zijn of haar opzet om de top te halen.
Enkele mensen die 6 maanden geleden amper op een fiets zaten, haalden nu de top en konden zelfs als volleerde profs drinken tijdens het fietsen en zowaar vlotjes de neus snuiten zonder het eigen truitje vuil te maken :) !

Op zaterdag volgde dan een prachtige rit door de Gorges de la Nesque, waarbij iedereen heel ontspannen kon genieten van de omgeving.
Daarna werd de groep opgesplitst. Enkele die hards klommen samen met mij vanuit Malaucène in de hitte nog eens naar de top, terwijl een ander deel koos voor zwembad of wijnproeven!
Iedereen content dus en na een leuke avond, vertrok het bedrijf nog voor een bezoek aan Avignon om dan de TGV richting Gent te pakken.

Al bij al een heel plezante ervaring. Naast het sportieve was het ook heel interessant om de mensen bezig te zien en vele goede gesprekken te hebben. Er zijn immers vele gelijkenissen tussen coachen van (top)sporters en management van een bedrijf. Boeiend!

Om het weekend perfect af te ronden kreeg ik nog een sms van Luc: hij was om 6u vertrokken voor een ultieme poging. 1u29'34 was het resultaat en een jongensdroom kwam uit! Heel leuk om zo de terugrit naar huis aan te vatten!

Nu op naar Sente en Klagenfurt komend weekend !!

ciao
t

Nieuwe website

2011-06-20T09:45:00.003+02:00

Hij is er! De nieuwe website is een feit. In dit moderne tijdperk van communicatie is een website uiteraard heel belangrijk en daarom is vernieuwing op zijn plaats.

De meeste mensen kennen mij als coach van de Ironmanagers, maar daarnaast begeleid ik ook een aantal atleten op individuele basis. In de nieuwe website is hier een duidelijk onderscheid in gemaakt.
Zo komen de belangrijkste zaken naar voor:
- individuele begeleiding
- projecten (Ironmanagers, maar ook begeleiding van bedrijven en VentouxCoaching)
- stages
- clinics

Via de blog die centraal staat, kunnen jullie volgen wat er zich allemaal afspeelt in het wereldje van de duursporters!

Afgelopen weekend was misschien wel een ideaal moment om de nieuwe website te lanceren.
Eén van de drukste weekends wachtte ons immers!

Vrijdag was er de Nacht van Vlaanderen. Na zelf een leuke inspanning met Joury te hebben afgewerkt kon ik er Marc aan het werk zien en begeleiden tijdens zijn 100km door regen en wind.
Via de website zal je onder 'Spartathlon' zijn verhalen kunnen volgen.

Zaterdag was er dan het triatlon feest in Brugge. Sophie Degroote maakte haar droom waar door ook hier te winnen en zo een prachtige eerste seizoenshelft af te sluiten. Michael werd heel knap 5e en heel wat recreanten verbeterden hun PR. Een prachtige dag dus, die nochtans regenachtig begon.

Tussendoor won Kevin Panhuyzen de MTB wedstrijd in Boom, presteerden heel wat mensen mooi in de bedrijven triatlon in Hamme. Joerie vertrok dan weer naar Font - Romeu voor wat hard labeur.

Regen stond ook zondag centraal in Butgenbach. Voor de meesten een halve triatlon op weg naar IM's later op het jaar. Melanie maakte haar eerste piek helemaal waar met een klinkende overwinning met zeer grote voorsprong! Een mooie beloning na wat tegenslag de laatste maanden. Ook weer heel wat Ironmanagers en SMO geweld die toonden dat de progressie al duidelijk aanwezig is!

Volgende week trekken we met bedrijf Across naar de Mont Ventoux waar we proberen met een mooie groep de top te halen!
Lieselot Decroix deed hen dit afgelopen weekend al voor, zij het op een tandem wegens sleutelbeenbreuk!

wordt dus zeker vervolgd....

Ciao
t

Chaos

2011-06-08T09:23:00.002+02:00

Toch wel wat chaos afgelopen zondag in Lac de l'Eau d'Heure. Een prachtige omgeving om een triathlon te organiseren, maar mits nog iets meer structuur ook een prachtige wedstrijd!
Bij het zwemmen lieten de 5 koplopers bij de heren de laatse boei volledig rechts liggen en snoepten zo toch een minuutje af van hun zwemtijd. In plaats van onmiddellijk in te grijpen en een soort stop en go te doen, liet de jury begaan om ze dan aan het einde van de wedstrijd gewoon te diskwalificeren. Spijtige zaak, die helemaal anders opgelost kon worden. Pieter Hemeryck was nochtans heel sterk!
In het fietsen zagen we auto's op het parcours dat het een lieve lust was en vooral bij de wisselzone zelf was het bij momenten gevaarlijk. De eersten kwamen door na een ronde, terwijl anderen net op het parcours kwamen, terwijl 100m voor dat punt auto's van de parking reden. Toch met een bang hartje toegekeken..

Gelukkig werd er nog gepresteerd ook. Stijn stoomt zich verder klaar voor zijn wedstrijden die er aan komen en werd mooi 11e. Roos en Femke deden het ook voortreffelijk en werden 5e en 6e.
Volgend jaar zou ik zelf wel eens willen starten ipv verkouden toe te kijken :)

Sophie deed wat verder in Rapperswil-Jona een hele goede zaak door 6e te worden op de Half Ironman. Opnieuw meestrijdend voor de 3e plaats toonde ze haar progressie van dit jaar wat resulteert in een constant hoog niveau. Op naar Brugge nu!

Nog een weekje trainen, en dan hebben we opnieuw een heel druk weekend met enkele belangrijke wedstrijden. Op vrijdag al de Nacht van Vlaanderen, gevolgd door Brugge (voor velen hun eerste kwart) en op zondag Hamme (ook een aantal virgins aan de start) en de halve van Butgenbach (dit jaar tussenstation voor heel wat Ironman-starters later op het jaar). Van een intensief coach weekend gesproken!

Ciao
t

Lanzarote

2011-05-23T11:25:00.002+02:00

Sport kan zowel vreugde als verdriet zijn. Afgelopen zaterdag was zo’n dag op Ironman Lanzarote. Ik zag al mijn atleten een hele goede race doen en ben hier dan ook heel fier op.

Voor mezelf was het echter een minder plezante weg. Omdat ook die zaken mogen verteld worden, hieronder een verslagje.

Vooraf voelde ik me heel relax en vol vertrouwen voor wat komen moest. Het was niet ontzettend heet maar wel veel wind, dus dat vond ik positief.

Om 7u klonk de start en voor we het wisten lagen we voor 200m in een wasmachine. Toch wel een paar keer onder geduwd en dergelijke, maar dan vrij vlug in een deftig ritme gekomen. Ik zwom heel relax achteraan in een groepje en kwam met dit groepje halverwege aan land. Even zwaaien naar de supporters en de zee opnieuw in. 2 profs lagen vooraan in de groep en ik kon rustig tot bij hen zwemmen en met 3 scheidden we ons af. Ik nog altijd netjes in de voetjes en zo heel weinig energie verspild. Met een hele straffe 53’ kwam ik als 39e uit het water. Zo’n tijd doet uiteraard vermoeden dat het wat aan de korte kant was, maar tis altijd plezant om die tijd eens te zien staan :)

Eens op de fiets kwam ik vrij snel in een goed ritme en reed tot km 50 heel ontspannen. Op de Vuurberg geen super gevoel, maar had de indruk dat ik mij spaarde en er heel veel nogal aan het geven waren.
Eens na Soo begon ik echter een leeg en hongerig gevoel te krijgen, ondanks dat ik at en dronk zoals normaal. Ik voelde dat ik minder kracht had en dat lege gevoel ging niet weg, ondanks pogingen om extra te drinken/ eten. Ik reed de Haria dan ook rustig op, hopend dat het tij zou keren. Boven gelukkig een sandwich voorzien in Special Needs en dat hielp even, maar absoluut niet wat zou moeten.

Ondertussen was het scenario van een hele leuke plaats al opzij geschoven en wou ik enkel nog finishen. Ik was nu eigenlijk gewoon bezig aan een hele lange vetverbrandingstraining, want ik voelde gewoon dat ik redelijk leeg zat. Van opgeven wou ik echter nog niet weten, dus werd het vooral een mentale strijd om iedereen te laten rijden en te proberen voortdoen op halve kracht.

De maaglast zelf viel goed mee, maar er klopte echt iets niet met de opname van mijn energie. Eens in de wisselzone kon ik vrij vlot lopen, maar dat gevoel kende ik van in Nice. Ik begon dus heel voorzichtig en probeerde cola en zo op te nemen, maar nu werd de maaglast wel veel erger, met wat minder leuke kotsneigingen tot gevolg. Tot km20 kon ik nog wat blijven lopen, maar dan ging het licht effectief uit.

Samen met Jurgen maakte ik de balans op: ofwel al stappend en af en toe joggend uitdoen en allicht mezelf volledig leegzuigen, ofwel verstandig zijn en de boeken toe doen. Het was toch al niet echt meer het scenario waarvoor ik gekomen was. Toen het licht nog eens uit ging, was het vrij snel beslist. Op is op natuurlijk.
Het is toch wel straf dat ik op 7 Ironmans 2 x last krijg van ongeveer hetzelfde probleem, maar er ook 5 x geen enkele last van heb. Komende weken zal dus in het teken staan van het oplossen van dit ‘opname’ probleem, want ik ben overtuigd dat ik conditioneel op punt stond.

Los van mijn minder leuke dag, wel heel wat leuke prestaties van de andere Belgen. Alle Ironmanagers deden een hele goede wedstrijd, en ook enkele individuele atleten maakten hun droom waar: een Ironman finishen!!

Van de Belgen: hele knappe prestaties van Yves Depoortere en Sophie Van Biervliet die beiden naar Hawaii mogen!

Allicht knapste prestatie was er van Sam Gyde. Een straffe fietstijd gevolgd door allicht nog een straffere marathon resulteerden in een 9e plaats! Dikke proficiat aan hem en aan coach Loïc.

Sowieso nog een dikke merci aan alle supporters, zeker ook aan Jurgen en Co en uiteraard aan mijn schat!

Ciao
t

De week in beeld

2011-05-17T19:57:00.006+02:00

Race race race

2011-05-16T13:38:00.003+02:00

Volop in het wedstrijdseizoen!

Vorige week was al een mooi weekend met overwinningen van Joerie Vansteelant in Powerman Italië, Sophie Degroote in triathlon van Geel en enkele mooie prestaties in Ruddervoorde. Met daarnaast nog veel deelnemers aan Dwars door Brugge en het was een gevuld weekend!

Afgelopen weekend nog meer van dat!
Op zaterdag al een hele knappe 5e plaats van Sophie in de 70.3 Ironman van Mallorca. Hierbij toont ze dat ze echt wel een mooie progressie maakte en als ze zo blijft presteren, ziet het er alvast goed uit voor haar ranking!

In Leuven was er dan een andere halve triathlon waar Michael Dewilde 3e werd en Melanie Matthijs 2e. Met verder heel wat mooie plaatsen (maar de juiste uistlag ontbreekt nog) is dit voor velen een stap in de goede richting!

In Frankrijk toonde Xander Denys dat hij progressie blijft maken, door knap 3e te worden kort achter zijn maat Kenneth Vandendriessche.

En dan nog mijn jongste atleet: Piet Demalssche slaagde erin de jeugdtriathlon in Dendermonde te winnen!! En dat terwijl papa Tom zich klaarstoomt voor Lanzarote!

Mijn iets oudere atleet Marc Vandenplas stoomt zich dan weer klaar voor de Spartathlon. Als tussentijdse test deed hij mee aan de 24u van Steenbergen. Op een parcours van ongeveer 2km liep hij 179km bijeen en werd zo 21e algemeen en werd hiermee ook Belgisch kampioen in zijn categorie!!

In Stoumont was er dan weer de GP mountainbike. Kevin Panhuyzen werd 3e en finishte als eerstejaars junior al telkens op het podium. Dat ziet er dus goed uit voor zijn eerste Wereldbeker volgende week! Zijn maatje Jarno Weemaes werd 4e bij de jeugd.

Ondertussen komt Ironman Lanzarote almaar dichterbij en is het nu de moment om veel te rusten en mentaal op te laden. Zaterdag is het zover! Een verslagje volgt dus!

Ciao
t

Lissabon en BK ploegen

2011-05-05T22:06:00.003+02:00

Afgelopen weekend trokken we naar Lissabon voor de halve triathlon. Een prachtige stad die ervoor zorgde dat ook heel wat partners mee reisden. Het werd een heel gezellig weekend met veel plezier, veel zon en ook veel regen op wedstrijddag.

Het zwemmen vond plaats rond Oceanario (grootste aquarium van Europa), om daarna 4 x een stuk autostrade op en af te rijden (vrij veel wind en toch wel wat heuvelend) en dan nog eens 4 rondes op de dijk te lopen.

Voor de meesten was dit een tussendoel op weg naar Lanzarote of Canada of Wales en voor sommigen ook een vroeg hoogtepunt van het seizoen.

Iedereen deed een hele goede race en zo konden we zondag nog genieten van een dagje city trip.

Voor mijzelf was het de bevestiging dat ik de laatste weken goed aanpakte. Na enkele vermoeiende weken dan (het begin van het seizoen brengt wel wat zorgen mee voor een coach) zorgde ervoor dat ik vooral koos om veel te rusten. De conditie zat wel goed, maar extra trainen zou eerder afbouw dan opbouw betekend hebben.
Met 2 weken heel weinig training en nog wat zware weken, vertrok ik naar Lissabon met als doel vooral te genieten.

Dat deed ik ook en zo kon ik mijn wedstrijd mooi opbouwen om 16e te finishen. Nu ontspannen verder werken naar Lanzarote !!!

####

Op het BK ploegen werd er flink gesport en ook flink gediscussieerd! Een mooie overwinning voor ETZ bij de heren en SMO bij de dames in de duatlon zorgde alvast voor een mooie opening van de dag.

Bij de triatlon volgde dan een diskwalificatie voor SMO dames en een mooie 3e plaats voor een half gehavende SMO ploeg!!

####

In Tsjechië pakte Lieselot Decroix haar eerste overwinning in een UCI koers, dus alvast een mooie beloning voor haar al mooie seizoen tot nu toe!!

In Houffalize MTB wedstrijd dan weer een mooie wedstrijd van Jarno Weemaes en een schitterende 2e plaats voor Kevin Panhuyzen

Tot de volgende!!!

ciao
t

Vroege zomer

2011-04-26T16:29:00.002+02:00

We hebben de laatste dagen absoluut niet te klagen ggehad van mooi weer. Na een frustrerende zondag in Nederland, trokken we richting Paasweekend.

Met op vrijdag de persvoorstelling van het nieuwe SMO - Specialized Team begon het weekend al goed. Een aantal super gemotiveerde atleten zijn klaar om er dit seizoen in te vliegen! De mix tussen jong geweld en ervaring en tussen korte en lange afstand kan de groepsdynamiek alleen maar ten goede komen.

Op zaterdag dan een hele leuke dag. De BMA Classic wordt stilaan een klassieker. Een inrichting van Ironmanagers, met dank aan Marc Timmermans van BMA Ergonomics, reden we die dag onze eigen Ronde van Vlaanderen.
Met start in Ninove, via het Pajottenland richting Geraardsbergen, om dan een aantal minder gekende hellingen op te zoeken aan de Waalse kant en ook in de Vlaamse Ardennen een aantal nieuwe wegen op te zoeken.
Na bevoorrading in Zottegem bij Christine, doken we dan wel de officiële finale in met Valkenberg, Ten Bosse, Muur en Bosberg om zo te finishen in Ninove.
Finishen deden we met een goede spaghetti en een stukje taart omdat mijn betere helft jarig was!
Ook een aantal recreanten van SMO reden mee, dus heel plezant om op die manier 2 clubs samen een leuke rit aan te bieden!

Op zondag dan een leuke koppeltraining in functie van het BK ploegen komende zondag. De mannen en vrouwen van SMO draaiden vlot rond en die sterke groepsgeest zal bepalende zijn volgende week!
Met ook de duatlonploeg van ETZ, heb ik wel enkele atleten die zullen meespelen. Spannend wordt het alleszins!!

Paasmaandag was dan iets relaxter met ook de eerzte open water zwemtraining van het jaar. Door het goede weer van de laatste weken is het water in de meeste plassen warm genoeg om te trainen, dus ideaal in functie van de wedstrijden die er aan komen!

Komend weekend halve triatlon in Lissabon en uiteraard de BK's ploegen!!

Ciao
t

Er zijn zo van die dagen...

2011-04-19T12:03:00.004+02:00

Het EK Powerman in Horst was geen succes. Er is al vrij veel over geschreven dus gaan we hier niet al te ver op in. Laat ons zeggen dat een gedeelde fout van organisatie en Joerie zelf ervoor zorgde dat Joerie en Pieter Rijnders een ronde teveel in gingen. Weg kans op EK titel en vooral weg kans om te tonen dat conditioneel alles goed zat. Maar goed, er komen nog wedstrijden, tenminste als de gezinsuitbreiding niet vroeger dan verwacht komt.

Jens Roegiers, Mieke Depoortere en Jan De Maesschalck deden dan weer mooi wedstrijdritme op, terwijl Els door de liefde nu ook aan duatlon begint! Mooi om te zien!

Jan Stockman en Sophie Van Biervliet waren ook van de partij in voorbereiding voor Lanzarote. Mooie prestaties voor hen. Gezien er een 13-tal mensen vanuit Knokke starten in Lanzarote, waaronder een aantal van de Ironmanagers, lopen we elkaar zeker nog tegen het lijf. Hun site is trouwens heel tof om volgen. Bekijk ze alvast eens hier!!

Gelukkig wel goed nieuws van Lieselot die in Halle Buizingen de prijs voor de strijdlust kreeg en de spurt aantrok voor Liesbeth. Nu morgen de Waalse Pijl!!

Kevin Panhuyzen reed een hele sterke wedstrijd en eindigde als 5e in Münsingen, met enkel maar 2e jaars voor hem! Met een stage van de nationale ploeg in de benen belooft dit alleen maar mooie resultaten dit seizoen!

In Antwerpen dan weer leuke prestaties op de 10 Miles en de marathon. Een hele straffe alleszins van Lander Van Droogenbroeck die zijn record nu op 2u16 zet !!!

In Boston dan weer een wereldrecord, maar wegens teveel bergaf in het parcours kan deze niet officieel gehomologeerd worden. Voor Nick en Jeroen was dit hun 5e Major marathon !!!

voila, zo sloten we alweer een druk weekend af

ciao
t

Competitie!

2011-04-12T15:10:00.003+02:00

Het weekend van 9 - 10 april kan je gerust druk noemen :)

Hieronder een kort overzicht van de atleten. Met tussendoor nog het volgen van IM Zuid-Afrika en Parijs - Roubaix had ik de handen vol om alle atleten en prestaties op te volgen.

- marathon des Sables: absoluut een klasse prestatie van Nadia. Met een 440e plaats overall en een mooie sprong vooruit op de laatste 2 dagen, mag ze terecht trots zijn op deze ervaring !!!

- IM 70.3 in Texas: vooraf was Sophie (De Groote) wat onzeker, maar met een 12e plaats als eerste Belgische in een absoluut topveld, mag ze zeker tevreden zijn en zijn we duidelijk vertrokken voor een mooi seizoen!

- duatlon Wevelgem: Joerie had zeker geen superdag, hij ontbrak wat friste en betaalde dat cash tegen een hele sterke Pieter Rijnders. Wanneer je heel veel wint, schrikken de mensen al eens dat je ook 2e kan worden ! Verderop zagen we een mooie prestatie van Xander Denys, die zijn eerste langere afstand niet - stayer goed doorstond. We weten wat de werkpuntjes zijn, dus hier is zeker nog progressie marge!
Bij de dames een hele mooie 2e plaats van Mieke Depoortere die een mooie winter beloond ziet. Kort daarachter een wat vermoeide Peggy Claerbout, haar piek komt later in het seizoen nog. Voor Heidi Ameloot is het wat wennen aan nieuwe werkomstandigheden en nu vooral de gedane trainngsarbeid omzetten in mooie presaties

- Marathons Parijs en Connemara: hele mooie prestaties van Patrick en Diederik. Op de foto zie je een beeld van de omgeving in de Connemara marathon, moet prachtig zijn!

- Lieselot reed dan weer een 4daagse ronde in Nederland om competitieritme op te doen, met volgende week de Wereldbeker in Drenthe, Halle - Buizingen en dan de woensdag erna de Waalse Pijl belooft het nog druk te worden!!

- trainingsmaat Kjell tenslotte debuteerde in Rotterdam op de marathon. Met een mooie 2u35'44 mag hij zeker tevreden zijn!

Momenteel zijn we in Gerardmer om de stage van juli voor te bereiden. In het weekend is het dan richting Horst voor het EK Powerman!

ciao
t

Seizoen op gang

2011-04-05T13:53:00.003+02:00

Na de stages was het vooral werken en rusten die centraal stonden! Gelukkig hadden we ook wat tijd om wat los te fietsen en te genieten van de omgeving (zie foto)

Maar ondertussen komt het echte seizoen natuurlijk dichtbij:

Met een overwinning van Joerie, een 2e plaats voor Heidi en mooie ereplaats voor Xander is ETZ alvast mooi vertrokken voor het komende seizoen.

In Wachtebeke toonde Sophie niet alleen dat ze een mooie stap vooruit zette (1' beter dan vorig jaar op een zwemloop van 500m zwemmen en 5km lopen), ze werd ook 2e overall!! Ze is helemaal klaar om straks in Texas te meten met de grote madammen.

In De Haan tenslotte werd er vooral getest ifv komend seizoen!

Afgelopen weekend dan, terwijl wij op vrijdag al een stukje Ronde meepikten, was er natuurlijk de Ronde van Vlaanderen. Cancellara bewees dat ook voor hem vochtopname belangrijk is en bij de vrouwen toonde Lieselot dat ze mooi op dreef komt richting 'haar' wedstrijden.

Komend weekend is er uiteraard de duatlon van Wevelgem, de ideale opstap richting Horst.

Met daarnaast ook een groepstraining voor een bedrijf richting Mont Ventoux, en het weekend is weer mooi gevuld.

wie momenteel bezig is aan DE prestatie van de week is allicht Nadia. In de Marathon des Sables geeft ze het beste van zichzelf. Wij volgen haar fysieke en mentale strijd op de voet! go Nadia go!!

ciao
t

Prachtige 3 weken afgesloten!

2011-03-28T14:23:00.002+02:00

Back home!
3 intensieve maar prachtige weken zitten erop. Halverwege enkele dagen wat pech met het weer, maar voor de rest ideaal fietsweer.
Na heel wat feedback van de deelnemende atleten kunnen we alleen maar tevreden zijn en stellen dat de formule aanslaat!
Vooral de persoonlijke aanpak werd geapprecieerd en dat doet deugd.
Over de 3 weken speelden we telkens in op de verschillende doelgroepen, waarbij we naast het ruime aanbod fietsen in een prachtige streeks, ook specifiek looptrainingen (met aandacht voor looptechniek) en zwemtrainingen met zwemanalyse deden. Dit aangevuld met een clinic over trainingsaanpak en een sessie rompstabilisatie, maakt dat de uurtjes opliepen.
Maar een stage is er natuurlijk ook om te genieten van de extra rust, dus de Powernap over de middag deed telkens deugd!
Door elke week een groepsindeling te maken (3 niveau's) kon iedereen op eigen tempo trainen en waren er ook weinig 'wacht'pauzes bovenaan de beklimmingen.

In de laatste week waren de Ironmanagers aan de beurt (op de foto enkele leden met hun mooiste kant). Zoals steeds met deze groep wordt er goed getraind, maar vooral heel veel plezier gemaakt, en dat was dit jaar opnieuw niet anders!!!

We kijken alvast uit naar het komende seizoen en ikzelf begin al na te denken over de toekomst op stage-vlak. Kom dus af en toe eens piepen om het vervolg te kennen!

ciao
t

Stage: update na week 1

2011-03-12T10:52:00.003+01:00

De eerste week stage zit er bijna op. Vanmiddag vertrekken ze richting luchthaven, maar eerst mogen ze nog een lange zwemtraining afwerken!

De eerste week is eigenlijk heel goed verlopen, met een heel hoog niveau van de deelnemers. Ondanks verschillende doelstellingen, konden we iedereen de juiste prikkels geven. Na 3 ritten op zondag, maandag en dinsdag (met op de middelste dag de beklimming van de Roca Corba, zie foto) werd het woensdag een fietsloze dag.

Na de zwemtraining en wat middagrust gingen we in de late namiddag het strand op voor een uitgebreide sessie looptechniek, die we daarna toepasten in enkele soepele tempo's. De beentjes waren terug klaar voor 2 fietsdagen!!

Gisteren werd afgesloten met een prachtige rit met heel wat klimwerk en een techniektraining zwemmen!!

Naast de vele uurtjes training, is het sowieso interessant om een aantal atleten van dichtbij bezig te zien. Zowel voor mij als coach interessant, als voor de atleten die ook van elkaar veel kunnen bijleren!

We kijken al uit naar de volgende groep!!

ciao
t

Het belang van rust, ondersteund door Cornelis Bedding

2011-02-28T19:58:00.003+01:00

Het belang van rust wordt heel vaak onderschat. Heel vaak stel ik vast dat recreanten vooral veel pogingen doen om vele uren te trainen (in combinatie met job en gezin), maar dat er van rust weinig tot niets meer over blijft.

Uiteraard moet er getraind worden, maar het is pas door zware dagen met rustige dagen af te wisselen, dat je echt rendement kan halen uit je trainingen.

En wanneer we het over rust hebben, gaat dit over rustige trainingen, maar ook over een middagdutje, maar zeker over de nachtrust!!

Olivier Cornelis mocht ik in het verleden ook vaak wijzen op het belang van rust :) Ondertussen kent hij er alles van, gezien hij de mensen advies geeft naar de ideale matrassen en dergelijke.
In zijn winkels Cornelis Bedding te Rumst, Dendermonde en Belsele kan je altijd terecht, maar binnenkort komt Olivier met een nieuw concept naar buiten. Als atleet verknocht aan de streek rond Gerardmer, kocht hij er een chalet waar verschillende types matrassen komen te liggen. je kan er een weekend gaan 'testslapen' bij aankoop van een matras. Van service gesproken!!
Uiteraard kan je er dan een beetje trainen ook

Omdat ik het belang van rust nog eens wil benadrukken, hebben we met Olivier een leuke afspraak: elke klant die via deze weg bij Olivier zijn/haar aankopen doet, krijgt 10% korting!

de winkels vind je hier:
Cornelis Bedding Rumst - Mechelsesteenweg 8 - 2840 Rumst
Cornelis Bedding Dendermonde - Mechelsesteenweg 138 - 9200 Dendermonde
Auping Plaza Dendermonde - Zeelsebaan 82 - 9200 Dendermonde
Romantica Slaapcomfort - Schrijberg 113 - 9111 Belsele

www.cornelisbedding.be
www.romantica.be

Geniet van jullie rust!!

ciao
t

Opening wielerseizoen

2011-02-26T11:29:00.004+01:00

Straks start hier het Vlaamse wielerseizoen. Een beetje Flandrienweer, maar dat zal de supporters niet echt deren denk ik.
Lieselot Decroix start aan de Vlaamse klassiekers vooral met het oog op wedstrijdritme opdoen richting Waalse klassiekers. Gisterenavond nog een goed gesprek gehad met ploegleider Glenn D'hollander over planning en aanpak, dus dat zit wel goed.

De triatleten moeten nog even wachten op echte competitie. Al zijn er wel al wat voorbereidingswedstrijdjes. Daar zijn Peggy en Jeroen alvast goed mee bezig. Na een mooie 2e plaats in de Love Run en Bike, liepen ze lang zij aan zij in de 27km loopwedstrijd in Watervliet. De laatste kilometers versnelde Jeroen nog wat, zodat ze beiden heel knap finishten!!

####

Verleden week waren we opnieuw massaal van de partij in domein Puyenbroeck voor een nieuwe editie van de Bibbertriathlon.

Dankzij de voorbereiding van organisator Geert, aangevuld met de hulp van onze charmante dames Christine, Kaat en Nadia (gecoördineerd door Peter uiteraard) mogen we terugblikken op een meer dan geslaagde edities.

30 teams konden genieten van een frisse start, maar na een 5' kayakken was iedereen goed opgewarmd. Deze proef van 4km was dan ook het ideale voorgerecht voor de mountainbike proef.

4 rondes in het domein, bijna allemaal offroad zorgden voor een schitterende tocht. Met na elke ronde de kans om te bevoorraden bij bovenvernoemde charmante trio, bleef niemand op zijn of haar honger zitten.

Tot slotte nog een oriëntatie loop waarbij ongeveer het ganse domein doorkruist werd. Voor de meesten ging dit vrij vlot.
Een ideale wintertraining dus !!

####

Tot slot tellen we hier meer en meer af richting stage periode in Empuriabrava. Volgende week trekken we de 3weekse op gang. Met in totaal zo'n 70 atleten mogen we zeker niet klagen over de opkomst. Ik probeer jullie zeker ook van ginder uit op de hoogte te houden!!!

ciao
t

Hivernales en Cadzand

2011-02-10T17:08:00.003+01:00

Afgelopen weekend stonden 2 mooie natuurlopen op de agenda. In Cadzand moesten de atleten vooral mul zand en de wind overwinnen, terwijl in de Hivernales de stevige beklimmingen en dito afdalingen zorgen voor een pittige wedstrijd.

In Cadzand mooie prestaties van Michael Dewilde, Olivier Vanhoutteghem, Peggy Claerbout en Jeroen Ramon. Michael streed mooi mee voorin en toonde vooral aan dat zijn loopsnelheid wel snor zit. Ik ben zeker ook tevreden over zijn loopritme, wat in het mulle zand toch een voordeel was. Olivier maakte zijn rentree na de Ironman blues en is nu helemaal vertrokken richting Nice! Voor Peggy en Jeroen werd het een mooie zij aan zij, met dank aan Jeroen. Zo zijn ze al wat geoefend voor de Love Run en Bike van volgende week.

En dat brengt ons dan naadloos bij Sophie Degroote en Karl Van Biervliet. Karl koos voor de 10km waar hij sterk voor de dag kwam, terwijl Sophie heel mooi als 2e dame eindigde in de 20km. Voor Sophie volgt nu een periode van rustig doortrainen en enkele stages om dan te mikken op enkele mooie 70.3 wedstrijden in het voorjaar.

Verder op de 20km heel wat Ironmanagers die opnieuw afzakten naar het Zoniënwoud!
Deze wedstrijd wordt trouwens jaar na jaar meer bezet door de triatleten! In de top 10 al heel wat bekende namen, maar ook in de breedte heel wat multisporters op deze prachtige wedstrijd!
Hele knappe prestatie trouwens van Frederik Sleutel, die duidelijk gebrand was om mij te kloppen. Het is hem gegund want hij was gewoon sterker. Zeer simpel.
Nu, het feit dat ik hem zo kan motiveren, zal ik maar als compliment opvatten zeker?

En terwijl wij hier deze week al wat konden genieten van iets zachter weer, trainen Joerie Vansteelant (Lanzarote) en Lieselot Decroix (Calpe) zich naar een topvorm, voor beiden gereserveerd ergens in april. Wordt dus zeker vervolgd!

ciao
t

Stages: nog enkele plaatsjes vrij!

2011-01-27T18:49:00.003+01:00

De stages in maart lopen mooi vol. Er zijn nog enkele plaatsjes vrij, dus niet te lang meer twijfelen!

We hebben atleten van alle niveau mee, maar met namen als Joerie Vansteelant, Michael Dewilde, Willem Brems, Sophie Degroote, Melanie Matthys, Xander Denys en dan nog grote delegaties van Mr T, SMO en Ironmanagers, zijn de weken mooi gevuld.

De ShortBike triathlon stage richt zich volledig op triatleten op zoek naar een buitenlandse trainingsstage op maat.

Er wordt een uitgebalanceerd 7-daags training programma uitgewerkt, waarbij de nadruk op het fietsen ligt. Aanvullend zorgen loop- en zwemtrainingen voor een geslaagde voorbereiding op het wedstrijd seizoen. Elke training is bovendien onderverdeeld in niveaugroepen, zodat elke triatleet kan aansluiten bij een trainingsgroep van zijn niveau.
Gedurende de stage leeft u zonder zorgen, alles wordt door ShortBike geregeld: professionele begeleiding, verzorgd hotel met half pension, uitgebreide lunch in buffetvorm onderweg, ...

Elke triatleet fietst op zijn eigen fiets: ofwel neem je de fiets mee met het vliegtuig, ofwel kies je voor de optie “fietsvervoer door FlowTrack”. Enkele dagen voor vertrek worden de fietsen, van hen die kiezen de tweede optie, ingezameld en veilig getransporteerd naar Spanje. De triatleten zelf vliegen met Ryanair naar Gerona en worden daar afgehaald

De weken waarvoor kan gekozen worden:
- 5 tot 12 maart
- 13 tot 20 maart
- 20 tot 27 maart

Alle info en inschrijvingen vind je hier

Hopelijk tot ginder!

Prettige feestdagen !

2010-12-23T14:30:00.002+01:00

Voor iedereen prettige feestdagen. Met veel plezier terugkijken naar afgelopen jaar en hopelijk met nog meer plezier naar de toekomst kijken.
Maar geniet toch ook nog maar van vandaag!

De foto van de wedstrijd waar ik allicht het meest van genoot dit jaar!

VentouxCoaching

2010-12-07T09:53:00.004+01:00

Graag stel ik een nieuw project voor!

VentouxCoaching staat voor professionele begeleiding op zowel fysiek als mentaal vlak naar de ultieme uitdaging. De Mont Ventoux is hier een metafoor voor ieders persoonlijk doel.

Zowel bedrijven als particulieren kunnen hier terecht.

Voor de mentale input wordt gerekend op 2 hele sterke krachten: Nick Dieltiens en Wim Rombaut. Ikzelf zorg voor het fysieke aspect.

Je leest er al heel wat over op ventouxcoaching.be

Er zijn ook folders beschikbaar, zowel voor bedrijven als voor particulieren. Indien interesse, mag je mij uiteraard altijd contacteren

Afsluiten seizoen 2010

2010-11-25T22:18:00.003+01:00

Met een schitterende afsluiter in Arizona mogen we seizoen 2010 voorgoed achter ons laten. Michael Dewilde pakte er zijn ticket voor Hawaii, terwijl Olivier Vanhoutteghem erg knap debuteerde. Steven De Vusser en Jeroen D’hulst zijn na een hele mooie wedstrijd nu ook Ironmen!

Pat Gillis en David Smitz toonden dan weer dat ze een grote stap vooruit zetten, terwijl Serge Cleerbout en Johan Van den Eynde een knappe wedstrijd wat in mineur zagen eindigen door kleine blessures.

Als we het seizoen eens overlopen, kunnen we wel enkele mooie resultaten voorleggen. Daarnaast uiteraard heel wat mooie prestaties bij de recreanten! Persoonlijk geniet ik van elke prestatie, want de drive van de atleet is de beste motivatie, ook voor mij als coach.
Hieronder toch enkele opvallende resultaten:

Joerie Vansteelant: winst Powerman Alabama, Torhout, Muncie, Como en Maleisië + Ruddervoorde en Wevelgem, brons op WK korte afstand

Michael Dewilde: verschillende ereplaatsen + ticket Hawaii

Joury Gokel: winst Limburg 226

Dominic Decaluwe: 9u01 in Challenge Kopenhagen

Melanie Matthijs: verschillende overwinningen: De Haan, Wevelgem, Ruddervoorde, 4e op BK triatlon en 3e op BK duatlon

Stefaan en Michiel Vervisch: selectie Hawaii en daar samen gefinisht

Ironmanagers: met 38 Ironman finishes dit jaar, zitten we al ruim boven de 100 !! (dit jaar Lanzarote, Nice, Frankfurt, Zurich, Regensburg, Barcelona en Arizona)

Anouk Doore: mooie winst in Trail des Fantomes en mooie prestatie in Tour de Tirol

Olivier Vanhoutteghem: debuut Ironman in 9u50

Stijn Roelens: mooie progressie en na Regensburg knappe revanche in Keulen

Ben Broes: hele knappe Ironman in Lanzarote

Peggy Claerbout: verschillende mooie ereplaatsen, samen met ventje Jeroen Ramon

Ik noem zeker niet alle atleten op, want dat zou het lijstje misschien te lang maken.
Met enkele nieuwe atleten, ook in het wielrennen en mountainbike, kan 2011 alleen nog plezanter en uitdagender worden.

Some Arizona Pics

2010-11-20T14:58:00.010+01:00

Op weg naar Arizona

2010-11-17T03:14:00.003+01:00

Ik stap op het vliegtuig naar Arizona en ik neem mee:

Steven De Vusser

3 jaar geleden werd Steven lid van de Ironmanagers. Na een sportieve jeugd lag de focus (zoals bij velen) op studeren, de job, vrouw, kinderen en minder sporten. Maar hij droomde van de Ironman, na Luc Van Lierde verschillende jaren gevolgd te hebben in Hawaii. Hij begon in 2008 met de opbouw. Aanleren van de juiste crawltechniek, op een racefiets kruipen ipv een mountainbike en verder dan 10km lopen. In datzelfde jaar was hij de trotse finisher van de triatlons in Brugge en Knokke.
In 2009 lag de focus op het rustig opbouwen van de afstanden en op het lopen (wegens ‘zwakste’ discipline). De uitdagingen waren Marc Herremans Classic en de marathon in Amsterdam.
Nu zijn we november 2010 en na een verdere opbouw met in juni de lange afstand in Stein, is Steven klaar voor zijn debuut op de Ironman afstand!!

Michael Dewilde

Michael draait al enkele jaren mee in het triatlonwereldje. Als boegbeeld van SMO triatlonteam staat hij vooral bekend om zijn hardrijderscapaciteiten en wil die ook graag op de lange afstand tonen. Na enkele mooie jaren en 2 deelnames in Hawaii had hij in 2009 wegens gezondheidsredenen een wat minder seizoen. Met twee minder goede prestaties op Ironman gingen we de winter in.
We besloten dan ook het seizoen 2010 anders op te delen en eerst te mikken op goede prestaties op korte en halve afstand. Na een heel geslaagd seizoen (4e BK Leuven, overwinning Eeklo, 19e en vice Europees kampioen M30 in Wiesbaden en 4e in Knokke) werd in het najaar overgeschakeld naar training voor de Ironman. Volgende zondag staat Michael dan ook klaar voor zijn 10e Ironman.

David Smitz

David is al enkele jaren lid van de Ironmanagers. Als tandarts specialiseerde hij zich verder in Nederland en woont op die manier in de week in Oosterhout en in het weekend in de Vlaamse Ardennen. Na verschillende triatlons op de kortere afstanden, deed hij vorig jaar zijn eerste Ironman in Zürich. Hij fietste er heel sterk en had dan een lastige marathon.
De stage op Lanzarote bewees dat hij nu sterker is dan ooit. Het zal er dan ook vooral op aankomen om te doseren en te eindigen met een mooie marathon. Hij is er alleszins toe in staat.

Serge Cleerbout

Nog een routinier ondertussen. ‘Valse trage’ Serge ontwikkelde zich de laatste jaren tot een heel complete triatleet. 10 jaar geleden nog meer dan 100kg, gooide hij het roer om. In 2006 was hij nog in volle opbouw en was er vooral in het fietsen nog veel progressie. Op stages deed hij op eigen tempo de beklimmingen. Nu, 4 Ironmans later, gaat hij op stage met de beteren omhoog en wordt hij elk jaar sterker. Hij is dus zeker ook klaar voor een topprestatie.

Jeroen D’hulst

Na een sportieve voorgeschiedenis van 10 marathons, stapte Jeroen 2 jaar geleden over op het triatlon-avontuur. In 2009 sloot hij zijn seizoen af met de zeer zware triatlon In Gerardmer. Meteen een aangename kennismaking . In 2010 maakte hij een grote sprong voorwaarts en verteerde de lange afstand in Stein heel vlot In de triatlon van Gerardmer verbeterde hij niet alleen zijn tijd met 25’, zijn gevoel was ook zoveel beter.
De Ironman van Arizona zou de kers op de taart van een mooi seizoen zijn. Maar daarbij stopt het niet. De marathon van Boston staat (als 5e van de Majors Marathons) al met stip in zijn agenda. En als we een aantal verhalen mogen geloven, spookt ook de club-Ironman van Canada al door zijn hoofd voor 2011. Maar, First things First: Tempe, Arizona!

Olivier Vanhoutteghem

Deze jongen kan lopen!! Met een besttijd (Eindhoven 2008) van 2u28’40 op de marathon, heeft hij uiteraard voldoende bagage om op de lange afstand te scoren. In het zwemmen was het vooral watergevoel en techniek, terwijl het in het fietsen voornamelijk opbouw van volume en kracht die nodig was. Met enkele mooie prestaties in Brugge en de Marc Herremans Classic, staat ook hij zondag klaar voor zijn vuurdoop!!

Pat Gilis

Deze sympathieke Antwerpenaar (ja dat kan  ) had in het voorjaar een hele goede voorbereiding voor de Ironman in Frankfurt. Daar had hij echter een hele moeilijke dag met ook maagproblemen. Hij herstelde echter vlot en gaat nu vooral voor een beter gevoel. Zijn voorbereiding verliep zeer vlot, dus daaraan zal het zeker niet liggen.

Johan Van Den Eynde

Nog een hardrijder! Johan heeft hele sterke zwem- en fietscapaciteiten en zette een mooie stap vooruit in het lopen. Ik kijk dan ook vooral uit naar zijn marathon.

Tim De Vilder (laatste stukje geschreven door David, Serge en Jeroen)

Trainer en coach Tim heeft een spectaculaire groei doorgemaakt de laatste jaren. 4 jaar geleden waren de trainingen nog vrij academisch en voorzichtig, momenteel zijn de adviezen geperfectioneerd en meer gepersonaliseerd met mooie resultaten als gevolg. Dit blijkt ook uit het palmares aan begeleide topatleten en de voortdurende interesse in zijn kennis. De Ironmanagers2008 blijft hij met hart en ziel begeleiden. Met de jaren zijn ook zijn eigen triatlonprestaties sterk verbeterd met dit jaar de Norsemann en Hawaii als kers op de taart. Wijsheid komt soms ook met de jaren… vorig jaar zou hij op het laatst zelf deelnemen aan de Ironman van Arizona:)

Veel variatie in het gezelschap dus!

Ciao
t

Evalueren en plannen

2010-11-09T19:35:00.002+01:00

Voor vele atleten is het nieuwe seizoen al een beetje aangebroken. Het is dan ook tijd voor heel wat evaluatie gesprekken. Daarna is het dan tijd om de plannen voor 2011 te maken. Dit is een heel plezant werk waarbij voor elke atleet zijn/haar wedstrijdplanning opgesteld wordt, maar ook de werkpunten en persoonlijke doelstellingen. Dit alles vanuit een lange termijnvisie.

Maar voor Joerie (Powerman Maleisië) en 8 andere atleten (Ironman Arizona) is het nog even seizoen 2010 dat telt voor de spreekwoordelijke kers op de taart! Ik kijk er alvast naar uit en de mentale shift van evalueren naar klaarstomen voor het laatste doel is heel leuk om te doen.

Met ook wat gesprekken met nieuwe gezichten en projecten voor de toekomst, staan we dus zeker niet stil.

2011 mag dus komen, al genieten we nog even van wat de komende maanden ons brengen!

ciao
t

fotootje

2010-10-27T10:53:00.002+02:00

Stage maart 2011

2010-10-22T10:36:00.003+02:00

Het triatlonseizoen loopt op zijn eind. Een aantal atleten zijn nog in training voor een late Ironman, zoals enkele van mijn atleten die nog naar Arizona gaan.
Maar voor het grootste deel van de atleten is het nu tijd om te rusten en het volgende seizoen in te plannen.
Een stage in het voorjaar kan voor de meeste atleten een boost in fietskilometers geven.
Na de leuke stage van vorig jaar, gaan we samen met Flowtrack verder op ons elan en organiseren enkele stages in maart 2011.

Voor alle info en boekingen kan je hier terecht

ciao
t

Vader en zoon

2010-10-19T08:10:00.002+02:00

Michiel en Stefaan Vervisch kregen heel wat publiciteit afgelopen weken. Het gebeurt dan ook niet veel dat een vader en zoon zich in hetzelfde jaar kunnen plaatsen voor Hawaii. Als kers op de taart, pakten ze deze ervaring dan ook nog eens heel verstandig aan en ze bereikten samen de aankomst. Ongetwijfeld een moment die ze voor de rest van hun leven met zich zullen meedragen !!!

Maar naast Michiel en Stefaan, hebben we nog een vader en zoon die samen over de finish liepen. Niet in Hawaii, maar wel in de Amsterdam marathon van afgelopen weekend.
Naast knappe prestaties van enkele clubgenoten, liepen Mark en Francois Cleys samen over de meet in 4u.
Niet alleen die tijd is heel mooi voor een jongeman van meer dan 60 jaar, maar het ganse verhaal erachter is eigenlijk prachtig.

Het begon allemaal bij de werkgever van Mark: Prodac. Zij besloten hun werknemers te laten trainen voor een marathon. Mark had al meer dan 15 jaar niet meer gesport, maar had wel doorzettingsvermogen en met veel enthousiasme begon hij aan de rustige opbouw. Uiteindelijk slaagden Martin en Mark (zie foto) in hun doel en liepen de New York marathon in 2007.
Mark was helemaal gebeten van de microbe en zag in zijn omgeving triatlon. Hij besloot hiermee verder te gaan en kwam ook in contact met Ironmanagers.
Ook hier toonde hij zijn doorzetttingsvermogen en werkte naast de kwart van Hamme op het einde van het jaar ook zijn eerste halve triatlon af!
Zijn vrouw Sigrid en vader Francois raakten meer en meer in de ban van de sport en begonnen zelf ook meer te lopen.
In 2009 werkte Mark nog een halve triatlon af en afgelopen jaar werd hij in Regensburg een echte Ironman!! Op 4 jaar tijd dus van niet-sporter naar Ironman!

Het fantastische aan dit verhaal is dat niet alleen Mark een metamorfose doormaakte, maar dat nu dus ook zijn vader en zijn vrouw een gans ander leven leidden. Sigrid zal binnenkort ook een marathon aanpakken, maar afgelopen zondag was het alvast familiefeest ten huize Cleys!!

Heel veel van mijn atleten geven me motivatie en tonen aan dat een gezonde levenswijze zoveel energie kan geven. Dit verhaal is er dan ook eentje dat dit typeert!

Train ze!

tim

Na het verslag ook wat foto's

2010-10-13T09:16:00.006+02:00

Ironman Hawaii: het verslag

2010-10-13T09:01:00.003+02:00

Al enkele dagen is de wedstrijd gepasseerd, maar die waren iets te druk met toeristen en dergelijke. Maar een wedstrijdverslag is altijd leuk, dus hier komt hij dan. Foto's probeer ik dan later te posten.

Op wedstrijddag voelde ik me eigenlijk nog altijd heel relax en kon rustig de laatste zaken afwerken (banden oppompen, voeding klaar leggen, schoenen op de fiets, nog wat drinken,...) Ik zat dan ook op het trapje klaar om 6u30 om de profs te zien starten. Daarna konden wij rustig inzwemmen en wat aan een surfplank gaan hangen om onze start af te wachten

Die laatste 10' voor de start waren wel redelijk chaotisch met nogal wat geduw en getrek. Maar tot mijn verbazing viel de start vrij goed mee. Ik kon goed doorzwemmen en werd af en toe wel opgehouden, maar kon dan toch snel mijn tempo weer vinden. Oriënteren was niet altijd simpel omdat de groep toch wat afdreef, maar ik voelde me vrij comfortabel. Op een bepaald moment zwom ik naast Wim Vandewielle tot we elkaar in de massa weer kwijt geraakten.
Na een goed uur zwemmen, kon ik voet aan wal zetten, mijn Thsirt met lange mouwen aandoen (ik wou echt niet verbranden!!) en op mijne velo springen. De eerste 10km was het nog vrij druk maar eens voorbij Palani Road begon de lange weg naar Hawi en terug.
Ik vond hier een goed ritme en kon een mooi tempo ontwikkelen. Ik kwam tot bij Wim Vdw en Kurt Preem en even later zagen we ook Jim Beuselinck passeren. Tot in Hawi voelde ik me zeer goed, al kwam de wind daar wel zwaar opzetten.
Elk half uur nam ik ook mijn zouten in, zodat alles perfect op schema zat.
Eens voorbij Hawi was het eerst knallen, maar dan toch nog 70km stevig tegen wind fietsen. Dit ging vrij behoorlijk al voelde ik dat de laatste 50km toch redelijk pittig waren en nam gas terug. Ik wou absoluut vermijden dat ik te rap fietste en dan een patat zou krijgen in het lopen.
Er reden mij dus wel wat mannen voorbij, maar ik kwam relatief fris aan in T2.
Na een wissel waarin ik met toch nog maar wat liet inwrijven en mijn kokende gels (die ik 's morgens had afgegeven) liet voor wat ze waren, kon ik vertrekken voor mijn marathon. Dit liep in het begin heel vlot. Ik liep heel gecontroleerd en kon rustig beginnen opschuiven.
Na 16km lopen kregen we de vrij steile Palani Road voor de kiezen en dan is het op en af richting Energy Lab. Mijn tempo vertraagde wel wat, maar ik had niet het gevoel echt stil te vallen. Eens voorbij Energy Lab probeerde ik nog wat te versnellen en dit lukte ook wel tot km 38. Fré Broché en Pieter Deneve liepen me voorbij en ik kon niet direct aanpikken. Bergop ging nog wel vlot, maar bergaf deden de bovenbenen toch wel wat pijn.
Plaats en tijd waren op dat moment niet meer zo belangrijk, dus besloot ik vooral te genieten van die laatste kilometers! Nog een ommetje om Mario en Ariane te bedanken voor hun aanwezigheid en dan die laatste kilometer! Een zalig moment die ik me altijd zal herinneren!!

Al bij al dus een super ervaring, waarbij de conclusie allicht is dat zwemmen ok is, dat ik nog veel progressie heb in het fietsen en dat dan mijn lopen er ook nog beter zal uitkomen. Alicht mis ik nog wat power en fond om me op die volledige afstand te smijten, maar ik heb dan ook wel wat jaren voor de boeg. De meeste toppers zijn 35 jaar of ouder, dus geduld zal wel lonen (niet dat ik me wil vergelijken met de toppers voor alle duidelijkheid, het gaat gewoon over wanneer je op je best bent over deze afstanden).

Nu genieten we hier nog even na, om dan al rustig over 2011 na te denken.

Zeker bedankt aan iedereen die mij en de andere Belgen volgde, aan mijn trainingspartners, aan mijn sponsors en aan Jurgen en aan mijn familie !!

ciao
t

Fiets is klaar

2010-10-09T00:20:00.002+02:00

Straks fiets binnen brengen. Dan is het spelletje echt begonnen.
Ik voel mij eigenlijk zeer relax en kijk uit naar het avontuur morgen. We hebben er alvast alles voor gedaan, dus kijken we uit wat dat geeft tussen al dat geweld morgen!!

ciao
t

Stilletjesaan aftellen

2010-10-07T04:05:00.006+02:00

Woensdag 6 oktober.
Het begint hier te korten. Na de landenparade op dinsdag, gingen we vandaag nog wat zwemmen en rustig loslopen en ook de Expo werd bezocht.

Vanaf nu gaan we vooral slapen, rusten, eten, drinken en aftellen :)

Hierbij nog wat foto's van de laatste dagen

ciao
t

Rustdag

2010-10-05T21:21:00.002+02:00

Na een mooi gevuld weekendje met in de 3 sporten een leuke training, nam ik op maandag een rustdag. Dit was sowieso ingepland, maar kwam zeker goed uit omdat ik een hele slechte nacht gehad had, met wat oorpijn en een opkomende verkoudheid.
Op de rustdag een aantal mooie dingen bezocht op het eiland en vooral gerust!!

Michiel en Stefaan gingen wat zwemmen en lopen.

Ondertussen zijn we dinsdag en heb ik een goede nacht achter de rug. Het ziet er wel naar uit dat ik 100% zal zijn tegen zaterdag. Vanmorgen een relax loopje en straks registratie, opnieuw rusten en dan is er in de vooravond de landenparade!!!

Roos en papa zijn ook al onderweg naar hier en Mario en Ariane vertrekken morgen! Dat wordt hier nogal een supportersclan !!

Ik probeer ook de volgende dagen nog wat te vertellen, vanuit het steeds drukker wordende Kona !!

ciao
t

Foto's fietsrit Hawi

2010-10-04T06:42:00.007+02:00

Dolfijnen en veel wind

2010-10-04T06:27:00.002+02:00

Ook zondag is alweer bijna gepasseerd. Na de aankomst van Stefaan en ook mijn nonkel en tante, konden we vanmorgen vertrekken voor een zwemtraining.
Gisteren was immers een regenachtige dag met een leuke looptraining en daarnaast vooral het volk ontvangen.

Terug naar het zwemmen. Na een goede kilometer zwemmen, waren we wat aan het dobberen toen we in de verte wat vinnen zagen. We zwommen er rustig naar toe en wat volgde was een onbeschrijfelijk beeld. 15 dolfijnen met ook 2 baby's zwommen vlak onder ons en kwamen dan af en toe ademen. Zo dobberden we een 10-tal minuten met ons 5 (ook Karl en Sophie) rond alvorens zwaar onder de indruk terug te zwemmen. Het water was trouwens opnieuw heel helder, dus veel te zien onderweg !!

Na het ontbijt gingen we dan met de auto tot halfweg het fietsparcours. Hier konden we dan beginnen beuken, want het was echt ongelooflijk veel wind. De zijwinden maakten het bij momenten redelijk gevaarlijk. na 1u hadden we het vlotte gemiddelde van 24km/u :) We reden tot het keerpunt in Hawi en gingen dan nog wat verder. Na 10km stopt de weg hier gewoon en is het zicht ongelooflijk mooi !!!

Iets vlotter reden we terug en na 100km zat onze training erop. Stefaan moest ik nog wat tegenhouden, dat dit wel voldoende was, maar we waren allemaal tevreden dat we deze omstandigheden eens mochten meemaken. Op die manier gaan we met de nodige voorzichtigheid van start volgende zaterdag.

Nu zitten de trainingen erop. Rusten, veel drinken, nog een beetje rusten, en wat lichte trainingen, moeten ons genoeg energie geven voor zaterdag!!

Dinsdag landenparade, registratie, bike check in en de spanning zal rustig aan beginnen stijgen!!

ik probeer ook nog wat foto's van onze rit te posten!

ciao
t

En nog wat foto's

2010-10-02T19:45:00.005+02:00

Omgekeerde wereld

2010-10-02T02:57:00.003+02:00

Het is hier effectief een omgekeerde wereld. We zijn hier aan de andere kant van de evenaar, 12u tijsverschil en we zweten hier volop.
Ik kreeg net te horen dat in België de eerste ski kledij is binnengekomen. Meer bepaald bij Bergh. Deze winkel in Brugge heeft zich gespecialiseerd in toffe kledij en accesoires voor triatleten, fietsers, outdoor minded people en daarnaast uiteraard ook voor de wintersport-fanaten.

Op triatlon gebied heeft Bart (eigenaar van Bergh) net een nieuw contract met TYR afgesloten, dus voor wetsuits hebben we hier alvast een primeur.

Ook de loopschoenen van Newton zal hij als enige in België kunnen invoeren. Deze zouden elk moment in de zaak moeten zijn. Deze schoenen zijn erop gericht meer op de voorvoet te landen en een korter voetcontact te hebben. Een veel efficiëntere loopstijl met focus op ritme zorgt voor veel minder blessures !!

Terwijl wij hier zweten, hebben jullie hiebij dus een ideaal uitstapje mocht het in België toevallig eens regenen !!!

Trouwens, wil je hier wat meer foto's zien, Karl en Sophie houden dit ook goed bij. Je kan alles hier vinden.

Fietspech

2010-10-02T02:32:00.003+02:00

Vandaag was niet onze topdag. Na een vlot zwemmeke vertrokken we voor wat losfietsen. De beentjes voelden goed aan, maar na een groot uur reed ik lek. Met een tube natuurlijk niet zo leuk. Vittoria Stop bleek voor slechts 5' een oplossing. Gelukkig was er wat verder een fietsshop en kon ik mijn wiel dus in orde laten zetten. De kosten lopen hier dus alweer op :)
Wat verder kreeg Karl dan wat lawaai vanuit zijn crank. Ook hij mag dus straks eens passeren bij de fietsenmaker.
Nu, zolang het volgende week zaterdag maar allemaal meezit, is alles OK hé

Bij thuiskomst dan weer goed nieuws. Michiel en Chantal zijn aangekomen!!! Stefaan heeft ook wel een dagje vertraging, maar morgen zijn alle Ironmanagers dus aanwezig. Al is dat dan nog zonder Mario en Ariane, die komen supporteren !!

Straks nog wat rusten en dag ééntje gaan drinken met Tom Lowe, die ik via Joerie leerde kennen. Hij start trouwens morgen in Powerman Muncie.

Goed weekend ondertussen en schreeuw de Belgen maar naar voor in Geelong en check online eens de Challenge Barcelona en TriStar Sardinia!!

ciao
t

Natural Energy Lab

2010-10-01T02:49:00.001+02:00

Opnieuw een dagje verder hier in Kona!
Gisteren kwamen Karl en Sophie hier toe na een lange reis. Zij logeren hier tot zaterdag, wanneer mijn nonkel en tante arriveren.

Vanmorgen opnieuw de oceaan verkend. Dit keer met 4 (Wim Vandewielle was ook van de partij). Toch een stuk aangenamer in een kleine groep. De training verliep vlot en na een ontbijt, het doornemen van de mails, het dagelijkse Skypen en wat rusten, vertrokken we voor een rustige looptraining.

Ditmaal verkenden we het keerpunt van de wedstrijd. Een stuk van Queen K Highway en dan het lager (en warmer) gelegen Natural Energy Lab. Een zeer gekende plaats hier in Hawaii en een breekpunt tijdens de marathon volgende week! Het was er nu blijkbaar 44°C en dat met toch wat bewolking!

Straks nog wat rusten en dan gaan we nog eens naar de fietsenwinkel. Blijkbaar is er een nieuwe regel waarbij de helmen USA- goedgekeurd moeten zijn. Al de Europese helmen zijn CE goedgekeurd en hebben dus een ander stickertje. De kans is dus redelijk groot dat we allemaal een nieuwe helm mogen kopen! Karl redelijk gefrustreerd, want hij heeft net een nieuwe helm gekocht.

Ondertussen zijn Michiel en Chantal onderweg en hebben ze blijkbaar toch weer wat vertraging, dus ik wacht hen hier vanavond op. Morgen dan Stefaan. Ik geloof dat ze het wel even gehad zullen hebben met vliegtuigen, maar goed, ze hebben dan een weekje om dat uit hun hoofd te zetten.

Straks nog wat rusten, nog wat werken en dan ev nog wat foto’s proberen trekken voor het thuisfront!!

Als coach kijk ik trouwens al uit naar komend weekend: Challenge Barcelona, TriStar Sardinia, Powerman Muncie en de halve marathon in Kuurne. We weten weer wat gevolgd! Succes aan alle deelnemers!

Ciao
t

Kona Aquatic Center

2010-09-30T02:57:00.002+02:00

Vanmorgen trok ik voor de verandering eens naar het Kona Aquatic Center. Heel mooi zwembad waar het aangenaam trainen was. Iets kortere en vlottere blokjes ipv opnieuw in de oceaan te zwemmen. Je mag hier trouwens gratis zwemmen! Dat zouden ze ook in België eens mogen doen!
In de baan naast mij lag opeens Wim Vandewielle! Goed hem terug te zien. Morgen gaan we alvast de oceaan nog eens samen onveilig maken.
Toen Wim vertrokken was, zwom ik nog wat verder en kwam er mij een andere atleet in mijn baan vervoegen. 't Was Ronnie Schildknecht! (voor de leken: meervoudig winnaar Ironman Zürich). Op zich natuurlijk super dat wij gewoon met de toppers kunnen meetrainen (al is dat natuurlijk relatief, maar in het zwemmen kon ik nog mee met Ronnie :) ). In andere sporten is dat vrijwel onmogelijk!!

Na het ontbijt dan richting fietsenmaker. Tijdens de vlucht had mijn fiets blijkbaar toch een redelijke duw gekregen en er zat een slag in mijn groot kettinblad. Ook hier en daar wat kleine mankementen, zorgden voor een redelijke kost, maar wel een perfecte fiets. Ik kon dus met gerust gevoel de Queen K Highway op.
De belangrijkste trainingen zitten er thuis al op, hier is het vooral kwestie van acclimatiseren en zorgen dat je niet loom wordt door de spieren af en toe te prikkelen. Echt conditie bijkweken, daarvoor lijkt het me wat te laat!!

Ik kan trouwens terug blikken op een goede trainingsblok net voor Hawaii, dus daar kan ik zeker tevreden over zijn. Een Ironman-voorbereiding is toch altijd iets specifieks en enkele speciale trainingen (vb de Big Training Day) zorgen dan voor den fysieke maar zeker ook mentale opstoot die je nodig hebt.
Zelf deed ik nu een 200km rit, een zware trainingsblok die ik afsloot met de Buggenhoutbosmarathon in 2u57 en nog een rit in de Ardennen met stukken achter de auto. Allemaal trainingen die goed waren voor de moral.

Maar zoals ik daarpas in een magazine las: alles op Hawaii begint hier vanaf 0. De kaarten worden herschud en het is voor iedereen een lange dag afzien. Laat ons dus maar vooral daar op voorbereiden!

Voila, nog een beetje rusten en vanavond arriveren Karl Van Biervliet en Sophie. Michiel en moeder Chantal moesten hier ook deze avond toekomen, maar door de staking op Zaventem zal dat een dagje later zijn. Hopelijk verloopt alles relax, zodat hij en Stefaan rustig naar de wedstrijd kunnen toewerken!!

ciao
t

enkele foto's

2010-09-29T06:26:00.008+02:00

Zweten

2010-09-29T04:28:00.002+02:00

Vandaag een duurloop afgewerkt op Alii Drive. Dat is ook het eerste deel van het marathonparcours (zo'n 16km).
Qua gevoel en tempo viel dat goed mee, al heb ik wel enorm gezweet!
Qua vochtigheid kan het hier wel tellen.

Daarnaast nog eens gezwommen, en de oceaan was toch iets ruwer vandaag.

Ook al enkele Belgen tegen het lijf gelopen en morgen nog meer van dat: Karl en Sophie en dan ook Michiel en Chantal. Stefaan komt vrijdag toe en vanaf dan zal het hier redelijk snel vol lopen.

voila, we gaan nog wat werken.
tot de volgende

ciao
t

Eerste zwemmeke in het aquarium

2010-09-28T05:11:00.002+02:00

De eerste volledige dag in Kona zit er bijna op.
Vanmorgen stond een eerste zwemtraining op het menu en dat viel goed mee. Toch wel wat golven, maar zalig zwemmen met zo'n zicht!
ik kon nog vrij rustig zwemmen, want nog niet zoveel volk, maar toen ik gedaan had, kwam er ineens heel wat bekend volk toe.
Luke McKenzie, Craig Alexander, Rasmus Henning, Dirk Bockel, Matthias Hecht, Julie Dibens en nog een paar toppers hadden blijkbaar afgesproken om samen hun zwemmeke te doen.
morgen leg ik mij in hun voeten :)

Later op de dag dan nog een deel van het fietsparcours verkend en de fiets nog even binnen gedaan zodat die perfect op punt stond. Ginder botste ik op Marino en Rik Valcke (zijn coach). Al even bekend volk, maar daar kunnen we wel al eens een babbeltje mee doen hé.

Voor de rest wordt het hier vooral aanpassen aan de warmte en aan tijdsverschil, maar dat lijkt hier wel te lukken.

en via internet en skype kunnen we ook wat werken, dus we vervelen ons zeker niet!

het belangrijkste voor mij is vooral om nu veel te rusten, zeker ook mentaal. De laatste weken waren super druk met ook een aantal nieuwe projecten en uiteraard de trainingen. Het is sowieso niet altijd simpel om hier een evenwicht in te vinden, dus doet het wel eens deugd om enkel op werken, trainen, eten en rusten te moeten denken!!

Mijn focus hier is dan ook: genieten van het nu!!!

hopelijk doen jullie dat ook!

ciao
t

Aloha

2010-09-27T07:05:00.002+02:00

Hier zijn we dan! Kona op de Big Island.
Vandaag wel nog redelijk bewolkt, dus allicht wordt het hier nog een pakje warmer, maar ik heb toch al een idee kunnen vormen van de omstandigheden hier.

Na een lange reis (verspreid over 2 dagen, om het lichaam al wat rust te gunnen) ben ik hier goed aangekomen.
Vanmorgen nog wat losgelopen in Phoenix en morgen kunnen we al in de oceaan plonsen.
Nu is het vooral kwestie van zo snel mogelijk in het ritme te komen (12 u tijdsverschil is redelijk veel hé, allez, veel meer kan niet echt) en het parcours wat beter te leren kennen.

Ik probeer hier alvast zo frequent mogelijk iets te posten!!

ciao
t

Groepsrit in nieuwe trui

2010-09-20T09:59:00.002+02:00

Zaterdag hadden we met de Ironmanagers een unieke clubrit. Waarbij we meestal in verschillende niveau groepen rijden, deden we nu een rustige rit met 30 dames en heren in dezelfde outfit !! Leuk om zien en dat versterkt alleen maar het groepsgevoel.
Op de foto staat niet iedereen (wegens drukke agenda's) maar het was een hele gezellige dag!!

Naast die zaterdag, waren er ook opnieuw wedstrijden, met de kwarts van Ieper, Mechelen en Maldegem en de duatlon in Tielt. Een aantal mooie prestaties laten het beste vermoeden voor komende wedstrijden (volgende week BK duatlon in Tielt, week erna Sardinia en dan is het al de beurt aan Hawaii)

Persoonlijk had ik een hele zware blok ingepland afgelopen week, die afgesloten werd in Buggenhout met een ideale test aan Ironman tempo! Dat ziet er dus goed uit. Nog een weekje doortrainen en zaterdag stap ik dan het vliegtuig op richting warmere oorden.

Ik probeer daar zeker regelmatig deze blog up to date te houden, zodat jullie alle avonturen wat kunnen volgen !!

Druk wedstrijdweekend

2010-09-08T11:26:00.003+02:00

Afgelopen weekend opnieuw heel wat wedstrijden !!
- WK duatlon Edinburgh
- BK triatlon OD Doornik
- halve triatlon Gerardmer
- halve triatlon Monaco
- volledige triatlon Keulen

Mogelijks vergeet ik er nog enkele, maar voor mijn atleten waren dit de belangrijkste!
De wedstrijd van Gerardmer was een voltreffer met heel wat plezier erbovenop. Verslagjes kan je lezen op de website van de Ironmanagers.

Op het WK in Edinburgh wou Joerie Vansteelant bewijzen dat hij ook mee kan op het kortere werk. Na een hele zomer specifiek toegewerkt te hebben naar die dag, bewees hij dat ook met een hele sterke 1e run, een fietsnummer waar hij duidelijk de sterkste was en een spannende loopfinale waar hij uiteindelijke 3e werd. Met een volledig Belgisch podium was dit natuurlijk een heel mooi resultaat, maar winnen was nog net iets leuker geweest :)

Op het BK korte afstand keek ik vooral uit naar Tom Vanderhoogerstraete en Melanie Matthijs. Beiden eindigden 4e, waarbij Tom zijn mooie progressie in het lopen van de laatste weken liet zien en ook Melanie kon heel tevreden terug kijken op haar prestatie. Een sterke Peter Croes won trouwens het BK!
Samen met de rest van SMO kijken ze dan ook uit naar het BK ploegen van komende zondag!!

In Keulen kon Stijn Roelens zijn maaglast van in Regensburg doorspoelen met een hele sterke 9u18 en een 10e plaats! Heel knap gedaan man!!

Ondertussen nadert voor heel wat atleten het einde van het seizoen, al zijn er met BK ploegen, Ieper, Mechelen, Hawaii en andere Arizona's nog heel wat belangrijke wedstirjden in het vooruitzicht !!!

ciao
t

Happy

2010-08-24T15:30:00.001+02:00

When I am running well I am happy,
and when I am happy I run well

Ian Thompson

super weekend voor SMO en Nick is terug!

2010-08-19T19:14:00.004+02:00

Vorig weekend was een voltreffer voor de SMO - atleten. Dominic Decaluwe scoorde heel sterk op zijn volledige triatlon. Met een 21e plaats en 9u03 presteerde hij in Kopenhagen super. Trek de straftijd van 4' eraf en in zijn hoofd haalde hij een droomtijd. Het is dus zeker dat hem dat in de toekomst ook op papier zal lukken.

In het regenachtige Wiesbaden pakte Michael Dewilde uit met een straffe 19e plaats overall en een 2e in zijn categorie. Alweer een straffe stoot dus, die aantoont dat Michael terug op hoog niveau presteert!

In Geneve stoomde Tom Vanderhoogerstraete zich klaar voor het EK van volgende week. Een mooie progressie in het lopen die het beste laat beloven voor de toekomst, was het gevolg! Teammaten Willem Brems en Simon Decuyper werkten er trouwens ook een mooie wedstrijd van.

Komend weeked dan staat er naast de Mr T triatlon ook de Mr Auping op het programma. Een zeer gezellige halve triatlon, ingericht door Ironmanagers, in functie van Ironman Arizona. Ook een aantal trio-ploegen komen aan de start.

####

Iets ander nieuws, is de thuiskomst van Nick. Na 9 maanden rondreizen met zijn gezin (waaronder de IM van Australië in maart) kijkt hij heel gelukkig terug op deze ongelooflijke ervaring. Nu heeft hij volop tijd om te brainstormen over de toekomst. We horen er dus nog wel van!
Zijn belangrijkste vaststelling bij thuiskomst? Dat iedereen hier nors en onvriendelijk en heel opgejaagd leeft!! Misschien toch iets om bij stil te staan??

Nog wat foto's Norseman

2010-08-11T10:34:00.012+02:00

Foto's Norseman

2010-08-11T10:14:00.010+02:00

Norseman: het verslag

2010-08-11T09:53:00.002+02:00

Hoe moet ik beginnen aan een verslag van een onvergetelijke ervaring? Van een avontuur waar tijden en plaatsen onbelangrijk worden?

Laat ons dus maar chronologisch een aantal belangrijke zaken overlopen. Want het avontuur kan misschien inspirerend werken, of mensen motiveren om hun eigen uitdaging aan te gaan, en voor de echte zotten misschien motiveren om ooit zelf te starten in de Norseman. En dan kunnen kleine details wel eens heel belangrijk worden.

Op donderdag vertrokken Jurgen en Roos (mijn support-team!) en ikzelf via een vlucht naar Oslo en na wat problemen met huurauto’s dan toch richting zuidwest Noorwegen. Even buiten Oslo zit je onmiddellijk in de groene natuur en hoe dichter we bij Eidfjord kwamen, hoe ruwer en mooier die natuur. Over de pracht van het land waren we het vrij snel eens en ook ons verblijf voor de eerste 2 nachten, was gewoon super. Een grote chalet midden in de natuur, met iets verderop een hotel-bar-restaurant (deze was voor de Johny Turbo-fans) met super lekker en gezond eten. De Noren zijn duidelijk fan van ‘original food’ en wij ook!!

Op vrijdag verkenden we een beetje parcours (dat viel toch even tegen, zie verder  ), gingen mijn nummer halen, volgden de briefing (die begon met de woorden: dit is een wedstrijd op het randje, net mogelijk of net niet mogelijk,…) en oefenden ons Noors een beetje. Noors is redelijk goed te lezen en trekt van ver zelf op West-Vlaams (Ut is uitgang, station is gewoon stasjon, allemaal niet te moeilijk over doen). Het wordt alleen iets ingewikkelder als ze dat ook nog eens beginnen uit te spreken.
Maar goed, na nog wat voorbereiding en alles nog eens overlopen (want bevoorrading en klaarleggen van kleren bij de wisselzone gebeurt door het support team), konden we voor een hele korte nacht gaan slapen.
Om 2u !!!! (jawel, je leest het goed) ging de wekker al af. Carbo cake binnen steken (ging vlot), 20’ rijden naar Eidjfjord zelf en we konden fietsje en toch wat extra kleren klaarleggen in de wissel. Om 4u dan konden we op de ferry die ons richting start ging varen.
Rondom mij allemaal hypernerveuze types die het blijkbaar leuk vonden mekaar nog wat op te fokken. Ik trok er mij allemaal niet teveel van aan en smeerde de benen en armen toch maar wat in met verwarmende zalf. Even later sprong ik het fjord in. 5’ heel fris, maar na wat inzwemmen was dat best aangenaam. En wat een zicht !!!! bergen overal rond je, superhelder water en een opkomende zon!! De max gewoon.

De start vond plaats achter een rij kayaks en ik legde mij bij de 2e van rechts. Blijkbaar was ik één van de weinige die dat de kortste weg vond, want jan en alleman probeerde zich volledig rechts te leggen. Ik had nochtans eens gecheckt en mijne kayak was echt wel de lead kayak. Soit, na de hoorn waren we weg en ik lag onmiddellijk alleen. Rechts van mij schoten er 2 zotten weg (de Noorse kampioen open water zwemmen blijkbaar en Remman, de winnaar van vorig jaar). Ik lag volledig alleen met een kayak naast mij. De eerste 2km kon ik rustig afwerken, oriënterend op een uiteinde van de rots. Daarna was dat iets moeilijker en zag ik een groepje van 4 rechts van mij liggen. Ik had de power om er heel vlot naar toe te zwemmen en legde mij dan voor de laatste kilometer maar in de voeten.

Als 3e kwam ik dan aan land (met duidelijk de meeste relaxte zwemproef die ik op Ironman-afstand al deed) en kon beginnen aan de verkleedpartij (mouwstukjes, fietstruitje, fluovestje verplicht voor de tunnels in de eerste 20km,…)

Ik begon heel rustig aan mijn fietsproef en na een 7km lag ik in 2e positie. Even later sloot Wim De Doncker aan (we mochten bergop naast elkaar fietsen) en gezien we beiden niet van plan waren om ons zo vroeg al te forceren, konden we een babbeltje slaan en een paar zotte Noren zien passeren. Die gasten vlogen er echt volle bak in.

Het parcours was redelijk pittig: bijna continu tegen wind, gezien we uit de vallei reden, met de eerste 40km bijna constant bergop, daarna een rolling hills deel tot km 90. Spijtig genoeg waren de klimmetjes net iets te lang om gelanceerd te blijven, dus was het toch stevig knokken bergop en tegen de wind.
Iets voor Geilo (aan km 90) moest Wim even plassen en raakte ik hem dus kwijt. Hierna heeft hij ook nog materiaalpech gehad en op zijne maat Eric Huyghebaert gewacht. Ondanks last van de knie heeft Wim toch mooi de finish behaald, net als Eric, die nog een hele sterke marathon liep.

Maar goed, daar waren we dus nog niet. Na Geilo sloegen we rechts af, heel eventjes zijwind, maar dan kwamen er 4 lange klimmen aan!! Stevige kost zou ik zo zeggen. Tegen de 4e klim (7km lang en toch stevig percentage) hadden we boven alweer tegenwind en konden we nog 40km stevig stampen om in T2 te geraken.

Onderweg was de natuur wonderschoon maar het profiel was wel keihard. Na 140km had ik moeite om nog in TT houding te liggen en verloor hier dus wel wat kostbare tijd mee.
Blijkbaar moet ik boven 12e gelegen hebben en bij de afdaling (waar ik focuste op eten en drinken) naar ergens de 15e plaats teruggezakt zijn.

T2 lag aan een meer, alwaar ik mijn loopsloefkes mocht aan doen en een geschifte marathon kon aanvatten. Al bij al vielen de loopbenen nog vrij goed mee en kon ik relatief vlot 13km/u lopen zonder te forceren. Ik schoof opnieuw enkele plaatsen op en moest alleen enkele keren stoppen voor een plasbeurt. Vanaf km 20 werd het toch serieus lastig en vanaf km 25 draai je linksop en zie je voor je een Mont Ventoux – scenario. Hellingen aan 10% (geasfalteerd op dat moment nog) waar je op mag dribbelen. Een aantal personen wandelden hier, waarbij ik lopen met wandelen afwisselde en op het einde kon blijven lopen. Helaas passeerden er mij op km 34 nog een groepje van 4 waar ik niet kon aanpikken. Die mannen zaten gewoon frisser.

Ook nog eens zeggen dat mijn support team super was. Heel veel gestopt om mij aan te moedigen, mij bevoorraad waar nodig. Efkes meejoggen als het mocht en vooral de juiste dingen zeggen! De max en een dikke merci!!

Maar goed, we waren er nog niet  Aan km 37 mocht ik van de geasfalteerde weg af en kreeg ik mijn looprugzak overhandigd (inhoud: drinken, verplicht eten, warme kleren, zaklamp, muts en handschoenen). Het support team was ook uitgerust en mocht mee naar boven lopen (voor de veiligheid: no zombies on the hill, hadden ze gezegd). Ze vroegen of ik ok was, en ik zei zo vrolijk mogelijk, ja hoor !!
Ik had persoonlijk verwacht dat de laatste 5km op een soort begaanbaar bergpad ging zijn, maar dat klopte maar half. Het was effectief een bergpad, maar begaanbaar was het toch niet echt. Tussen klimmen en klauteren en proberen je voeten niet om te slaan (je coördinatie wordt iets minder na 12u sporten) waren we vertrokken voor wat nog een 1u15 zou blijken te zijn. In die tijd staken er mij nog een 6-tal Noren voorbij, die hier duidelijk hun weg kenden of toch beter wisten hoe ze dit moesten aanpakken.

Gelukkig kwam de top dichter en na 12u42’50 kon ik eindelijk de laatste rotsblok op klauteren!! Ik was een Norseman en ik werd er zowaar een beetje emotioneel van! Fotootje, traantje, knuffeltje en vooral een warm vestje en mutsje en ik kon binnen even gaan bekomen.
Een pannenkoekske later en ik werd al geroepen dat de lift naar beneden vertrok! Ik had dus even geluk dat ik met de lift meekon, terwijl Roos en Jurgen te voet terug moesten.
Blijkbaar moesten de deelnemers in de eerste edities ook te voet naar beneden !!!! onmenselijk zou ik zeggen!!

De volgende dag kreeg ik dan mijn zwarte Finisher T-shirt (dat is nu echt eens eentje om altijd te bewaren!!) en konden we een foto pakken met de 6 Belgen (allemaal zwarte shirt! Cool!!!) wie na een bepaalde tijdslimiet binnenkomt, krijgt een wit shirt.

Al bij al was het dus een mega ervaring. Heel veel bijgeleerd, mezelf meer dan een paar keer tegen gekomen, en vooral ook beseft dat het hier echt om specialisten werk gaat. Het is niet toevallig dat er zoveel Noren voorin te vinden zijn!!

Ik wil vooral nog eens mijn support team bedanken voor al hun werk en meeleven, zowel op de weg naar Norseman als op D-day zelf !!!
En uiteraard alle vrienden en familie die volgden!!
En daarnaast uiteraard ook mijn sponsors, want zonder hen was dit zeker niet haalbaar geweest!!!!

Regensburg en UK

2010-07-29T12:19:00.005+02:00

Dit weekend staat er de nieuwe Ironman in Regensburg gepland. Tevens is er zware kost in UK. 10 Ironmanagers staan op de 2 lokaties aan de start! Er zullen dus zondag avond opnieuw heel wat verhalen kunnen verteld worden

Norseman komt ondertussen ook dichtbij. Wim De Doncker postte volgend filmpje. geeft wel een mooi beeld. op 7 augustus zal op www.nxtri.com alles wel te volgen zijn via twitter.

Hierbij ook wat foto's van de laatste pittige training in de Ardennen, in Norseman-weer!

Antwerpen en Zürich

2010-07-27T08:52:00.002+02:00

Alweer een druk weekend in triatlonland. Naast de Olympische afstand in Londen, waren er immers wedstrijden in Lake Placid, maar vooral in Antwerpen (halve afstand) en in Zürich. Met heel wat atleten aan de start was het een boeiend weekend.

In Antwerpen hele mooie prestaties met heel wat nieuwe persoonlijke records!! In Zürich dan weer enkele mannen die hun eerste Ironman deden en hierin ook slaagden! De Ironmanagers kunnen weeral enkele namen bij noteren op de erelijst!
En het stopt niet, gezien volgende week Ironman Regensburg op het programma staat, met 8 Ironmanagers aan de start.
Nog een week later mag ik dan zelf aan de bak op de Norseman. De trainingen lopen voortreffelijk, dus we zien wel wat het daar wordt! Op 15 augustus is er dan Dominic die start in Challenge Kopenhagen. Dan is er weer even tijd voor wat kortere afstanden, om dan al richting Hawaii, Barcelona, Florida en Arizona te denken!!

Zondag avond gingen we zoals steeds iets eten in groep en kwamen we uit op het kanaal zwemmen. Heroïsche verhalen volgden, tot Jules kwam met het verhaal over kanaalzwemmen in vlinderslag. Wij allemaal redelijk vol ongeloof en toch vol twijfel. Maar goed, hij heeft gelijk, en hier vinden jullie het bewijs. Van straffe kost gesproken.

Foto's Zermatt marathon

2010-07-13T11:05:00.002+02:00

Marmotte en Zermatt marathon

2010-07-13T11:04:00.001+02:00

Na enkele ontspannende dagen met de Ironmanagers, leefden we in groep toe naar de Marmotte. Voor een aantal was het de nieuwe uitdaging na 1 of meerdere Ironmans, voor enkele was het dan weer de voorbereiding op een Ironman binnen enkele weken (of volgend jaar!)
Iedereen deed het voortreffelijk en we onthouden vooral de schitterende sfeer die er (alweer) heerste in onze groep.

Op zondag vertrok de groep naar huis, maar Roos en ik bleven nog wat om verder te trainen in deze schitterende omgeving. Met een groepje Fransen konden we elke dag een zwemtraining afhaspelen in het open lucht zwembad, konden we genieten van meestal niet echt vlakke loopkilometers en konden we nog wat hellingen opfietsen.

Op zondag hield ik het relatief rustig, maar de rest van de week trainden we toch stevig door, met op dinsdag een rustigere dag, maar op woensdag een lange fietsrit.

Vooral met het oog op de Norseman binnen enkele weken, haspelde ik toch wel wat kilometers af. Roos zit meer met Antwerpen in het hoofd…
Op donderdag namen we dan afscheid van de sympathieke Franse groep en reden we richting Zwitserland. Na een tussenstop in Chamonix (waar we wat langer bleven wegens te mooi) kwamen we op vrijdag aan in Zermatt. Na het oppikken van startnummer en treinticket voor Roos, konden we nog wat rusten en het sympathieke, autovrije stadje verkennen.

Ik koos deze bergmarathon (1944 positieve hoogtemeters en ook nog wat dalen) uit omdat het perfect paste in de Norseman – voorbereiding. Daar moeten we ook nog een stevige berg oplopen in vermoeide toestand. Ik maakte mij in Zermatt dus vooral niet teveel begoochelingen over het resultaat, maar wou er vooral een goede training van maken.

Na een rustige start in St Niklaus (beneden in de vallei) en nog eens zwaaien naar de supporters, waren we vertrokken! Ik liep kort even samen met Karel Dewaele (in training voor de TransAlpine Run, nog eentje voor op de To Do – list!!!) maar liet hem rustig lopen. Ik deelde mijn wedstrijd goed in en voelde dat ik veel meer over had dan de mensen rond mij.
Ik kon rustig opschuiven op het steeds glooiende parcours.
Na een km of 17km kwamen we op de eerste echt technische strook alvorens we in Zermatt halfweg passeerden. Hier maakten we een lus en begonnen dan aan km 25 aan een zeer zwaar gedeelte tot in Sunnega rond km 30. Hier probeerde ik een ritme aan te houden, maar het werd toch redelijk pittig  Eenmaal rond km 32 kwam ik als 23e door en kon ik vlot in mijn ritme komen. Roos stond in the middle of nowhere te supporteren en hield haar eigen wedstrijd. Zij moest het parcours volgen tot km 39 en dan een treintje nemen naar de finish.
Wachten deed ik natuurlijk niet en probeerde mijn ritme te behouden. Tot km 39 had ik eigenlijk een heel goed gevoel en dan vatten we de laatste 3 loodzware kilometers aan. Hier is stappen de boodschap, wegens veel te steil. Ik deed ongeveer 30’ over die laatste 3 kilometer en haalde zower nog iemand in 

Met 3u50’26 aan de finish (en Roos die er net geraakte) was ik heel tevreden. De 22e plaats overall en 3e in mijn categorie toont me aan dat ik conditioneel sta waar ik wil staan. Allicht hebben de anderen toch iets minder getraind dan mezelf die laatste week.
Maar goed, dit was natuurlijk niet het einddoel. Dus nog enkele weekjes doortrainen en dan kijken waar we stranden in Noorwegen!

Wanneer een training skippen?

2010-06-18T15:20:00.001+02:00

Elke atleet komt wel eens in een situatie waarbij afgeweken moet worden van het ‘ideale’ voorziene trainingsschema.

Vaak is het de vraag wat verstandigst is:
toch nog een training tussen alle drukte proppen of voorkeur geven aan wat extra rust?

Laat ons eerst even kijken naar het effect van een training.
Een training is het geven van een prikkel aan het lichaam, zodat dit uit evenwicht geraakt. Gevolg is dat het lichaam zich aan de nieuwe situatie zal aanpassen.
Een hogere fitheid, maar ook een grotere vermoeidheid is het gevolg.
Het is zo dat wij eigenlijk een vorm van vermoeidheid nastreven (omdat dit ook de fitheid doet toenemen). We hebben het geluk dat bij het uitblijven van een volgende training de vermoeidheid iets sneller afneemt dan de fitheid.
Nu is het natuurlijk een kwestie van het laten variëren van inspanning en recuperatie.
Dit is enerzijds wetenschappelijk maar anderzijds ook een kwestie van ‘aanvoelen’.
Dit aanvoelen is heel individueel en heeft veel te maken met ervaring.
Hierbij kan een coach van nut zijn.

De reden van het spreiden van zware trainingen is dan ook het ideale voorbeeld van bovenstaande.

Nu keren we terug naar onze eerste vraag.
Met training proberen we vermoeidheid op te roepen, maar wanneer is de vermoeidheid die we voelen, nu wel de ‘juiste’ vermoeidheid die we nastreven?

Heeft het wel zin om bij vermoeidheid (van werk, stress, te weinig slaap, …) nog extra vermoeidheid op te zoeken via training?

Vele atleten willen hun trainingsplanning zo perfect mogelijk afwerken, en voelen zich zelf wat schuldig wanneer dit niet lukt.
Maar op enkele momenten is wat extra rust nemen beter dan te blijven doortrainen:
- aanmaken van koorts is sowieso een reden om niet te trainen!

- Diepe vermoeidheid bij het wakker worden en abnormale spanning op de spieren. Dit duidt op extra rust die nodig is!

- Het ‘geen zin hebben’ bij gemotiveerde atleten is dit een duidelijk signaal van het lichaam

- HF die bij rust en tijdens training hoger of lager is dan anders (beiden kunnen, gezien de sympatische of parasympatische invloed, maar dit zou ons te ver leiden). Bij vermoeidheid kan je dus even snel rijden dan anders met een lagere hartslag. Een subtiel verschil tussen in topvorm zijn en oververmoeidheid, die je zelf moet leren aanvoelen !!!

- Wat vermoeidheid betreft is het vaak zo dat een atleet die vermoeidheid negeert. Pas wanneer die vermoeidheid toegelaten wordt, zal je merken hoe moe je bent! Zeker voor een grote wedstrijd is het daarom van belang vroeg genoeg extra rust in te lassen. Op die manier kan je zowel fysiek als mentaal uitrusten tegen de wedstrijd. Wie pas 2 dagen voor de wedstrijd begint te rusten (en dus dan pas de vermoeidheid toelaat), zal niet fris zitten op wedstrijddag
- Bovenstaande geldt zeker voor buitenlandse wedstrijden. Gezien de stress op het werk vooraf (alles moet afgewerkt worden!) en de mogelijke jet lag en vermoeidheid van de reis, moet hiermee rekening gehouden worden bij het plannen van vertrekdatum in functie van de buitenlandse wedstrijd.

Sowieso zijn dit zaken die je met je coach kan bespreken. Een korte opvolging van deze situatie zal voor een sneller herstel zorgen. Door kort op de bal te spelen en veel te communiceren, zal je op langere termijn veel meer bereiken!

Wat er gebeurt met je lichaam (conditie) indien je toch zou verder trainen bij vermoeidheid, zie je hieronder.
De gele lijn is een mooie afwisseling tussen rust en inspanning.
Bij de groene lijn wordt een periode van zware training (bewust ingepland) met nadien voldoende rust afgebeeld. Het resultaat is een super-supercompensatie.
Bij te weinig rust krijgen we echter de lichtblauwe curve, met een daling van de conditie als gevolg.

IM Lanzarote en 11e in BK Leuven

2010-05-31T11:33:00.002+02:00

Vorige week was er de Ironman van Lanzarote. 3 Ironmanagers kwamen samen met Ben Broes aan de start van deze zware maar schitterende wedstrijd. Voor Lanzarote-normen stond er weinig wind bij het begin van het fietsen. Vooraan in de wedstrijd was Maik Twelsiek iedereen kapot aan het rijden (zichzelf ook een beetje). Philip Graves kwam niet meer in het stuk voor, terwijl Eneko Llanos en Bert Jammaer verstandiger waren. Zij liepen dan ook voor de overwinning. Hierbij was Eneko een minuutje sterker dan Bert, die zo heel knap 2e finishte. Als kersverse vader was dit alvast een emotionele finish! Maik Twelsiek werd nog mooi 3e.

Ben deelde zijn wedstrijd heel goed in en liep na een sterk fietsnummer nog een hele sterke marathon om zo 10u43 te doen.
Tom pakte het heel vestandig aan en forceerde niks. Hij flirtte met de 11u maar finishte uiteindelijk in 11u09. Mooi gedaan! Trainingsmakker Mario volgde vrij lang op ongeveer een 30' maar kreeg wat last van de maag op het einde. Hij beet door en finishte zo mooi in 11u59. Beiden zien we daar volgend jaar terug !!

Pieter had niet zo heel veel kunnen trainen en werkte dan ook zijn wedstrijd op eigen tempo af zonder te forceren! Ook hij wil volgend jaar zijn 3e Ironman al finishen !!!

Verder ook vele sterke prestaties van de Belgen, met Frederik Sleutel, Veerle d'Haese en Christian Meuser op kop !!

####

Gisteren was er dan ook de eerste grote wedstrijd van het jaar: BK lange afstand in Leuven. Met heel wat kleppers aan de start zou het een harde strijd worden. Algemeen startten er 22 Ironmanagers en ook een 15-tal SMO - atleten. Daarnaast nog wat indivuele atleten, dus bekend volk genoeg aan de start.

Ikzelf was vrij goed mee in de start en kon rustig opschuiven, al was het soms zoeken naar de goede voeten. Af en toe bleek ik toch op kop van mijn groepje te liggen. Maar goed, als 24e aan wal vrij kort na Joury (Gokel) was zeker ok. Na een kort bidon- manoeuvre van Joury waren we samen op weg, al was hij toch zeker sterker dan ikzelf (wat ook daarna zou blijken). Even later kwam Michael voorbij en waren ze vertrokken. Michael zou trouwens nog tot bij en over Rutger Beke rijden om dan schitterend 4e te finishen.
Het fietsen was vrij pittig door de regen, gladde wegen en bochtjes en de wind. Het volle wiel was een twijfelgeval, maar ik was zeker niet de enige. Ik besloot dan ook niet te forceren en op een goed lopen te mikken.

In de eerste loopronde kon ik enkele atleten bijhalen en was dan ook blij verrast dat ik na 1 loopronde 12e lag. Ik bleef mezelf oppeppen en kon nog Dirk Huyrberechts bijhalen. Uiteindelijk een mooie 11e plaats dus, achter toch heel wat kleppers.

Joury Gokel werd nog mooi 7e en alle andere atleten deden het ook meer dan uitstekend. Enkel wat mechanische pech en een valpartij waren minder leuk, maar voor de rest konden we de dag mooi afsluiten!!

ciao
t

Nieuwe website!

2010-05-17T15:03:00.003+02:00

Omdat stilstaan achteruit gaan is, was het tijd voor een nieuwe look van de website. Neem dus gerust een kijkje op www.timecoach.be !!!

Ondertussen werd er ook wat getraind natuurlijk. En ook al een wedstrijdje gedaan. Terwijl heel wat atleten in Geel heel sterk voor de dag kwamen en een weekje later Seneffe onveilig maakten, kwam ik zelf aan de start in Busschütten. Op een kwart triatlon (dat was alweer even geleden) kwam ik nog wat power te kort op de fiets, maar dit was een leuke test voor wat nog komen moet.

Enkele dagen later trok ik met de familie naar de Mt Ventoux. Na een leuke beklimming met mijn vader (die zijn droom werkelijkheid zag worden) ,ging ik zelf ook nog eens voluit (1u22). Goede test noemen ze dat.
De dag erna wou ik hem toch eens oplopen ook. Een goede prikkel voor de Norseman bracht me na 1u56 boven. Na nog een prachtig ritje in de Gorges de la Nesque, kan ik alleen maar beamen dat het een schitterend streek is!

Komend weekend staat er de Ironman van Lanzarote op het menu! Ik kijk uit naar wat de mannen ginds gaan presteren!!

ciao
t

April alweer voorbij

2010-05-03T10:29:00.003+02:00

Oeps, april is voorbij gevlogen en ik moet dus dringend deze blog nog eens updaten!

Na de drukke maand maart met de fietsstages was er tijd om even uit te blazen en de atleten klaar te stomen voor de eerste wedstrijden.
Met De Haan hadden we al een belangrijke afspraak op vlak van triatlon, maar de duatleten kregen ondertussen al Wevelgem, Horst, Douai en Ruddervoorde voorgeschoteld.

Volgende week is er dan de Belgische seizoensopender voor de triatlon in Geel.

Zowel in Wevelgem als in Ruddervoorde konden Joerie Vansteelant en Melanie Matthijs de overwinning pakken. In Wevelgem won Melanie voor Peggy Claerbout, die een mooie progressie maakte, en Mieke Dupont en Kim Vandewaetere.
Afgelopen zondag was Griet Terrijn de lastigste klant, maar Melanie kon het toch mooie afwerken.

Na enkele jaren van blessureleed kon Mieke Depoortere trouwens haar come back maken! Blij voor haar dat ze er terug bij is!

Voor Joerie was Ruddervoorde een leuke test, na de materiaalpech van vorige week in Horst.

Zelf liep ik in april de marathon van Rotterdam. Ondanks iets te weinig lange duurlopen door de fietsstages liep ik 2u45, nog altijd behoorlijk voor een triatleet lijkt me. Misschien moet ik in de toekomst toch eens durven gaan voor een goede marathon. Maar dat zal de toekomst wel uitwijzen hé.

Ondertussen hebben we ook een fantastische BMA-classic gereden. Onze eigen Ronde van Vlaanderen was dit jaar een duet tussen Ironmanagers en SMO. Heel leuk om de 2 groepen samen over de hellingen te zien rijden. Achteraf een lekkere spaghetti bij Mark en Betty en het was alweer een leuke dag!

Een week later was er naast de Antwerp 10 miles ook nog de Ironman van Zuid-Afrika. 3 Ironmanagers startten er en deden het voortreffelijk! Michiel Vervisch slaagde er in zijn allereerste triatlon zelf in zijn age group te winnen!! Met 10u10 pakte hij zo zijn Hawaii-slot. Hij smeerde vader Stefaan een kwartier aan de broek, maar ik denk dat dit een ongelooflijk moment moet zijn om samen een Ironman te doen!! Super voor allebei!
Jules Cardinael had wat last van de maag en beet vooral op de tanden om te finishen! Maar gisteren tijdens Mons-Chimay-Mons had hij blijkbaar toch al weer goede benen!

Volgend weekend start ikzelf in Busschhütten. Samen met Michael Dewilde en Simon De Cuyper mogen we het opnemen tegen Duits geweld zoals Sebastian Kienle, Michael en Andreas Raelert en Timo Bracht. Kwestie van wat wedstrijdritme op te doen, noemen ze dat dan!

En vanaf dan is het triatlon seizoen natuurlijk volledig begonnen, met de Ironman van Lanzarote die ook al voor de boeg staat!!

wordt dus nog vervolgd !!

Nick Dieltiens from Belgium, You are an Ironman!

2010-03-31T10:56:00.003+02:00

Net terug van 2 schitterende stages. De eerste stage die ik samen met FlowTrack organiseerde was een voltreffer. Alle deelnemers waren heel blij, super mooie trajecten werden afgelegd en de sfeer zat er goed in. Op naar meer en nog beter!!
De 2e week waren de Ironmanagers aan de beurt. In Benicasim moesten we in het begin wat zoeken naar de zon, maar de koninginnerit maakte veel goed! Dat de sfeer in de groep goed zit, weten we al langer en de stages worden dan ook altijd gesmaakt door de deelnemers!

Voor sommigen zal het seizoen er nu snel aankomen, met Ironman Zuid-Afrika en Lanzarote in het verschiet!

Wie al heel wat vroeger aan zijn ultieme voorbereiding begon, is Nick. Na jaren hard werken en zijn job te combineren met zijn sport, besloot hij samen met zijn gezin een 9-tal maanden rond de wereld te trekken. Een schitterend avontuur dat ik kon volgen, omdat hij hier bovenop ook zijn eerste Ironman wou finishen!! Zijn doel werd Ironman Australië. Met een voorbereiding in Nieuw-Zeeland en Australië zelf, en met ook Half Challenge Wanaka en Ironman 70.3 Geelong onder de arm, stond hij zaterdagnacht klaar voor zijn wedstrijd.

Hij deed het meer dan schitterend. De gedroomde 12u werd 11u49 en het hele gezin kon ervan meegenieten!!
Nick, geniet nu maar van wat rust en de rest van je schitterende reis.

Wie hem wil volgen, kan dit hier

ciao
t

Let's Start

2010-03-13T09:28:00.002+01:00

Het seizoen begint nu toch wel heel snel dichterbij te komen.

Internationaal zijn er al enkele Ironmans geweest (met de schitterende overwinning van Marino in Maleisië en een knappe zegereeks van Cam Brown in NZ), maar dit weekend vindt er in Abu Dhabi ook nog eens een nieuwe topwedstrijd plaats.
Met heel wat Belgische toppers aan de start, kan het daar nog leuk worden!
Met ook nog IM China op het menu wordt het een druk weekend.

Binnen 2 weken is er trouwens IM Australia. Nick is zich druk aan het voorbereiden en zijn trainingen voor zijn eerste Ironman verlopen heel goed. Ik had hem gisteren nog aan de lijn van aan de andere kant van de wereld, en hij klonk heel gemotiveerd! Keep up the good work man!!

Dichter bij ons start het seizoen ook volgende week met De Haan, maar ondertussen vertrekken heel wat atleten nog op stage.

Zo ook wij. Straks komen de atleten hier toe in Rosas voor een stage week ism FlowTrack. De sneeuw van de laatste week zorgt voor schitterende beelden. Wat sneeuw op de achtergrond en het zonnetje die het toch aangenaam maakt!!

Ik probeer deze week hierrond uiteraard wat te posten.

En terwijl de triatleten staan te popelen om te beginnen, lopen de veldlopers dit weekend hun laatste wedstrijd: het BK.
Op datzelfde parcours in Oostende vond afgelopen donderdag het WK Cross voor militairen plaats. Melanie Matthys selecteerde zich hiervoor in Hannuit en kon haar progressie zeer mooi bevestigen in Oostende. Met een constante wedstrijd en slechts 20" na Corinne Debaets liep ze zich in de kijker!
Dikke proficiat en op naar de volgende doelstellingen!!

Zo, op naar de luchthaven om wat enthousiastelingen te ontvangen!!

ciao
t

Foto's Empuriabrave

2010-02-22T08:55:00.004+01:00

Verkennen

2010-02-19T19:05:00.002+01:00

Ik had deze periode in mijn agenda aangestipt om de stages van maart te verkennen. Zoals al eerder bericht, richt ik samen met Flowtrack een individuele stage in te Empuriabrava en een week later een stage met de Ironmangers (samen met een groep van Go Fit) met de Toerist in Benicasim.
Vooraf leek het me perfect om alle ritten goed voor te bereiden in een aangename temperatuur (zeker gezien onze strenge winter).
Nu valt dat toch licht tegen. Verkennen doen we wel. Maar dat zonnetje is toch nog wat ver te zoeken. Gelukkig zal dit tegen maart wel al heel wat beter zijn.

De routes zijn op beide plaatsen dik in orde, zodat ik met veel plezier vooruit kijk naar de beide stages.
De inschrijvingen zijn heel vlot binnen gelopen, dus dat wordt alvast plezant!!

Indien de internetaansluiting het hier toelaat, zal ik ook wat foto's posten!

ciao
t

les Hivernales

2010-02-08T12:37:00.004+01:00

Naar jaarlijkse gewoonte staat er de eerste zondag van februari 'les Hivernales' op het programma. Een prachtige, maar toch vrij pittige loop door het Zoniënwoud.

Vorig jaar had ik al een aantal korte loopwedstrijdjes in de benen en kon dan ook heel tevreden als 5e afklokken in 1u07 en nog wat seconden.

Dit jaar was de opbouw natuurlijk iets later gestart, maar wou ik ook eens testen waar we op dit moment staan. Een eerste wedstrijdje is altijd wat aftasten, maar het gevoel was wel ok.
Na een vlot aanloopstuk vatte ik de lange klim aan met Delarge en Frederik Sleutel. Die smeet zich als een pijl naar beneden zodat we na de afsplitsing van de 10km lopers wat afgescheiden liepen. in een vlot lopend stuk tussen km 7 en 10 kon ik het gaatje dicht lopen en mooi mijn ritme aanhouden. Frederik liep een hele sterke wedstrijd en we konden elkaar wat oppeppen om niemand uit de achtergrond te laten terugkomen.
Ik had een heel goed gevoel en kon het tempo nog wel een tijdje vasthouden, maar echt demarreren zat er ook niet direct in. Op het eind ging Frederik nog eens goed door bergaf maar ik kon hem toch relatief vlot bijbenen en op het eind nog wat versnellen.
Resultaat: opnieuw 5e in 1u07 en nog wat. En dit als eerste wedstrijd na een voorbereiding die wat later begon. Ik denk dat we beiden tevreden mogen zijn met dit testje.

Even later zag ik Stijn Veldeman al finishen. Deze straffe gast is nog wat in winterslaap en is rustig aan het zwemmen en lopen, maar had wel zin om eens mee te lopen. De geplande rustige duurloop ging niet door, want hij had een goed gevoel!! 14e in 1u11 is iets waar velen voor zouden tekenen!
en wat dan gezegd van Michiel Vervisch. Nog maar enkele maanden aan het trainen en hij liep al vlot mee met Hawaii-ganger Sam Gyde. Toch wel straf!

Met heel wat clubgenoten aan de start was het dan ook weer een vrolijke bende !!!

#####

Iets verderop, zo aan de andere kant van de wereld, was er de halve van Geelong. Voor Nick zijn 2e wedstrijd na de halve van Wanaka! Opnieuw een mooie prestatie en een ervaring rijker, traint hij nu verder richting de Ironman van Australië !!
Keep up the good work man!!

ciao
t

Bibbertriathlon

2010-01-14T09:50:00.002+01:00

Begin januari dus wordt het voor de Ironmanagers een traditie om de Bibbertriathlon te organiseren. Ondertussen ligt de 4e editie achter ons en kunnen we terugkijken op alweer een schitterende dag.
Geert zet zijn schouders onder dit project en hij mag terecht trots zijn. Wat begon als een fun-evenement is ondertussen uitgegroeid tot een vaste datum voor heel wat mensen (met toch 60-tal deelnemers), maar het fun-element is er daarom niet minder door!

De eerste twee jaren startten we met kayakken. Vorig jaar was er dan de befaamde schaats-editie en dit jaar waren beide onderdelen onmogelijk (wegens enerzijds teveel ijs en anderzijds toch nog te weinig ijs!).

We werkten dus een mini 'Hel van Wachtebeke' uit waarbij gestart werd met een sneeuwloopproef aan de Zuidlede. Na 7 vlotte kilometers mochten ze dan de mountainbike opspringen voor een 37-tal kilometer plezier.

Tenslotte dan een oriëntatieloop van een kleine 10km. De Vervischen stampten redelijk vlot door op de fiets en leken recht op de zege af te stevenen (ook al is het geen wedstrijd en is iedereen een winnaar, de mannen waren graag eerst aagekomen!), tot Peter voorstelde om via de Zuidlede de oriëntatie proef te beginnen. Helaas was dat niet zo'n goede keuze en werd de proef daardoor zo'n 2km langer !! Heel grappig uiteraard, en vooral een goede extra training!

Het belangrijkste was echter dat iedereen een toffe dag beleefde, dus Geert, Christine, Peter, John en alle deelnemers: bedankt voor deze echte Bibbertriatlon!!

ciao
t

Nieuw jaar, nieuwe voornemens

2010-01-06T19:14:00.000+01:00

Een nieuw jaar staat voor nieuwe voornemens.
En alhoewel zo’n nieuwjaarsdag een dag als een ander is, is het toch ook wel de moment om (naast eens goed te feesten) eens extra stil te staan bij wat we willen bereiken het komend jaar, wat we bereikt hebben afgelopen jaar en ook wel een beetje de mensen rondom ons hierbij te betrekken.

De goede voornemens zijn meestal van persoonlijke aard en kunnen op vele verschillende vlakken van toepassing zijn.

Daarom een shoot. Iedereen mag voor zichzelf aanvullen…

Persoonlijk vlak
Een beetje rust leren inbouwen. Geldt zowel fysiek als mentaal. In plaats van aan 200% te leven eens een stapje terug doen dus.

Professioneel vlak
Verder op de ingeslagen weg gaan, met focus op communicatie
Een goede quote van Chuckie vond ik: Success isn’t just sweet, it is sweat!

Sportief vlak
Een jaartje om wat sterker te worden, en vooral heel veel ervaring opdoen in 2 extreme wedstrijden.

Iedereen mag dus voor zichzelf aanvullen!

Dit weekend staat alvast de Bibbertriatlon op het programma!

Ciao
t

2009: Bedankt iedereen en Bedankt sponsors!

2009-12-28T09:32:00.003+01:00

Op het einde van het jaar is het altijd leuk om nog eens terug te kijken en iedereen te bedanken. Zowel familie, vrienden, coach als mede-atleten zorgen er elk jaar voor dat we kunnen terugkijken op een jaar vol nieuwe ervaringen. En ondertussen kunnen we plannen smeden voor een nieuw jaar!!

Triatlon is nu niet bepaald de goedkoopste sport. Ik heb het geluk dat ik kan rekenen op enkele sponsors die mij helpen mijn wedstrijdkalender optimaal op te stellen. Gezien ik vaak wedstrijd in België als coach begeleid, moet/mag ik vaak naar het buitenland voor wedstrijden.
Dat zou niet mogelijk zijn zonder de hulp van deze sponsors!

Waarvoor een enorme dikke merci !!!!!

Hieronder overloop ik ze nog eens kort, met ook hun website!

CHAINTEC, gespecialiseerd in onderhoud, is dan ook de oplossing voor uw onderhoudsproblemen. Als productiefirma of dienstverlenende sector is het onmogelijk om alle facetten van de productieketen te beheersen. Uitbesteden van het onderhoud is een belangrijke stap in het beter en kwalitatiever beheren van het productieproces.
www.chaintec.be

MT TRANS staat in voor een optimale dienstverlening met respect voor uw budget en specifieke vragen. Vandaar onze slogan “EEN ANDERE KIJK OP TRANSPORT”.
Door de jaren heen zijn wij ons meer gaan toeleggen op vervoer van niet-standaard goederen. Wij kunnen onze activiteiten dan ook opsplitsen in vaste dagritten en anderzijds express vrachtvervoer van constructies en kraanwagenvervoer. Vaak zijn dit ook goederen die veel voorzichtigheid en vakmanschap vragen (inox constructies, gelakte metalen onderdelen enz. ). Hierdoor richten wij ons dan ook meer tot de metaal-, hout- en bouwsector. www.mttrans.be

VELDEMAN bvba is een KMO die meer dan veertig personen tewerkstelt in de schilderssector.

De zetel is gevestigd te Dendermonde, en er worden projecten uitgevoerd over heel Vlaanderen en Brussel.

De onderneming is van familiale aard en is sinds enkele jaren aan zijn derde generatie toe. Zij groeide uit van een éénmanszaak die werkzaam was in de particulierensector, tot een voor de sector vrij grote zaak die zowel actief is op de projectmarkt als in de particulierensector.

De activiteiten bestaan grotendeels uit traditioneel schilderwerk, maar ook vloerbekleding, zonnewering, gordijnen en brandwerend schilderwerk behoren tot de hoofdactiviteiten. www.veldeman-bvba.be

JORISCO
Is een veilingsbedrijf met ook een online veiling: www.jorisco.be

FUSION
Triatlonkledij van Deense makelij, via RSLab
www.fusion.dk

Bedankt!
Ondertussen lopen ook enkele gesprekken voor 2010, dus hiervan houd ik jullie later op de hoogte!! Geïnteresseerden mogen zich nog altijd melden :)

Ciao
t

Winterpret

2009-12-20T16:50:00.004+01:00

Het is de laatste week wat aanpassen voor de sporters! Lopen in de sneeuw is nog mogelijk. Je hebt er wat extra krachttraining bovenop! Voor specifiek sneller werk is het echter uitwijken naar de Topsporthallen of andere alternatieven.
Fietsen op de MTB kan best fun zijn, maar veel langer dan 2u op training is toch redelijk straf. De rollen moeten dus opnieuw bovengehaald worden. Ikzelf hou het bij simpele rollen, maar mijn vader kan iets meer topmateriaal gebruiken voor de rollentrainingen. Ik maakte er dan ook gebruik van om een deel van de Amstel Gold Race te fietsen :)
Zwemmen kunnen we natuurlijk altijd doen, dus als triatleet kan je zeker niet klagen. Voor pure wegfietsers is het wat meer aanpassen, lijkt me.

Vandaag was er ook de Hel van Kasterlee. En Hel was het allicht zeker deze keer! Straffe verhalen verzekerd! Peter deed het uitstekend, maar vond in de 2e run nooit het goede ritme. Op karakter finishen dus, dat is wat deze wedstrijd typeert. Een perfecte voorbereiding werd geheel onverwachts verstoord door paar ziektekiemen in de laatste 2 weken! Spijtig, maar dat geeft ons weer wat stof tot nadenken de volgende dagen.
Alex finishte dan weer heel sterk in zijn 2e hel, terwijl vader en zoon Stefaan en Michiel dit als opstapje naar Zuid-Afrika zagen! Hopelijk daar wat warmer!!
Ook Jozef deed het heel goed in deze Hel!

Zo, geniet nog van de winterpret!

ciao
t

Screening

2009-12-11T12:38:00.003+01:00

Vorig weekend werden alle SMO-atleten onderworpen aan een screening. Bij het begin van het seizoen willen we immers ook blessurepreventief werken en zorgen dat de atleten in zo goed mogelijke omstandigheden hun trainingen kunnen afwerken.

Naast de jaarlijkse lactaattesten, regelmatige bloedcontroles en dergelijke werden nu ook krachttesten, biomechanische testing, energetische screening en opmaak van een sportpsychologisch profiel opgemaakt. Hieruit vertrekkend kunnen we voor elke atleet een specifiek programma opstellen !!!

Dat wordt dus een leuke uitdaging!!

Ondertussen heb ik er ook al heel wat evaluatie gesprekken opzitten. De meeste atleten (op alle niveau's) sloten hun seizoen met een goed gevoel af en kijken al uit naar wat 2010 zal brengen. Het wordt weer een hele drukke zomer met heel wat Ironmans op de agenda. Met het invoegen van nieuwe Ironman Regensburg en doordat wij met de Ironmanagers richting Marmotte trekken, komen we op volgende drukke agenda:
- 27 juni: Nice
- 18 juli: Roth
- 25 juli: MHC + Zurich
- 1 aug: Regensburg + UK
- 7 aug: Norseman
- 15 aug: Kopenhagen

Vanzelfsprekend kan ik er niet overal bij zijn, maar het is plezant om zien dat iedereen geniet van het opmaken van de planning en het maken van de goede voornemens!!

De inschrijvingen voor de stage in maart lopen ondertussen ook binnen, dus hopelijk wordt ook dit opnieuw een leuke ervaring!!

ciao
t

Uitnodiging stage Tim-e-coach

2009-11-30T15:39:00.004+01:00

Triatlon stage van 13 tot 20 maart 2010 in Empuriabrava, Spanje,
in samenwerking met FlowTrack.

Waarop mag je rekenen?
halfpension op basis van dubbele kamer, met ontbijtbuffet en diner in buffetvorm (1/2e liter water of 1/4e wijn inbegrepen)
transport van en naar het hotel
transport van hotel naar zwembad (overdekt)
begeleide fietstrainingen (in groepen, volgens niveau).
overgangslooptrainingen en begeleide specifieke looptraining
begeleide zwemtrainingen
begeleiding gebeurt door Tim De Vilder en de mensen van Flowtrack, zodat ieder op zijn niveau kan trainen.
Peter Van Hauwermeiren verzorgt de zwemtrainingen.

Definitief programma volgt na inschrijving.

Kostrprijs = 495 euro

Dit bevat:
Verblijf + maaltijden
Begeleiding tijdens de trainingen
Ingang zwembad
Bevoorrading – lunch: tijdens de begeleide fietstochten voorzien we een bevoorrading en uitgebreide lunch
Fietsprogramma: verkenningsrit + 6 begeleide fietstochten onderverdeeld in niveaus
Fietsenvervoer: van en naar België (moeten dus niet mee in vliegtuig)
Fietsenstalling: perfecte fietsenstalling in het hotel
ShortBike T-Shirt
Alle taksen en fooien

Vliegticket is niet inbegrepen in deze prijs en wordt door jullie rechtstreeks geboekt bij Ryan Air (wegens goedkoper bij individueel boeken).
Je boekt een ticket via Ryan Air vanuit Brussel (Charlerloi) naar Barcelona (Gerona).
Je vertrekt op zaterdagochtend (vertrek om 08u55) en boekt de terugvlucht op zaterdagavond (vertrek om 18u55). Meer informatie kan je vinden op website www.flowtrack.be onder "praktische info"

Inschrijven doe je op: http://www.flowtrack-bookings.be/flow/BFX1.PHP?p=208

Verslag IM Arizona

2009-11-27T14:54:00.002+01:00

Nu ik terug thuis ben en enkele dagen de tijd gehad hebben om alles eens rustig te overdenken, zal ik hieronder mijn verslag posten zoals ik de wedstrijd beleefd heb.
Ik vraag mijn atleten vaak een verslagje te schrijven van hun wedstrijd. Omdat cijfers immers niet alles zeggen. Het gevoel, de gedachten en bepaalde beslissingen worden vaak pas duidelijk.
Uit mijn eigen verslagje kunnen jullie dus misschien ook iets leren.

Here we go:
Voor de start was ik vrij relax. Enige mogelijke stresspunt vooraf was mijn fiets perfect in orde te krijgen. Het park was immers vrij beperkt voor de 2500 starters, waardoor we echt tegen elkaar geplaatst stonden. Fietsschoenen op de fiets waren dan ook verboden. Maar goed, we waren vrij vroeg en ik had rustig de tijd om alles in orde te brengen. Gene stress dus.

Vanaf dan was het rustig de start afwachten. Een 15’ tal minuten voor de start mochten we in het frisse water springen. Echt warm was het niet, maar op dat moment trek je je daar eigenlijk weinig van aan. Na de start van de profs volgde de zoveelste nationale hymne en kon ik kort wat inzwemmen. Ik lag vrij centraal en was bij de start onmiddellijk goed weg; Geen geduw en getrek maar onmiddellijk in mijn ritme. Ik bleef mooi mijn lijn volgen en even later kon ik bij een groepje aansluiten. Eigenlijk bleef dit gedurende het ganse zwemmen zo. Ik kon mij achteraan nestelen en focussen op lange, rustige slagen. Het tempo was zeker hoog genoeg, dus dit was perfect. Bij het keerpunt kwamen er wat mannen over, maar het groepje bleef redelijk goed samen.
Blijkbaar heb ik een heel eind samen gezwommen met Lode (andere Belg waar ik wat samen mee getraind had de laatste week), maar dat had ik op dat moment absoluut niet door.
Eens de trapjes op, zag ik dat ik 57’21 gezwommen had. Geen supertijd ondanks het hele goede gevoel. Maar die tijd heeft mij geen moment iets gezegd. Rustig mijn wissel gedaan en de fiets op.
Achteraf pas hoorde ik dat vele atleten een 2’ trager zwommen dan anders, dus dit is wel goed nieuws.

Eens op de fiets was ik vrij snel alleen. De eerste 20km waren mijn beenspieren wat verdoofd en verkrampt van het koude water, maar gaandeweg ging dit weg. Ik haalde heel wat atleten in en na 15km kwam ik bij een groepje terecht die een mooi tempo reed. Aan het keerpunt zag ik dat Lode net achter mij zat en in de terugweg kwamen we samen. We reden weg van dit groepje en uiteindelijk kwamen we bij een prof die een heel egaal tempo reed. Samen met een Duitser vormden we zo een groepje van 4 dat mooi samen reed. Onderweg zag ik er heel wat stayeren, maar bij ons bleef dit gelukkig achterwege. Het tempo bleef vrij vlak en bij de 3e keer bergop (relatief) en tegenwind (heel wat minder relatief  ) kwamen 2 vrouwen aanhangen, die we voorbij staken. Het werd heel wat drukker en ik voelde dat er kaarten in de lucht hingen. Ik liet ze dus maar rijden en deed rustig aan om vooral voldoende te kunnen drinken. Ook de terugweg deed ik rustiger aan in vergelijking met de eerste 2 keer. Hierdoor verloor ik wel wat tijd, maar ik voelde dat ik anders teveel power zou verliezen voor het lopen. Net voor de wissel zag ik inderdaad de 2 vrouwen in de Penalty Box staan en reed ik rustig binnen.

Met een fietstijd van 4u54’ kan ik alleen maar super tevreden zijn. Ganse tijd een goed gevoel en veel power in de benen. Het gevolg was een eerste fietstijd in mijn age Group en dat is waarschijnlijk de eerste keer. Ik heb zelf absoluut niet het gevoel dat er te rap gereden werd. Wat ik wel vaststel is dat er met 2 snelheden gereden werd: het stuk tegenwind was met enige reserve terwijl het stuk meewind een heel pak harder ging. Dit zal uiteraard energie gekost hebben, maar goed, ik voelde me vrij fris bij het aankomen in T2.

Na een snelle wissel (56”, hoewel ik niets forceerde en me rustig liet insmeren) vertrok ik voor mijn marathon. In het begin licht stijve hamstrings en stijve onderrug, maar ik had vrij snel een goed ritme te pakken. Ik liep de eerste ronde in 1u01 denk ik en had zeker nog een goed gevoel.
De bevoorrading ging vrij vlot en de hellingen liep ik op dat moment vrij vlot. Helemaal in het begin had ik Lode bijgehaald en ik haalde verschillende atleten in die eerste ronde. Op dat moment lag ik zowaar op koers voor 9u! Misschien dat ik hier een foutje maakte om dit tempo iets te lang vol te houden. Maar goed, tot km 18km bleef ik vlot mijn tempo lopen, tot ik voelde dat ik mijn tempo moest laten zakken. Ik bleef nochtans eten en drinken zoals voorzien, maar voelde dat ik verzwakte.
Op dat moment lag ik nog op kop van mijn age Group, maar wist dat er 2 atleten niet zo heel ver achter zaten. Niet teveel nadenken dus, en proberen mijn tempo te onderhouden.
Aan het einde van de 2e ronde schrok ik van mijn tussentijd. Ik had 8’ toegegeven op de vorige ronde, terwijl ik het gevoel had maar licht te vertragen. Het was duidelijk dat de opeenvolging van lichte en zwaardere hellingen ervoor zorgden dat ik niet in een normaal ritme kwam. De derde ronde werd dus vooral overleven. Sara zei me dat de 4e ver genoeg achter lag, dus ik moest enkel finishen om mijn ticket binnen te halen. Meer op karakter dan op stijl liep ik dan ook mijn 3e ronde. Ik bleef elke bevoorrading voldoende drinken, maar een echte boost zat er niet meer in.
Aan de finish had ik uiteindelijk 9u23’ en een derde plaats. In de algemene stand verloor ik uiteraard heel wat plaatsen, maar met een 42e stek mag ik zeker niet ontevreden zijn.

Vooraf had ik vooral schrik van het fietsen, omdat mijn voorbereiding niet zo super geweest was. Door een spierscheurtje en een griep had ik toch enkele belangrijke weken gemist. Maar blijkbaar was mijn fietsen voldoende en betaalde ik de rekening cash in het lopen.

Enkele bedenkingen nog:
- Ik besef dat het loopparcours vrij pittig was. Slechts 2 lopers onder de 3u. Dus allicht mag je wel een 10’ bij tellen bij een normale marathontijd. Een tijd van 3u10 zou dus schitterend geweest zijn.
- Heb ik te snel gefietst? Te snel gestart in het lopen? In beide gevallen heb ik niet dat gevoel, maar de tijden zeggen natuurlijk iets anders
- Zelf heb ik het gevoel dat ik klaar ben voor 7u (relatief) hoog tempo, maar een Ironman is natuurlijk nog iets langer. Ik kom dus simpelweg nog tekort. In 2006 en 2007 deed ik mijn eerste langere wedstrijden. Pas vanaf dit jaar vond ik dat mijn lopen (dat mijn sterke punt zou moeten zijn) er in de halve triatlons uit kwam. Zowel in Niederbronn als in Gerardmer was mijn lopen heel goed. Maar blijkbaar heb ik nog wat tijd nodig om dit ook op de lange afstand te laten werken.
- Al bij al ben ik zeker tevreden. Na een seizoen met redelijk wat pech, kwam ik naar Arizona om mijn ticket te pakken, en dat is gelukt!!

Nu wat rusten en dan gaan we rustig opbouwen naar volgend seizoen.
Hoe dit er zal uitzien, laat ik hier nog wel weten!

Ciao
t

Mission Accomplished

2009-11-23T03:47:00.004+01:00

Voilà, tis binnen.
Het doel is gehaald (3e in M25 en er waren 4 tickets).

Een eerste korte reactie:

- Zwemmen: super goed gevoel. Onmiddellijk goed weg en constant een goed gevoel. De tijd was niet super, maar goed, ik lag al 4e in mijn age group.

- Fietsen: heel zwaar parcours eigenlijk. Er stond heel veel wind, zodat het echt op de power was. Ik had constant een goed gevoel en na de 1e doorkomst lag ik blijkbaar al 1e en kon die voorsprong dan rustig uitbreiden. De laatste 30km deed ik iets rustiger aan en verloor hier wel enkele minuten, maar zo kon ik relatief fris aan het lopen beginnen.

- Lopen: eerste ronde had ik een heel goed gevoel. Ik liep zonder forceren een mooi ritme. Daarna echter begon ik het enorm lastig te krijgen. De vele hellingen (die me normaal zouden moeten liggen) en de droogte zorgen voor 2 heel zware laatste ronden. Maar toen ik halverwege de laatste ronde hoorde, dat ik normaal sowieso mijn ticket beet had, gaf dat toch wat ademruimte.
Ik moet er de tijden nog eens op nakijken, maar iedereen sprak hier van een hele zware marathon. Maar goed, geen excuses, mijn marathon was niet goed. Punt.

Maar goed, het doel is bereikt en zo sluit ik mijn seizoen toch mooi af.

Hierbij dan ook een hele dikke merci aan:

- alle vrienden, familie en supporters die mij gevolgd hebben
- mijn sponsors! een dikke merci om mij het ganse jaar te steunen
- mijn ouders en mijn zusje en Vic in het verre Argentinië
- Jurgen, voor onze super samenwerking !
- uiteraard Sara voor haar onvoorwaardelijke steun!!

En nu ga ik wat decompenseren :)

ciao
t

Ready, set, go!

2009-11-21T16:43:00.002+01:00

Zaterdagmorgen.
Straks de wisselzakken en fiets binnen brengen. Tussendoor Carbo Cake eten, drinken en veel rusten. Het leven van een atleet kan soms zwaar zijn :)

Gisteren avond was er nog de Pasta Party. Buiten! (lekker fris) Na het traditionele volkslied kregen we een kopie van die van Florida. Jongste deelnemer, oudste deelnemer, biggest loser :),...
Enige uitzondering was Rudy! Een straffe gast met 2 beenprothesen. In Hawaii miste hij op 8' de cut off time in het fietsen. Morgen wil hij hier zijn eerste Ironman finishen! Straffe gast!
Er zijn trouwens meer dan 1000 Iron virgins, dat op ongeveer 2400 starters.

Verder valt er uiteraard niet super veel te vertellen. Gisteren was heel rustig, kort nog wat fietsen (iets minder wind, maar iets warmer?) en kort gezwommen.

Daarna nog een route uitgestippeld, zodat Sara mogelijks toch een deel van het fietsparcours kan zien.

Voilà, voorbereiding zit erop. het mag komen van mij.
Op de foto zien jullie alvast de zwemstart van verleden jaar!

Hoe de wedstrijd verlopen is, horen jullie morgen dan wel hé

Alvast bedankt voor alle berichtjes en aanmoedigingen. Het is leuk te weten dat er thuis gevolgd wordt!

ciao
t

Het parcours!

2009-11-19T03:18:00.002+01:00

Hier zijn we weer met een verslagje. Dinsdag hield ik een rustdagje. We gebruikten die vooral om te rusten uiteraard, maar deden ook een hele mooie uitstap richting Superstition Mountains. Op een uurtje van Phoenix ben je in 'the middle of nowhere' tussen de rotsen en cactussen, met schitterende zichten op enkele meren daar. We aten in een typische saloon en voelden ons in een omgeving uit zo'n typische western-film.
's avonds dan mijn wiel opgehaald (toch maar een nieuwe tube opgegelegd) en 's avonds super lekker en super gezond gegeten bij een Italiaan in downtown Tempe.

Uiteraard kijk ik hier ook vooral rond in functie van volgend jaar. Een losloop parcours van 40' vond ik al op maandag, dit ideale restaurantje dus gisteren.
Vandaag, woensdag, stond dan verkenning van het fietsparcours op het programma. Samen met Lode Vaernewyck (samen met Yves Robberechts die ik maandag al tegen kwam, één van de 6 deelnemende Belgen) reed ik 1lus van 60km.

Hoe ziet het fietsparcours er uit?
Wel, eigenlijk vrij simpel en vrij saai. Eens uit de wisselzone neem je een 6-tal bochten (telkens na een langer stuk rechtdoor op vrij vlakke wegen) en dat brengt je ongeveer 12km verder. Vanaf dan is het 18km rechtdoor tot aan het keerpunt. Meestal is het hier wind op kop en het parcours is licht glooiend met op het einde iets meer bergop. In het heengaan heb je af en toe het idee dat je stilstaat. Als je rond je kijkt zie je immers absoluut niet dat het waait. Maar dat doet het zeker wel :)
Eens het keerpunt genomen is het stampen tot in Tempe, met dus meestal wind in de rug. Het zal vooral een mentale kwestie zijn en ook een kwestie zijn van je niet op te blazen en nog een beetje op souplesse te rijden. Maar goed, dat zien we zondag wel.

In de namiddag gingen we na wat rust nog wat shoppen. Dankzij Lode vonden we hier een mega sportwinkel met zalige prijzen. En met de dollar die zo laag staat, was het niet simpel om ons in te houden :) Daarna nog wat andere winkels (zo heb ik eindelijk het boek van Dean Karnazas te pakken) en na nog wat rusten, heb ik een deel van het loopparcours gedaan.

Het loopparcours is een grote 8-vorm waarbij je veel langs het water loopt en daarna 4 bruggen en een lange helling moet doen per ronde (3 rondes). Sommige delen doe je 2-maal, maar dan laten ze je wat op en af lopen, kwestie van wat variatie in het parcours te steken. Het leek mij een heel leuk parcours, al zullen alle hellingen wel doorwegen uiteraard. Ik liep slechts 45' en kon dus niet alles zien, maar heb toch al een mooie indruk!!

Morgen doe ik dan een deel van het zwemparcours. Daarna is het dan tijd voor registratie en zal het stilletjes aan dichterbij beginnen komen hé.

voila, tot de volgende

ciao
t

Terug in de drukte

2009-11-16T17:42:00.003+01:00

Ik ben terug in het iets drukkere Phoenix! Al valt dat al bij al nog wel mee hoor.
Maar na de absolute rust in Tucson die ik opzocht in mijn trainingen, keerde ik gisteren na mijn duurloop terug naar de wedstrijdlocatie.
Na een middagdutje en nog wat werken, was ik klaar om ook die rust letterlijk aan te passen.
Samen met de bende van Hannes ging ik immers kijken naar een NBA-wedstrijd!!
Phoenix Suns vs Toronto Raptors.
Ongelooflijke sfeer. Dat de Amerikanen zot waren, wisten we al, maar dit sloeg werkelijk alles. In iedere pauze werden er prijzen weggegeven, dansjes en shows opgevoerd, kortom publiciteit en sfeer alom.

Bon, na de traditionele volksliederen, begon de partij en de Suns stonden licht in het voordeel, vooral dankzij lokale superster Steve Nash. Tijden de eerste 3 quarters bleef het vrij gelijk op gaan tot de Raptors 5 punten pakten op het einde van quarter 3.
Vanaf het 4e quarter begon de sfeer er echt wel in te komen (ik denk dat de supporters tot dan meer interesse hadden in hun hot dogs) en op 5' van het einde stond het gelijk!
Uiteindelijk werd het nog mega spannend. Met 2 punten achterstand en nog 30" op de klok ging Steve Nash er nog eens voor. Punt en fout toegekend. Bij deze werd het 101-100 en ging het publiek volledig uit zijn dak. Mega grappig om te zien eigenlijk.
Maar goed, dit hebben we ook weer meegemaakt !!!

Vanmorgen dan vroeg opgestaan voor een zwemtraining in het Eldorade Aquatic Center. Buiten was het erg koud, maar het water was verwarmd, dus ideaal.
Ik deelde mijn baan met een Rus. Hij zei dat hij in Rusland (waar het nu sneeuwt) ook buiten traint. Het water is ook wel verwarmd, maar er hangt een damp boven het bad, zodat hij de overkant niet ziet. En als hij zijn pull buoy wil nemen aan de rand van het bad, is die bevroren :)
Dus, wat zitten wij dan soms te mopperen dat het in Wachtebeke eens koud is?

Voor de rest ga ik mij vandaag bezig houden met werken en alles rustig klaar zetten.
En tegen vanavond komt Sara toe! Na een lange reis zullen we allebei content zijn elkaar terug te zien!! Super dat ze erbij is!

ciao
t

The mental game

2009-11-15T02:24:00.003+01:00

Vandaag dus laatste lange duurrit. Vanuit mijn verblijfplaats vertrokken voor een mooie aanloopstuk richting Mt Lemmon. De grafiek zien jullie hierboven. Een effectieve klim van 40km, heel geleidelijk aan, maakt het eigenlijk een perfecte trainingsklim. Een beetje te vergelijken met Col de Toses (bij Font-Romeu) al blijft het hier wel ongeveer continu echt klimmen. De omgeving was opnieuw wondermooi.
Eens boven was het snel warme kleren aan en rustig afdalen, want het was echt wel koud daar! De laatste dagen is de grote warmte weg, en eens terug afgedaald, was ik blij dat ik terug in cactus-land was. Nog een groot stuk uitgereden en de laatste duurtraining op de fiets zit er alweer op.

Morgen nog een progressief loopje en ik kan tevreden richting Phoenix rijden.

Vooraf wist ik niet goed hoe ik deze trainingsblok ging verteren, maar ik voel mij eigenlijk heel goed. Naast de fysieke evolutie (die ik zeker voel) is er ook een mentale evolutie merkbaar. Waar ik woensdag mezelf nog moest oppeppen ben ik de dagen erna veel sterker op mentaal gebied. Ik kijk niet naar de volgende dag, maar naar het volgende uur en voel me goed en geniet van elke training.

Met die mentaliteit vertrek ik dan ook volgende week. Wetende dat ik er alles voor gedaan heb, en vooral ook wetende dat ik ongelooflijk van deze voorbereiding heb genoten!

ciao!
t

Sabino Canyon: foto's

2009-11-14T02:48:00.004+01:00

Long run: zalig!

2009-11-14T02:38:00.002+01:00

Vandaag stond in het teken van een lange duurloop. Qua tijdsbesteding viel dit dus wel mee, zodat ik ook de tijd nam om wat foto's te trekken (helaas zal ik die pas thuis online kunnen zetten), mijn fiets volledig op punt te zetten, te gaan shoppen in TriSports (super vriendelijk en super enthousiast over mijn plannen hier in de US :) ). Vanaf mijn opbouw zal ik dus trainen met een wattagemeter!

Daarnaast ook uitgebreid de tijd genomen om mails te beantwoorden, schema's te maken, jaarplanningen op te stellen, nieuwe doelstellingen voor atleten te zoeken, en om wat te Skypen. Blijft toch een super innovatie hoor.

Bon, de long run dan. Ik koos voor de Sabino Canyon NP. Met mijn Fuel Belt kon ik wel tijdje voort, dus begin ik offroad te lopen richting Phoneline Trail. De eerste mail zag ik nog wat wandelaars, vanaf dan was het enkel mezelf en de wondermooie natuur. Via een smal paadje klom ik gestaag verder. Een bergpad zoals wij het kennen, maar dan met een omgeving zoals ik enkel nog maar op foto's gezien had. Een zalige ervaring die ik gelukkig wat op foto kunnen vastleggen heb. Ik denk dat ik deze duurloop dan ook zal herinneren als mooiste tot nu toe (hopelijk volgen er in de rest van mijn leven nog wat mooiere hé :). Een absolute aanrader dus. Voor de volledigheid nog even zeggen dat ik de Phoneline Trail op en af liep (niet volledig allicht) en daarna nog een stuk naar Bear Canyon op liep. Niet dat dat jullie heel veel zegt, maar zo vergeet ik het niet en kan iedereen het op Google Earth eens opzoeken!!

Zo, morgen rij ik Mt Lemmon op. Een must-do als je hier geweest bent, schijnt het. Met een gestage klim van 40km ben je al even zoet!!

ciao
t

Tucson Day 3

2009-11-13T01:34:00.003+01:00

Omdat ik al enkele reacties gekregen heb van mensen die het blijkbaar leuk vinden mijn avonturen hier wat te volgen, zal ik hier dus nog maar wat verder vertellen hé :)

Misschien eerst even uitleggen dat ik van plan ben om deze week nog stevig door te trainen. Normaal gezien is de 3e week voor de IM de zwaarste om dan exponentïeel af te bouwen in week-2 en week-1. Dan gaat het volume zwaar naar beneden en wordt er toch nog wat intensiteit gedaan om niet te loom te worden.
Omdat mijn voorbereiding niet ideaal was (spierscheurtje, griep, en de trip naar Florida vorige week) hebben we besloten deze week toch nog goed door te trainen en dan 1 weekje te taperen. Moet genoeg zijn, denk ik. Is natuurlijk een vrij individuele zaak, en het resultaat zullen we volgende week wel zien.

Terwijl ik hier zit, krijg ik nog wat leuke mailtjes van 1 week oude Ironmen!! Zij zitten volop (terecht) in een euforie fase en genieten nog even na. De grootste voldoening haal ik dan ook uit hun vreugde bij de finish! Geniet er nog van mannen (de vrouwen hebben dit eerder al gedaan dit jaar :) )

Over naar de orde van de dag dan.
Vanmorgen om 6u30 had ik afgesproken om met Heidi Jesberger te zwemmen. Deze madam zwemt 55' op Ironman, dus een goede waardemeter. Ondertussen deed Heleen Bij de Vaate haar eigen training.
Met een opkomende zon in een buitenbad je training afwerken, heeft wel iets moet ik zeggen!
Het was een vrij pittige training, die als volgt ging
- opwarming
- techniek
- 4 x (15 voluit - 35 easy) alles is in yard hé
- 4 x (25 voluit - 25 easy)
- dan 3 reeksen van (200 snel - 100 easy - 100 snel - 2 x 50 snel - 100 easy)
- dan een 1000 yard vlot tempo

Stevig trainingske en het feit dat ik wat opgejut werd (we zwommen elk in een baan naast elkaar) deed el eens deugd. Was eventjes geleden (van een wedstrijdje tegen Ironmanagers-aflossingsteam geloof ik :) )

Na een korte break gingen we dan de fiets op voor een tochtje van 4u.
Heleen zit hier al enkele weken en kent de streek ondertussn al heel goed. Afgezien van een leeglopende tube op het einde (leve PitStop!) had ik een heel goed gevoel en voelde ik me een pak beter dan gisteren. Duidelijk toch al wat beter aangepast en was ook wel eens leuk om niet alleen te moeten rijden.
Er stond veel wind en het deed deugd te voelen dat ik de power terug heb (mogelijk zat die griep er voor iets tussen dat ik dat gevoel toch al efkes miste).

Ik hou dus een goed gevoel over aan deze dag.
Morgen een langere duurloop en met wat tips van Maik Twelsiek zal ik hier ook wel een mooie route vinden!

ciao
t